Το Παρίσι δείχνει τον δρόμο

Παρίσι, εβδομάδα μόδας, μέρος πρώτο. Η πόλη με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση σχεδιαστών αυτές τις ημέρες παρουσιάζει τις πιο διάσημες συλλογές ονομάτων πολυτελείας. Ωστόσο ένα κύμα νέων σχεδιαστών έχει δείξει τα στοιχεία της αλλαγής στις προσωπικές τους συλλογές. Οι ανεξάρτητοι σχεδιαστές κινούνται με ελευθερία ανάμεσα στους δυσκίνητους οίκους μόδας, με τα βαρίδια του κληρονομικού χαρίσματος και της πλούσιας ιστορίας των αρχείων τους να εμποδίζουν την εξέλιξή τους σε κάτι σύγχρονο. Αυτό το σύντομο συμπέρασμα χαρακτηρίζει και διαφοροποιεί την παριζιάνικη μόδα. Ανάμεσα στις συλλογές της οποίας ο παρατηρητής της εβδομάδας μόδας για τον ερχόμενο χειμώνα 2012-13 αντλεί τις εικόνες νέων συνδυασμών και γραμμών, τις προσωπικές τους συλλογές.

Η αλλαγή δεν είναι εκκωφαντική, αλλά και πάλι δεν νιώθεις την επανάληψη τάσεων του παρελθόντος όπως συνέβαινε τις προηγούμενες σεζόν. Η πιο σαφής εντύπωση βγαίνει από την «πάλη των υλικών». Τα σπορ υφάσματα _ συνήθως ματ ζέρσεϊ, μάλλινα πλεκτά και τσόχες _ δημιουργούν συνθέσεις με άλλα κομμάτια πλούσιας υφής. Οπως είναι το κρεπ σατέν, το βελούδο και το δέρμα. Σκοπός τους είναι να καταρρίψουν τη διαφορά μεταξύ βραδινού επίσημου και πρωινού ατημέλητου ντυσίματος, δημιουργώντας ένα σύγχρονο ύφος ντυσίματος. Το οποίο δεν παραπέμπει σε άκρατη χλιδή για να προκαλέσει ούτε σε ευτέλεια για να αποδιώξει το ενδιαφέρον του κόσμου. Υπάρχει ισορροπία στις αναλογίες των μεταλλιζέ υφασμάτων, των πλούσιων σε χρυσές και λαδί αποχρώσεις του σατέν και του βελούδου. Μαζί με το ανθρακί, το κόκκινο της σκουριάς και τις ψυχρές αποχρώσεις του μπλε και του πετρόλ αναδεικνύονται στα χρώματα του χειμώνα που συνοδεύουν το μαύρο στις συλλογές Barbara Bui, AF Vandevorst, Cedric Charlier, Guy Laroche, Gareth Pugh, Rick Owens.

Ανάμεσα στους ανεξάρτητους σχεδιαστές κινείται ο Βέλγος Ντρις βαν Νότεν και ως ηγετική φυσιογνωμία, καθώς δεν είναι νέος, αλλά από επιλογή του παραμένει αυτόνομος, παρουσίασε την αισθητική του πρόταση για την ελευθερία του στυλ. Χρησιμοποίησε μεταξωτά από κινεζικά, ιαπωνικά και κορεατικά κοστούμια του 17ου αιώνα που ανήκουν στη συλλογή του λονδρέζικου Μουσείου Βικτωρίας και Αλβέρτου. Θραύσματα από αυτές τις μεταξοτυπίες τοποθετήθηκαν λοξά πάνω σε μεταξωτές φούστες, μπλούζες και αυστηρής μιλιτέρ γραμμής σακάκια. Η τεχνική του είναι η εξής: τα μουσειακά κομμάτια ύφασμα ξεδιπλώνονται, φωτογραφίζονται και εκτυπώνονται ψηφιακά σε μεταξωτά και μάλλινα κρεπ υφάσματα. Το αποτέλεσμα είναι μια ωραία αφαιρετική συλλογή.