Παγιδευμένος μεταξύ των κλιμακούμενων πληθωριστικών πιέσεων και της επιβραδυνόμενης ανάπτυξης βρίσκεται ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) Μάριο Ντράγκι. Διότι ενώ στην τελευταία συνεδρίαση της Ευρωτράπεζας αναθεώρησε την πρόβλεψή του για τον φετινό πληθωρισμό από 2% σε 2,4%, αναθεώρησε και την πρόβλεψη για την ανάπτυξη στην ευρωζώνη. Για την ακρίβεια, προέβλεψε συρρίκνωση του συνολικού ΑΕΠ των 17 κρατών-μελών κατά 0,1% το 2012, ενώ η παλαιότερη πρόβλεψη ήταν (έστω και αναιμική) αύξησή του κατά 0,3%. Σημειωτέον ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι πιο απαισιόδοξη και προβλέπει συρρίκνωση της ευρωοικονομίας κατά 0,3%.
Με τουλάχιστον 6 από τις 17 χώρες της ευρωζώνης να έχουν βυθιστεί ήδη σε ύφεση, οι τελευταίες προβλέψεις υποδηλώνουν ότι ο Ντράγκι, ο οποίος μείωσε τα ευρωεπιτόκια στις δύο πρώτες συνεδριάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ στις οποίες προήδρευσε, δεν έχει περιθώρια περαιτέρω μείωσης του κόστους δανεισμού και τόνωσης της ανάπτυξης καθώς φαίνεται ότι χάνει τη δυναμική της η πρωτοβουλία που έχει αναλάβει για τον σκοπό αυτό η Τράπεζα μέσω της άνευ όρων δανειοδότησης που χορηγεί στις τράπεζες.
«Δεν μπορεί πλέον ο Ντράγκι να βοηθήσει ουσιαστικά την κατάσταση. Το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να περιμένει για να διαπιστώσει αν θα λειτουργήσουν τα μέτρα τόνωσης της ρευστότητας που έχει λάβει», δήλωσε ο Φράνσις Χάντσον της Standard Life Investments στο Λονδίνο. Ο ίδιος ο ευρωτραπεζίτης απέδωσε την αναζωπύρωση των πληθωριστικών πιέσεων (2,7% τον Ιανουάριο) στην κούρσα τιμών της ενέργειας και στην αύξηση των έμμεσων φόρων από κυβερνήσεις της ευρωζώνης.
Το χειρότερο είναι ότι ο πληθωρισμός ήρθε για να μείνει, όπως υποδηλώνει ο δείκτης πενταετών προβολών της ΕΚΤ, ο οποίος συνίσταται από τις προβλέψεις για τον πληθωρισμό που θα επικρατεί την πενταετία που αρχίζει το 2017. Ο δείκτης αυτός που συγκαταλέγεται μεταξύ εκείνων τους οποίους λαμβάνει περισσότερο υπόψη η ΕΚΤ για να καθορίσει τη νομισματική πολιτική της ευρωζώνης, ενισχύθηκε στο 2,63% τον Φεβρουάριο. Πρόκειται για το υψηλότερο επίπεδο στο οποίο έφθασε από τον Μάρτιο του 2010. Πρόκειται επίσης για επίπεδο υψηλότερο από αυτά όπου βρισκόταν πέρυσι τον Απρίλιο και τον Ιούλιο, όταν δηλαδή η ΕΚΤ επί Τρισέ είχε προβεί στις δύο τελευταίες αυξήσεις επιτοκίων προτού έρθει ο Ντράγκι για να αλλάξει πολιτική.