Η άνοιξη της Αριστεράς

«Το μεγαλύτερο κρίμα στην ιστορία και την ιστοριογραφία δεν είναι μόνο να γράφεις ψέματα, είναι και η σιωπή». Είναι ακριβώς αυτή η θέση της Ελένης Αρβελέρ που εκφράζει τόσο την αναγκαιότητα καταγραφής όσο και την πίκρα τής «μη αναγνώρισης» την οποία αποπνέει το βιβλίο του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς Τάκη Μπενά. Ξεκινώντας από τον Φεβρουάριο του ’68 στη Βούδα της Ουγγαρίας και από την αποχώρηση των στελεχών του διασπασμένου πια ΚΚΕ – στελεχών που αποτέλεσαν και τον πυρήνα του ΚΚΕ εσωτερικού -, το βιβλίο καλύπτει εξαιρετικά περιεκτικά και διεξοδικά το χρονικό της ελληνικής κομμουνιστικής ανανέωσης. Με φόντο τη δικτατορία των συνταγματαρχών, το κείμενο διατρέχει την πρώτη περίοδο της δικτατορίας, την εισβολή των Σοβιετικών στην Πράγα το 1968, την έκτακτη ολομέλεια του ΚΚΕ το 1969, την ενίσχυση του ΚΚΕ εσωτερικού μέσα από τον συνεχή του αντιδικτατορικό αγώνα. Δικαιώνοντας την αέναη τραγική αντίφαση που θέλει την κάθε πρωτοπορία να πληρώνει το τίμημα της απόρριψης της «σιγουριάς της βεβαιότητας», και το ΚΚΕ εσωτερικού έζησε τις δικές του κρίσεις. Οι συλλήψεις της ηγεσίας του, η αποχώρηση του Μίκη Θεοδωράκη, η αλλαγή στον συσχετισμό δυνάμεων του «δόγματος και της ανανέωσης», η εσωτερικοποίηση του αυτοεξόριστου ΚΚΕ, η Νομική, το Πολυτεχνείο, η αμνηστία του ’73, η Μεταπολίτευση, περιγράφονται και αξιολογούνται ιστορικά αλλά και κριτικά.