Από τον Κρέοντα και τον θείο Βάνια μέχρι τον Μπαμπαστρούμφ

Ο Μπαμπαστρούμφ «έχασε» τη φωνή του. Στα 63 του νικήθηκε από τον καρκίνο ο Σοφοκλής Πέππας, ηθοποιός με πλούσια καριέρα στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και άνθρωπος χαμηλών τόνων, που προτιμούσε να στέκεται μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη (1970) και έκανε το θεατρικό ντεμπούτο στο «Παράξενο τάμα» του Ντ. Γκόμεθ με τον θίασο του Δημήτρη Μυράτ. Συνεργάστηκε με το Ανοιχτό Θέατρο του Γιώργου Μιχαηλίδη, τη Νέα Σκηνή του Λευτέρη Βογιατζή, την Πράξη της Μπέττυς Αρβανίτη και με σκηνοθέτες όπως ο Μίνως Βολανάκης και ο Στάθης Λιβαθινός. Πρωταγωνίστησε σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου και στην Επίδαυρο («Πέρσες», «Αντιγόνη», «Εντα Γκάμπλερ»). Το 2008 ήταν ο «Θείος Βάνια» του Τσέχοφ σε παραγωγή του Ανοιχτού Θεάτρου και τιμήθηκε με το βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης». Ηταν κι ο τελευταίος θεατρικός ρόλος του.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1973 στο «Call Collect» του Στέλιου Παυλίδη. Επαιξε και στις ταινίες «Ενα γελαστό απόγευμα» του Ανδρέα Θωμόπουλου, «Υπόγεια διαδρομή» του Απόστολου Δοξιάδη, «Το τραγούδι της επιστροφής» του Γιάννη Σμαραγδή και πιο πρόσφατα (2004) στην ταινία «Η σκόνη που πέφτει» του Τάσου Ψαρρά. Για την ερμηνεία του αυτή τιμήθηκε με το βραβείο α’ ανδρικού ρόλου στο Διεθνές Φεστιβαλ Καΐρου.

Στην τηλεόραση πρωταγωνίστησε σε σίριαλ που άφησαν εποχή, όπως το «Λούνα Παρκ» και η «Λωξάντρα» το ’70, ενώ συμμετείχε σε παραγωγές για το «Θέατρο της Δευτέρας» της ΕΤ1 και αργότερα εμφανίστηκε σε σειρές όπως οι «Αίθουσα του Θρόνου» και «Αφρικα». Οι σημερινοί τριαντάρηδες έχουν έναν επιπλέον λόγο να τον θυμούνται. Διότι το ’80 στη σειρά «Τα Στρουμφάκια» ο Μπαμπαστρούμφ «μιλούσε» με τη – χαρακτηριστική – φωνή του.