Η οικονομία της γνώσης
Θόδωρος Λουκάκης, Τ. ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ & ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΕΜΠ
Σήμερα όλος ο ξένος Τύπος εκφράζει ανακούφιση που σώθηκε (προσωρινά) η Ελλάδα από χρεοκοπία, ενώ παράλληλα προειδοποιεί ότι… το παρελθόν μας δεν εγγυάται διά το μέλλον! Το δικό μου παρελθόν ήταν αφιερωμένο στη σύνδεση της έρευνας με την παραγωγή, πράγμα που έχει σταματήσει και εάν δεν ξαναρχίσει σύντομα, δεν μας βλέπω καλά. Αυτό, δε, γιατί οι μισθοί π.χ. στο Μπανγκλαντές συνεχίζουν να είναι δέκα φορές μικρότεροι από τους νέους εξευτελιστικούς δικούς μας και συνεπώς η εσωτερική υποτίμηση δεν θα βοηθήσει τις εξαγωγές.
Ελπίζω λοιπόν να βοηθήσει η επιστολή μου να αρχίσει μια «διαβούλευση» για τους λόγους που εμποδίζουν την εξυπνάδα, τη μόρφωση και τις γνώσεις των άφθονων επιστημόνων και μηχανικών μας να μετουσιωθούν σε ενδογενή προϊόντα, είτε για εγχώρια κατανάλωση είτε για εξαγωγή. Προς τούτο θέλω να δηλώσω εμφατικά ότι (απ’ όσο γνωρίζω, όντας της περιοχής) ουδείς αρμόδιος στο υπουργείο Παιδείας, στη Γενική Γραμματεία Ερευνας και Τεχνολογίας ή/και στο Εθνικό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Ερευνας έχει εμπειρία για το πώς βγαίνουνε λεφτά για τη χώρα από… τη γνώση!
Αυτό το τραγικό επιτείνεται από το γεγονός ότι ουδέν στοιχείο γνωρίζω να υπάρχει στο ελληνικό γκουβέρνο για λεφτά που βγήκανε ως συνέπεια των ουδόλως ευκαταφρόνητων πόρων (κυρίως από την ΕΕ) που ξοδεύτηκαν για έρευνα στη χώρα την τελευταία 20ετία (εγώ αντίθετα έχω κάποια στοιχεία).
Εάν τώρα ουδείς διαψεύσει τεκμηριωμένα τους ισχυρισμούς μου, μήπως θα πρέπει να εισαγάγουμε και εδώ ξένους ειδικούς να μας βοηθήσουν;
ΥΓ. Φυσικά, η «εμπόλεμη» κατάσταση μεταξύ του υπουργείου Παιδείας και του συνόλου σχεδόν των καθηγητών των πανεπιστημίων δεν πρόκειται να βοηθήσει την οικονομική ανόρθωση της χώρας!
Η εξεύρεση κρατικών εσόδων
Κώστας Σπανός
Ξεπέρασαν κάθε όριο σοβαρότητας οι πολιτικοί μας, αφού επί ώρες καθυστερούσαν να συμφωνήσουν σε κρίσιμα θέματα, για τα οποία ήξεραν πολύ καλά πως δεν ήταν ποτέ δυνατόν να υπαναχωρήσουν οι δανειστές μας χωρίς πειστικές ισοδύναμες εναλλακτικές λύσεις, επειδή μόνο ήθελαν να δώσουν στους οπαδούς τους την εντύπωση πως οι νέοι αυτοί «Ηρακλήδες» αγωνίζονταν απεγνωσμένα, διαπραγματεύονταν και «πάλευαν» δήθεν ανυποχώρητοι και «έδιναν μάχες» μέχρις εσχάτων, προκειμένου τάχα να σώσουν τον «εξαθλιωμένο Ελληνα». Οι «ετοιμοθάνατοι» έλληνες φορολογούμενοι προτείνουν την εξής εναλλακτική λύση, που θα μπορούσε να είχε οδηγήσει στην εξεύρεση των 325 εκατομμυρίων ευρώ:
Να κοπούν όλες οι βουλευτικές συντάξεις σε όλους ανεξαιρέτως τους βουλευτές και να μειωθούν και οι αμοιβές των εν ενεργεία βουλευτών στο 1/3 των σημερινών αποδοχών τους. Να κοπούν όλες επίσης ανεξαιρέτως οι επιπλέον «δεύτερες» συντάξεις που παίρνουν οι χιλιάδες από συνδικαλιστές, δημάρχους, κοινοτάρχες κ.λπ. Να μειωθούν στο 1/3 όλες οι πάσης φύσεως κρατικές επιχορηγήσεις προς τα πολιτικά κόμματα, οργανώσεις, σωματεία κ.λπ. Να σταματήσει η μισθοδοσία των κληρικών και όλες οι άλλων ειδών ενισχύσεις, επιχορηγήσεις και φορολογικές ελαφρύνσεις της Εκκλησίας. Να μειωθούν και οι μισθοί όπως και οι συντάξεις όλων εκείνων που υπάγονται σε ειδικές κατηγορίες υψηλά αμειβομένων, όπως είναι οι δικαστικοί, οι στρατιωτικοί, οι γιατροί κ.λπ. Να δεσμευθούν και να εκποιηθούν οι πάσης φύσεως κινητές και ακίνητες περιουσίες όλων των μεγάλων φοροφυγάδων, εισφοροφυγάδων και φοροκλεπτών, όπως επίσης και όλων εκείνων που έστειλαν τα τελευταία 30 χρόνια μεγάλα ποσά στις ξένες τράπεζες των φορολογικών παραδείσων και που δεν δικαιολογούνται από τα δηλωθέντα εισοδήματά τους. Να φορολογηθούν ακόμα στο 10πλάσιο και τα πάσης φύσεως ακίνητα που ανήκουν σε offshore εταιρείες. Να πληρώσουν τέλος και όλοι όσοι ευθύνονται για τα σημερινά χάλια της οικονομίας, μη εξαιρουμένων και όλων εκείνων που αναμείχθηκαν με διάφορους τρόπους στα πάσης φύσεως οικονομικά σκάνδαλα και σε κάποιες καραμπινάτες φορολογικές ελαφρύνσεις και φοροαπατεωνιές.
Είμαι βέβαιος πως με τα πιο πάνω μέτρα, όχι μόνο θα συγκεντρωνόταν το ποσό των 325 εκατ. ευρώ, αλλά πολύ περισσότερα που θα επέτρεπαν να ανασάνουν κάπως και οι συνεπείς φορολογούμενοι πολίτες.
Το δίλημμα της χρεοκοπίας
Σπύρος Παπαδάς
Ακούγοντας τις τοποθετήσεις των βουλευτών που τάσσονταν υπέρ του Μνημονίου ΙΙ, αξίζει να παρατηρηθεί το εξής: στις τοποθετήσεις τους προσπάθησαν να τρομοκρατήσουν τον λαό και το Κοινοβούλιο, θέτοντας το δίλημμα υπερψήφιση ή χάος. Ας βάλουμε κάποια πράγματα στη θέση τους. Η χρεοκοπία δεν είναι το ίδιο πράγμα με την έξοδο από το ευρώ. Η χρεοκοπία δεν είναι το ίδιο πράγμα με την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Και η έξοδος από το ευρώ δεν είναι το ίδιο πράγμα με την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι βουλευτές της ευρύτερης συμπολίτευσης προσπάθησαν να ταυτίσουν την απορριπτική ψήφο με χρεοκοπία, έξοδο από την ευρωζώνη και έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ενωση.
Να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα: δεν υπάρχει πρόβλεψη εξόδου από την ευρωζώνη, ούτε πρόβλεψη εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οποιαδήποτε ενέργεια θα ήταν μια θεσμική και νομική εκτροπή καθώς σε κανένα νομοθετικό κείμενο της ευρωπαϊκής νομοθεσίας δεν προβλέπεται έξοδος κράτους-μέλους. Πολύ περισσότερο αν αυτό δεν είναι απόφαση του ίδιου του κράτους, αλλά απόφαση ενός ή δύο κρατών της ΕΕ (Γαλλία και Γερμανία εν προκειμένω).
Μας λένε επίσης πως αν ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση δεν θα πτωχεύσουμε και πως θα ‘χουμε λεφτά για μισθούς και συντάξεις. Ο ίδιος ο Σόιμπλε έχει πει πως τα επόμενα πακέτα θα δοθούν αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση του χρέους προς τους δανειστές και πως η Ελλάδα θα πρέπει να εξυπηρετεί με τα δικά της έσοδα τα έξοδά της προς το εσωτερικό. Αρα ποιους εξυπηρετεί αυτό το Μνημόνιο;
Μας λένε επίσης πως αν ψηφιστεί η δανειακή σύμβαση, θα αποφευχθεί το χάος. Ποιο χάος; Εχετε κάνει μια βόλτα στις πλατείες; Εχετε δει ανθρώπους σε χαρτόκουτα; Ενα μάτσο κουστουμάτοι ψεύτες μιλάνε για διλήμματα και για διακυβεύματα, την ίδια ώρα που έχουν εξασφαλιστεί οι ίδιοι και τα παιδιά τους.
Το Κοινοβούλιο σήμερα δείχνει ξεκάθαρα ότι αποτελείται στην πλειοψηφία του από ανθρώπους λιγότερους των περιστάσεων. Ας σταματήσουν όμως να παρουσιάζουν το Μνημόνιο ως λύση για τη χρεοκοπία. Δεν είναι λύση, είναι παυσίπονο. Ας τολμήσουν την ύστατη αυτή στιγμή να πουν την αλήθεια στον λαό.
Απάντηση σε δημοσίευμα
Βασίλης Παπαγεωργόπουλος
Τ. ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Με ιδιαίτερη έκπληξη διάβασα το ολοσέλιδο «αφιέρωμά» σας στο πρόσωπό μου υπό τον τίτλο «Κατηγορίες για €22 εκατ.». Εκπληξη διότι από τη μια πλευρά επαναλαμβάνονται οι γνωστές αστήρικτες κατηγορίες και γνωστές συκοφαντίες εναντίον του προσώπου μου και από την άλλη δεν αφιερώνετε ούτε μία γραμμή σε όσα έχω καταγγείλει στις συνεντεύξεις που έχω δώσει για το συγκεκριμένο θέμα και σε όσα ντοκουμέντα έχω παρουσιάσει στην προ μηνός συνέντευξή μου και στην προ ημερών γραπτή δήλωσή μου, ντοκουμέντα που κονιορτοποιούν όλες τις εναντίον μου κατηγορίες.
Είναι πράγματι λυπηρό η Διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης να έχει συλλάβει προ τετραετίας έναν επίορκο υπάλληλο που υπεξαιρούσε χρήματα έξι ολόκληρα χρόνια πριν αναλάβει τα ηνία της πόλης, να τον έχει οδηγήσει στον εισαγγελέα, να τον έχει απολύσει, να του έχει καταλογίσει τα υπεξαιρεθέντα, να βρίσκεται σήμερα στη φυλακή και τελικά αντί για δημόσιο έπαινο να δέχεται επιθέσεις σαν τις σημερινές μέσω της εφημερίδας σας, στις οποίες μάλιστα αποκρύπτονται επιμελώς όσα στις συνεντεύξεις μου έχω δηλώσει για το συγκεκριμένο θέμα.
Είναι λυπηρό να έχεις διαθέσει τη ζωή σου για να υπηρετήσεις με αυταπάρνηση ιδέες και θεσμούς και οι πολιτικοί σου αντίπαλοι να χρησιμοποιούν κάθε αθέμιτο μέσο για να σε απομακρύνουν από την πολιτική σκηνή. Φοβάμαι ότι κάποιοι μέχρι να εγκαταλείψουν τον μάταιο αυτόν κόσμο, θα νιώθουν τύψεις για όσα έχουν πει και όσα έχουν γράψει.