«Να μην παίζουμε με τους λαούς»

Αναπόφευκτη ήταν, σύμφωνα με τον γάλλο φιλόσοφο Μπερνάρ-Ανρί Λεβί, η ψήφιση του νέου Μνημονίου από το ελληνικό Κοινοβούλιο. «Είναι σαφές», επισημαίνει σε άρθρο του που δημοσιεύθηκε στην ισπανική εφημερίδα «El Pais», στον αμερικανικό ιστότοπο The Huffington Post και στο γαλλικό περιοδικό «Le Point», «ότι η εναλλακτική λύση ήταν, βραχυπρόθεσμα, η έξοδος από την ευρωζώνη, άρα η χρεοκοπία, άρα η βύθιση σε μια ένδεια πιο αφόρητη και από αυτήν που αντιμετωπίζει η χώρα σήμερα. Και μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί η αδιαφορία των διαδοχικών κυβερνήσεων στην Αθήνα τα τελευταία 30 χρόνια, η δημαγωγία τους, οι πελατειακές σχέσεις που συντηρούσαν, η στενόμυαλη πολιτική τους, η κακή τους πίστη ανάγκασαν τους εταίρους τους να υψώσουν τη φωνή».

Για τον Μπερνάρ-Ανρί Λεβί, όμως, υπάρχουν πολλά «αλλά». Σε μια υπόθεση όπως αυτή, γράφει, πολιτική όσο και οικονομική, όπου παίζουμε με αυτή την πολύ εύφλεκτη ύλη που είναι οι λαοί, η βούλησή τους, η υπερηφάνειά τους, η μνήμη τους, η εξέγερσή τους, η επιβίωσή τους, θα προτιμούσε κανείς περισσότερο τακτ.

Θα προτιμούσε στις δηλώσεις των γερμανών ή γάλλων ιθυνόντων έναν τόνο που να μην παραπέμπει σε διαταγές ή σε περιφρόνηση. Θα προτιμούσε να μην εξεταζόταν το ενδεχόμενο αντικατάστασης του έλληνα υπουργού Οικονομικών από έναν ευρωπαίο επίτροπο: και μόνον η ιδέα μιας επιτροπείας δεν μπορούσε να εκληφθεί παρά ως ανώφελη ταπείνωση. Θα προτιμούσε – ακόμη πιο σημαντικό – να μην έχουν αναμείξει οι γραφειοκράτες που συνέταξαν το νέο πακέτο λιτότητας μέτρα δίκαια και αναπόφευκτα με μια δραστική μείωση των δαπανών για την Υγεία. «Θα ήθελε κανείς να είναι σίγουρος, με άλλα λόγια, ότι αυτοί που έχουν αναλάβει να αξιολογούν τη χώρα προκειμένου να τη σώσουν από τη χρεοκοπία δεν είχαν άλλη επιλογή πέραν του να κόψουν από παντού, στα τυφλά, μειώνοντας τον προϋπολογισμό των πλέον βασικών δημόσιων υπηρεσιών, εκείνων από τις οποίες εξαρτάται η επιβίωση των πολιτών, όσο και τον προϋπολογισμό, π.χ., της Αμυνας. Μπορεί ο λαός να μην έχει πάντα δίκιο, καταλήγει ο Μπερνάρ-Ανρί Λεβί, αλλά όσοι κινούνται εναντίον του λαού έχουν πάντα άδικο.