«Γίναμε εμείς οι Αμερικανοί της Ευρώπης»

Η Λένα Ντίτλεφσεν έχει κλείσει 25ετία στα Χανιά, όπου διατηρεί ενοικιαζόμενα δωμάτια και βίλες. «Οι περισσότεροι Γερμανοί έχουν καλή άποψη για τη χώρα σας», λέει. «Οσοι διαβάζουν κίτρινες εφημερίδες όπως η “Bild”, έτσι κι αλλιώς, δεν είναι οι τουρίστες που έρχονται εδώ». Ακόμα και σε πιο μετριοπαθή γερμανικά έντυπα, όμως, διαχέεται η αίσθηση μιας αντιγερμανικής ελληνικής κοινωνίας. Ο Γιαν Φλεϊσάουερ, συντάκτης της συντηρητικής πολιτικής στήλης Μαύρο Κανάλι στο «Spiegel», είχε γράψει πρόσφατα σχετικά με το κάψιμο της γερμανικής σημαίας: «Πρωτύτερα παρόμοιες κινήσεις γίνονταν μόνο σε αραβικές χώρες, όπου νέοι έβγαιναν στους δρόμους οργισμένοι κατά του μεγάλου Σατανά, των ΗΠΑ. Αυτά όμως συμβαίνουν όταν οι άλλοι θεωρούν μια χώρα πολύ επιτυχημένη, δυνατή και με αυτοπεποίθηση. Τώρα γίναμε εμείς οι Αμερικανοί της Ευρώπης».

Ο Ράινχαρτ Μιούλερ δεν έχει νιώσει ανεπιθύμητος στη Σύρο ούτε βίωσε τον φθόνο των συμπολιτών του. Είναι παντρεμένος με ελληνίδα γιατρό και μετράει μέρες μέχρι να βγει στη σύνταξη. Μηχανολόγος μηχανικός στο επάγγελμα, δούλευε για χρόνια στο νησί συντηρώντας ιστιοπλοϊκά. Μόνο μια φορά, σε καφενείο όπου συχνάζει τα τρία τελευταία χρόνια, του μίλησαν άσχημα. Σε μια κουβέντα για την κρίση υποστήριξε ότι η συζήτηση για τις κατοχικές αποζημιώσεις είναι αποπροσανατολιστική. «Οι Ελληνες πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους και να αναγνωρίσουν την ευθύνη για τα λάθη τους», θυμάται πως είπε, για να του ζητήσει έπειτα ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού να μην ξαναπατήσει εκεί αν θα μιλούσε ξανά στο ίδιο πνεύμα. «Ηταν μια κακή στιγμή», παρατηρεί ο 64χρονος Γερμανός. «Δεν υπάρχει λόγος να φοβάται κάποιος στην Ελλάδα. Ωστόσο ξέρω ότι δεν θα μπορέσω να κάνω σοβαρές συζητήσεις για την κρίση με τον καθένα. Πώς μπορείς, άλλωστε, όταν υπάρχει κόσμος που αυτή τη στιγμή ζει στο πετσί του τις περικοπές. Πώς θα μιλήσεις με κάποιον που του έχουν κόψει κατά 30% τον μισθό;».

Οι περικοπές στην Ελλάδα έχουν αγγίξει και μια Γερμανίδα. Η Μπριγκίτε Μουνχ ζει εδώ και 26 χρόνια στη Νάξο, συγγραφέας και συνταξιούχος του ΤΕΒΕ. Φέτος δύο συμπατριώτισσές της που διατηρούσαν τουριστικά καταστήματα στο νησί έκλεισαν τα μαγαζιά και επέστρεψαν στη Γερμανία για λόγους οικονομικούς. «Δεν είναι μόνο αυτοί που φεύγουν. Υπάρχουν και εκείνοι που αγχώνονται με όσα χυδαία διαβάζουν στο γερμανικό Τύπο και δεν θέλουν να έρθουν. Φοβούνται μήπως γίνουν νέες απεργίες όπως πέρσι και αποκλειστούν εδώ», λέει. Η ίδια όμως έχει ριζώσει στο νησί. «Είμαι παντρεμένη με την Ελλάδα. Αισθάνομαι περισσότερο σαν στο σπίτι μου εδώ από ότι στο Ντίσελντορφ».