Κασμαδοστείλιαρα όλου του κόσμου, ενωθείτε
Γεια σου Φοίβη,
Και άντε πάλι από την αρχή, και πώς και ποιος να αντέξει! Ξανακάηκε η Νέα Σαϊγκόν, ξανακάηκε η Αθήνα! Από τους «γνωστούς – αγνώστους» της αφασίας μας των μεταπολιτευτικών χρόνων, αφού όλοι μαζί μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, «των οικιών ημών εμπιπραμένων ημείς άδομεν»!
Ετσι από τη μια μεριά πάλι ξανά μανά «το αδούλωτο», όπως πάντα έτσι και τώρα, παραμένοντας στη γραμμή του «αγώνα» και στην «πρωτοπορία», αγωνίστηκε ξανά για τα συμφέροντα του λαού, αλλά τελικά όλα έγιναν μπάχαλο από κάποιους… Τους διαχρονικά αναρχικούς, όλους αυτούς που τους «σιτίζουν» διαχρονικά με ιδεολογήματα αλλά και «μισθούς» και «αμνηστία» η Αλέκα και ο Αλέξης και ο κάθε Πελεγρίνης και ο κάθε Φλούφλης.
Ξεχύθηκε το «αδούλωτο» στους δρόμους κραδαίνοντας όπως πάντα στον ωμό σαν φονικό όπλο «το κασμαδοστείλιαρο» – το μόνο που ευτυχώς κρατά ώς τώρα, γιατί υπάρχουν και τα Καλάσνικοφ! -, ξεχύθηκε με το «ματσούκι του αγώνα» στολισμένο σαν τραπεζομάντιλο λαϊκής ταβέρνας με το επαναστατικό κόκκινο κουρέλι – ό,τι απόμεινε πια από την παντιέρα ρόσα.
Πώς μπορεί άραγε αυτοί όλοι να νομίζουν πως έπειτα από τον διαρκή αφιονισμό των μαζών και τον ταξικό φανατισμό τους, είναι δύσκολο σε συνθήκες χάους να κρύψει κάποιος την παντιέρα στην κωλότσεπη και να φορέσει την κουκούλα του αναρχικού;
Γι’ αυτό, μέσα στον ιδεολογικό και οπορτουνιστικό αχταρμά ξαναμπήκανε φωτιές για να κάψουν τον καπιταλισμό, και κάηκε πάλι η Ελλάδα, και κάηκαν πάλι κτίρια με ιστορία, και ξανακαταστράφηκαν καλοί Ελληνες, χωρίς συνέπειες για τους αυτουργούς…
Αλλά και από την άλλη μεριά στη Βουλή, την ίδια ώρα που καιγόταν η Αθήνα και που η ψηφοφορία για το «Νέο Μνημόνιο» ήταν καθοριστική για το πού θα βρεθούμε εμείς και η Χώρα, ξεπήδησαν εκ του ασφαλούς άλλοι «επαναστάτες» και «επαναστάτισσες»!
Για την ακρίβεια των αριθμών 300-199=101! Τόσοι ξεπήδησαν! Που ξέροντας σίγουρα πως οι «Υπεύθυνοι Εκπρόσωποι του Εθνους» θα ψήφιζαν θετικά, όπως και ψήφισαν, και σίγουροι από την αρχή πως λόγω αυτής της υπεύθυνης στάσης των «Πολλών Υπεύθυνων Βουλευτών» η Χώρα δεν θα πτωχεύσει τουλάχιστον τώρα, εκείνοι οι ποντικοί ψήφισαν «όχι», ποντάροντας πως θα μπορούν να πλασαριστούν με τη σημαία του αγωνιστή για τα δίκαια του Λαού!
Τώρα λοιπόν, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών που βιώνουμε όλοι σήμερα ως Εθνος, για αυτούς τους 101 θα πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα. Για μεν όλους αυτούς τους διαχρονικά και ιδεολογικά φουκαράδες και εδώ και χρόνια κομματικά εγκλωβισμένους που είπαν όχι, όπως π.χ. από τα αριστερά και όχι μόνο κόμματα, χρειάζεται από εμάς αγάπη. Χρειάζονται βοήθεια. Μια διαρκή ψυχοθεραπεία με δαπάνες του Κράτους, όσο αυτό βέβαια θα μπορεί να τις πληρώνει, θα είναι το καλύτερο! Μπορεί και να τους σώσουμε!
Για όλους τους υπόλοιπους αριβίστες, φωτιά και τσεκούρι, που έλεγε και ο Αβέρωφ, όχι στους μισθούς τους και όχι στις συντάξεις τους ως βουλευτές. Να απαλειφτούν εδώ και τώρα και από τη μνήμη του Εθνους και του Λαού.
Για το καλό τους. Potulinos
Τα ‘χουν πει οι Active Member, αγαπητέ Potuline: «Κοίτα εκεί έξω σμίγουν οι σκουληκαντέρες, / σηκώνουν νέο αδελφοhiphopπαντιέρες. / Ξαπλώνουν όλοι οι ληγμένοι πάνω στο ίδιο κρεβάτι./ Ρε, φτύστους όλους για την ψυχή του Πυροβάτη. / Φτύστους όλους τους ξεπεσμένους, / η ομοψυχία είναι για τους φοβισμένους».
Ιερουργήματα ολκής
Κυρία Φοίβη.
Εμείς όλο λέμε, λέμε, λέμε, μέτρα, περικοπές και άλλα και από πάνω βρίζουμε και τους άλλους, τους έξω, που τα κάνουν πάντα πολύ χειρότερα από μας.
Να όμως που η Ιταλία, η οποία μπήκε στον ίδιο χορό με την Ελλάδα, η «κακή» Ιταλία του Μόντι, έκανε την πρώτη κίνηση, έστω και για να το φχαριστηθεί ο κοσμάκης που υποφέρει από τη λιτότητα: έβαλε φόρους στην περιουσία της Εκκλησίας, που είναι η δεύτερη μεγαλύτερη ύστερα από εκείνη του ιταλικού κράτους. Κι εμείς, εδώ, με την Εκκλησία να έχει πολύ μεγαλύτερη περιουσία από το κράτος, ούτε νύξη. Κάτι τέτοια κάνουν τις
διαφορές.
Αναστάσης Κεχρίμογλου
Σσσσσς, έχουμε αγρυπνία, αγαπητέ Αναστάση. Σώσον Κύριε τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου…