Είναι να μην πέσεις στο στόμα των εγχώριων καλλιτεχνών σε περίοδο κρίσης - εν γένει (εικόνα από έκθεση στο Εθνικό Κέντρο Επιστημών και Εκπαίδευσης στην Ταϊπέι)
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Πού τα πήγες τα ευρώ, Χάιδω μου;
Κυρία Φοίβη
Εσχάτως μας μάρανε που κάποιος άγνωστος πιθανόν βουλευτής έβγαλε (νόμιμα;) 1.000.000 ευρώ στην Ελβετία.
«Οποιος ασχολείται με τα κοινά, οφείλει να είναι άψογος, δίνοντας το καλό παράδειγμα στους πολίτες». Μα ποιος τα λέει αυτά και σε ποιους; Η μισή Ελλάδα έχει καταθέσεις στο εξωτερικό, από τον φόβο των Ιουδαίων, καθόσον πολλές είναι παράνομες. Μήπως κοροϊδευόμαστε;
Οσο για τη λέξη «διαφάνεια», καλύτερα να την ξεχάσουμε για μερικά,
ή μάλλον για πολλά χρόνια.
Ευχαριστώ, Κατερίνα, Πλάκα
Οπως έχουμε ξαναπεί, αγαπητή Κατερίνα, από την ταπεινή τούτη στήλη, ένα είναι το ερώτημα: Μα, γιατί δεν πάνε όλοι αυτοί να μείνουν εκεί που έχουν τα λεφτά τους; Να μείνουμε πίσω οι υπόλοιποι. Παρά δίνουν, όπως έπιασαν τα αδιάκριτα ώτα μας, κρυφά ραντεβού οι έχοντες και κατέχοντες με κάποιο «όνομα» στην πιάτσα σε βίλα της Κηφισιάς για να τους «εξυπηρετήσει» γερμανός ειδικός επί των «επενδυτικών» καταθέσεων, τον οποίο έχει μετακαλέσει επί τούτου η πολύφερνη οικοδέσποινα;
Επιχορήγησέ με, να αποθεωθώ!
Αγαπητή μου Φοίβη,
Δεν είδα να αναφερθείς στην κίνηση του θεατρανθρώπου Θανάση Παπαγεωργίου που αρνήθηκε την επιχορήγησή του με 20.000 ευρώ, βάσει εισήγησης της «σοφής» (έτσι, με εισαγωγικά, το χρησιμοποιείς κι εσύ για τα μέλη επιτροπών «σοφών» που έχουν γεμίσει τον τόπο) Γνωμοδοτικής Επιτροπής Θεάτρου, με πρόεδρο τον Δημήτρη Τσατσούλη και μέλη τους Δήμητρα Κονδυλάκη, Κάτια Αρφαρά, Θοδωρή Γκόνη, Αντιγόνη Καράλη, Ειρήνη Μουντράκη, Λίνα Ρόζη.
Ο Θανάσης Παπαγεωργίου σθεναρά απάντησε στον πρόεδρο της Επιτροπής: «Η ηρωική απόφασή σας να με επιχορηγήσετε, εκτός των άλλων, είναι και προσβλητική. Αν ήσασταν σχετικός, θα γνωρίζατε ότι για το θέατρο Στοά, αυτή την εποχή, είκοσι χιλιάδες είναι τα έξοδα 25 ημερών. Δεν θα σας δώσω την ικανοποίηση να αισθανθείτε ότι “δεν αφήσατε κανέναν απ’ όξω”. Ετσι θα μπορέσετε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις είκοσι χιλιάδες σε ένα σχήμα που με αυτά τα λεφτά θα μπορούσε πιθανόν να ξεκινήσει κάτι».
Και κατέληγε: «Θα σας θυμάμαι για την προσβολή σας. Οχι μόνο αυτή των είκοσι χιλιάδων, αλλά κι εκείνη που δηλώσατε ότι είστε η μοναδική Επιτροπή που δεν σιτίζεται από τους επιχορηγούμενους»! (Ενώ θα μπορούσε;)
Θέλει αρετήν και τόλμην (και) η ελευθερία του θεάτρου και οι ημέρες είναι πονηρές.
Με φιλικούς χαιρετισμούς, Ανδρομάχη Σβίνου
Θέλει αρετήν και τόλμην (και) η ελευθερία του θεάτρου, όπως λέτε, αγαπητή Ανδρομάχη, και όχι παχυλές κρατικές επιχορηγήσεις, από ένα κράτος που έφτασε να κόβει μικροσυντάξεις και μικρομισθούς. Και απαντώντας και σε εκείνους που θίχτηκαν από τα χιουμοριστικά σχόλια περί των μονίμως επιχορηγουμένων και των μονίμως διαμαρτυρομένων ή σε εκείνους που κλείνουν τα θέατρά τους «επειδή δεν βγαίνουν», ίσως κάποιος θα έπρεπε, πέρα από σθένη και τόλμες, να θυμίσει ότι σε ολόκληρο τον κόσμο και από αρχαιοτάτων χρόνων το θέατρο σιτίζεται και συντηρείται αφ’ εαυτού του. Από τα εισιτήριά του. Οχι από τον κρατικό κορβανά. Είδατε κανέναν άνθρωπο του ελεύθερου θεάτρου να λέει «το κλείνω επειδή δεν με σιτίζετε»; Ειδικά σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς; Και μάλιστα να παίρνουν και την επιχορήγηση και τα εισιτήρια. Δηλαδή και τα δικά μας δικά τους και τα δικά τους δικά τους! Ας μη γελιόμαστε: όλοι ξέρουν να κάνουν θέατρο με κρατικά καρβέλια ή ψιχία. Το θέμα είναι να μπορείς να φέρνεις κοινό που να σε σιτίζει με τον οβολό του. Προς όλους αυτούς τους σιτιζόμενους ή επίδοξους επιχορηγούμενους από τα λιγοστά ψιχία που έχουν μείνει στο ταμείο: ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα…
Google news
