Ο Σίσυφος

Την Εκθεση Βιβλίου του Παρισιού επισκέφθηκε χθες ο Φρανσουά Ολάντ. Η ερώτηση ήταν αναπόφευκτη: «Ποιο βιβλίο σάς σημάδεψε;» «”Οι άθλιοι”», αρχίζει να λέει «διότι είναι ταυτόχρονα μια τρομερή απεικόνιση των κοινωνικών ανισοτήτων και μια θαυμαστή μαρτυρία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας». Μικρή παύση και προσθήκη: «Μετά τον Ουγκό, αυτός που με σημάδεψε περισσότερο είναι ο Καμί. «Ο μύθος του Σίσυφου» του Καμί». Ο Ολάντ απομακρύνεται. Οι δημοσιογράφοι σχολιάζουν. Ο Σίσυφος; Δεν είναι κάπως αδέξια η επιλογή; Πρόκειται για ένα μυθολογικό πρόσωπο γνωστό κυρίως για το μαρτύριο στο οποίο καταδικάστηκε αφού αψήφησε τον Δία: να κουβαλάει έναν βράχο στην κορυφή ενός βουνού, ξανά και ξανά, αφού ο βράχος ξανακυλούσε πάντα στην αρχική του θέση. Εχοντας αντιληφθεί ενδεχομένως και ο ίδιος το περιθώριο για παρερμηνείες, ο Ολάντ επέστρεψε στην παρέα των δημοσιογράφων για εξηγήσεις. Ναι, συγκρίνει τον εαυτό του με τον γιο του Αιόλου και της Εναρέτης: «Ο Σίσυφος είναι η εικόνα της επιμονής και της υπομονής. Κι εγώ κουβαλώ τον βράχο μου, χωρίς σταματημό, και μάλιστα εδώ και καιρό. Οπως και ο Σίσυφος, έτσι και ο υποψήφιος δεν πρέπει ποτέ να χαλαρώνει».