[Αποψη] Το πρόσωπο της χρεοκοπίας

Σήμερα ολοκληρώνεται το περίφημο PSI. Το γεγονός αυτό θα μας συνοδεύει στη ζωή μας όχι μόνο τα 5 ή 10 χρόνια που θα χρειαστούν για να επιστρέψουμε στις αγορές – αν τα καταφέρουμε με τη βοήθεια του γερμανού επιτηρητή Χορστ Ράιχενμπαχ – αλλά θα χαραχτεί παντοτινά στην ιστορία της Ελλάδας.

Επειδή όμως η ζωή συνεχίζεται και πολύ περισσότερο η οικονομική ζωή, είναι προφανές ότι αν η αναδιάρθρωση του χρέους και το κούρεμα κατά 100 και πλέον δισ. ευρώ, το μεγαλύτερο ποσό στην ιστορία, γίνει σε εθελοντική βάση, τα πράγματα θα είναι καλύτερα για όλους τα επόμενα δύσκολα χρόνια.

Αν γίνει όμως υποχρεωτικά με τον αναγκαστικό νόμο του κ. Βενιζέλου, τα πράγματα θα περιπλακούν ακόμη περισσότερο και η χώρα θα σύρεται στα διεθνή δικαστήρια.

Εστω όμως κι αυτή την ύστατη ώρα η κυβέρνηση του κ. Παπαδήμου και ο κ. Βενιζέλος καλούνται να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τις προφανείς αδικίες της αναδιάρθρωσης που οδηγούν στην καταστροφή – όπως υποστήριζαν και οι ίδιοι πριν η χώρα οδηγηθεί στη σημερινή κατάσταση – τα φυσικά πρόσωπα που επένδυσαν οικονομίες στους τίτλους του ελληνικού Δημοσίου και τα ασφαλιστικά ταμεία που είχαν εναποθέσει στην Τράπεζα της Ελλάδος τη διαχείριση της περιουσίας, των εισφορών των εργαζομένων και των εργοδοτών τους, που κι αυτή χάνεται.

Ολοι οι έλληνες και ξένοι επενδυτές που τοποθέτησαν κεφάλαια στα ελληνικά ομόλογα σήμερα μετρούν ζημιές. Και μόνο ορισμένα κερδοσκοπικά κεφάλαια που αγόρασαν ελληνικά ομόλογα όταν χαρακτηρίστηκαν «σκουπίδια» προσδοκούν κέρδη.

Oι κυβερνώντες οφείλουν όμως να αποτρέψουν τη σφαγή των αμνών. Διαφορετικά κανένας έλληνας δεν πρόκειται να εμπιστευτεί στο μέλλον και να δανείσει το ελληνικό δημόσιο.