Το «Μουσολίνιο»
και οι απατεώνες
Το 1938 η Σουηδική Βασιλική Ακαδημία των Επιστημών θα απονείμει στον Ενρίκο Φέρμι το Νομπέλ Φυσικής, μεταξύ άλλων και για την ανακάλυψη των υπερουράνιων στοιχείων. Δέκα ημέρες μετά την απονομή, η ανακάλυψη του ιταλού φυσικού θα διαψευστεί
Ακόμη και ο εξαιρετικός Ιταλός Ενρίκο Φέρμι – θεωρείται, μαζί με τον Οπενχάιμερ, πατέρας της ατομικής βόμβας – παρασυρόμενος από έναν συνεργάτη του και παράλληλα πολιτικό της φασιστικής Ιταλίας, τον Ορσο Μαρία Κορμπίνο, ανακοίνωσε την ανακάλυψη των υπερουράνιων στοιχείων (στοιχεία με ατομικό αριθμό μεγαλύτερο από εκείνον του ουρανίου – 92), τα οποία υποτίθεται πως προέκυψαν βομβαρδίζοντας βαριά άτομα με νετρόνια.
Σύμφωνα με τον Κάρλο Μπερναρντίνι, ερευνητή στο Εθνικό Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικής της Ιταλίας, ο Κορμπίνο ήλπιζε στην ανακάλυψη ενός στοιχείου το οποίο στη συνέχεια θα ονόμαζε «Μουσολίνιο». Διαπίστωσε όμως ότι τα αυτά τα άτομα είχαν μια πολύ σύντομη ζωή και αποφάσισε να σταματήσει την προσπάθεια». Η ανακάλυψη των υπερουράνιων στοιχείων, η οποία συμπεριλαμβανόταν μεταξύ των επιτευγμάτων για τα οποία η Σουηδική Βασιλική Ακαδημία των Επιστημών απένειμε στον Ενρίκο Φέρμι το κατά τα άλλα αδιαμφισβήτητο Νομπέλ Φυσικής το 1938, διαψεύστηκε μόλις 10 ημέρες μετά την απονομή.
Παρόλο που τα επιστημονικά πειράματα συνεπάγονται αναπόφευκτα και λάθη – «δεν υπάρχει τίποτα κακό σ’ αυτό, ένα από τα δυνατά σημεία της επιστήμης είναι η ικανότητά της να διορθώνει τα λάθη της», υποστήριζε ο αστροφυσικός Καρλ Σαγκάν – είναι σίγουρα ανησυχητικό ένα δεδομένο που προκύπτει από μια πρόσφατη έρευνα της έγκυρης επιθεώρησης «Journal of Medical Ethics»: τα ακούσια λάθη στις έρευνες της ιατρικής και της βιολογίας, μεταξύ του 2004 και του 2009, διπλασιάστηκαν ενώ οι σκόπιμες παραποιήσεις είναι κατά επτά φορές περισσότερες.
Εβαφε τα… ποντίκια. Η πιο κραυγαλέα περίπτωση γιατρού και συνειδητού απατεώνα, είναι εκείνη του Γουίλιαμ Σάμερλιν, ερευνητή στο Κέντρο Καρκίνου Μεμόριαλ Σλόαν-Κέτερινγκ της Νέας Υόρκης. Ο αμερικανός ανοσολόγος υποστήριζε ότι κατάφερε να μεταμοσχεύσει τμήματα δερματικού ιστού μαύρων ποντικιών σε άσπρα ποντίκια, δίχως τα τελευταία να απορρίψουν τα μοσχεύματα έως τη στιγμή που συνεργάτες του τον πέτυχαν στο εργαστήριο του με έναν μαύρο μαρκαδόρο στο χέρι: τα τμήματα μαύρης γούνας πάνω στα λευκά ποντίκια δεν ήταν μεταμοσχευμένος ιστός αλλά ανεξίτηλο μελάνι.
Γκάφα με παιδικό εμβόλιο. Υπάρχουν όμως και χειρότερα. Η έρευνα που εντόπιζε κάποια σχέση μεταξύ του τριπλού παιδικού εμβολίου MMR (ιλαράς, ερυθράς, παρωτίτιδας) και της εμφάνισης αυτισμού και η οποία το 1998 δημοσιεύτηκε στην έγκριτη βρετανική επιθεώρηση «The Lancet», είχε ως αποτέλεσμα την έξαρση της ιλαράς στις ΗΠΑ και τη Βρετανία λόγω του μη εμβολιασμού των βρεφών.
Εως ότου να αποσύρει το περιοδικό την επικίνδυνη δημοσίευση, πέρασαν 12 χρόνια. Ο Αντριου Γουέικφιλντ, έκπτωτος σήμερα από τον ιατρικό κόσμο, είχε αποκρύψει ότι πολλά από τα παιδιά της μελέτης του είχαν εκδηλώσει συμπτώματα αυτισμού πριν εμβολιαστούν με το MMR.