Αυτοκριτική και διλήμματα
Ο Βενιζέλος χθες κατά τη συνέντευξη Τύπου στην Ιπποκράτους
2 λεπτά
Για τους χειρισμούς μετά τις εκλογές του 2009
Ναι, υπήρξαν και την περίοδο αυτή λάθη, καθυστερήσεις, αμφιθυμίες, αρρυθμίες, θα μπορούσαν να έχουν γίνει κάποια πράγματα γρηγορότερα, καλύτερα, οι εταίροι μας θα μπορούσαν να είναι πιο γρήγοροι στις αντιδράσεις, πιο φιλικοί, λιγότερο επίμονοι και πιεστικοί.
Για τη διαδικασία της Κυριακής
Είναι ένα προσκλητήριο σε όλες τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς, σε όλες τις δυνάμεις της μεγάλης δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης, στο ΠΑΣΟΚ των αγώνων, στο ΠΑΣΟΚ όλων των γενεών, στο ΠΑΣΟΚ της αλληλεγγύης, στο ΠΑΣΟΚ του μέλλοντός μας.
Για το ευχαριστώ και τη συγγνώμη
Το ευχαριστώ στον ελληνικό λαό για τις θυσίες του, την αντοχή του και την ανοχή του το εννοώ, το λέω από την καρδιά μου. Η συγγνώμη που ζήτησα δεν ήταν μόνο προσωπική ή παραταξιακή, είναι και στο όνομα όλου του πολιτικού προσωπικού.
ΓΙΑ ΤΑ ΣΤΕΛΕΧΗ
«Η πόρτα του ΠΑΣΟΚ είναι πάντα ανοιχτή γι’ αυτούς που νιώθουν ότι εδώ ανήκουν και είναι πολλοί αυτοί που πρέπει να διαβούν την πόρτα αυτή, σημαντικοί άνθρωποι με διαδρομή, με ιστορία, πολιτικές προσωπικότητες που έχουν συνεισφέρει στον τόπο».
Για το διακύβευμα τΗς ΚΑΛΠΗΣ
«Πρέπει να ανοίξουμε πόλεμο με το μέτωπο της υποκρισίας και της δημαγωγίας. Γιατί στις εκλογές αυτές στην πραγματικότητα, από τη μία, υπάρχει το μέτωπο της αλήθειας, της υπευθυνότητας, της καλά οργανωμένης διαπραγμάτευσης και διαχείρισης της κρίσης και, από την άλλη, ένα ποικίλης προέλευσης και καταγωγής μέτωπο υποκρισίας, δημαγωγίας, λαϊκισμού και ανευθυνότητας».
Για τους διαγραφέντες
«Ας ολοκληρωθούν οι διαδικασίες της Κυριακής και θα έχουμε την ευκαιρία να αξιολογήσουμε κάθε περίπτωση χωριστά».
Για τον ρόλο του Γ. Παπανδρέου
Τον προσδιόρισε με πολύ σαφή τρόπο κατά την ομιλία του στην Εθνική Συνδιάσκεψη. «Θα είναι πάντα μαζί μας. Είναι ένα στοιχείο της φυσιογνωμίας και της ιστορίας του Κινήματος πολύτιμο, το οποίο θα αξιοποιηθεί στο έπακρο».
Για τον Ανδρέα Παπανδρέου
«Ηρθα στο ΠΑΣΟΚ και στάθηκα στο πλευρό του Ανδρέα Παπανδρέου τη στιγμή που ήθελαν να τον εξοντώσουν φυσικά, πολιτικά και ηθικά, γιατί ήθελαν δι’ αυτού να εξοντώσουν τη δημοκρατική παράταξη και την αυτονομία της πολιτικής».














