[Το πνεύμα του τόνου] Μπουφονερί

Τριήμερο της τελευταίας Αποκριάς και συνηθίζεται η μασκαράδικη μεταμφίεση. Αύριο θα αναφερθώ στις επιλογές νεαρής συμπολίτισσας. Σήμερα σκέφτηκα να κάνουμε, όσοι εδώ επί τριάντα χρόνια μου κάνετε την τιμή να με διαβάζετε, έναν άτυπο διαγωνισμό, μια πασαρέλα και να προτείνουμε την πλέον ταιριασμένη μουτσούνα, μάσκα, προσωπίδα, όπως νομίζετε για να προβάλουμε την κριτική μας διάθεση πάνω στα δημόσια πρόσωπα που απασχολούν για χρόνια τη ζωή του τόπου.

Ετσι ποιος θα διεκδικούσε ή θα εδικαιούτο να φορέσει τη μουτσούνα του Χάρου με το δρεπάνι, ποιος τη μάσκα του Δήμιου δίπλα στην λαιμητόμο, ποιος το μεγάλο Λαμόγιο, ποιος τον όποιο φυσά ο άνεμος; Ποιος τον αγιογδύτη, τον φιλάνθρωπο με τα λεφτά των άλλων, ποιος τον καθηγητή, τον δάσκαλο, τον δικαστή, τον γιατρό που εκμεταλλεύεται γονείς, ασθενείς, διωκόμενους και αυξάνει το ταμείο του με πεσκέσια, ιδιαίτερα και φακελάκια;

Κυρίως όμως ποιος συμπολίτης μας με δημόσια θέση και δημόσιο λόγο, με εξουσία και λύειν και δεσμείν θα ταίριαζε να φορέσει την Περσόνα Μπούφα. Η Περσόνα Μπούφα είναι το προσωπείο της κομέντια ιταλικής, ρωμαϊκής, γαλλικής ή ελληνικής που απεικονίζει τον μπούφο, τον γκαφατζή, τον αλλοπρόσαλλο, τον ανοηταίνοντα, τον «τα ζώα μου αργά» τον σκράπα, τον κατ’ Αριστοφάνη αλαζόνα, δηλαδή όποιον κάνει τον καμπόσο και είναι χάπατο, κύμβαλον αλαλάζον, νούλα με περικεφαλαία, βλίτο, μπάμιας, μαμάκιας, νήπιο με ντοκτορά. Κάντε το το βράδυ στις παρέες σας. Ανακηρύξτε την Περσόνα Μπούφα της Χρονιάς και δοξάστε τον/τη.