Από την «ιδρυματική» εφεδρεία στην πρώτη γραμμή

Τον περασμένο Δεκέμβριο για να διαβεβαιώσει ότι έχουν λιώσει όλοι οι πάγοι στις σχέσεις του με τον Αντώνη Σαμαρά ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης αναγκάστηκε να αποστηθίσει ακόμη και στίχους του Οδυσσέα Ελύτη. Στην εκδήλωση του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής» για τον νομπελίστα ποιητή εκθείασε τον πρόεδρο της ΝΔ, δίνοντας έμφαση στην αντιμνημονιακή πλατφόρμα του. Δύο μήνες αργότερα ο πρώην υπουργός καλείται να επιστρέψει εσπευσμένα στην κεντρική διοίκηση του κόμματος και να ηρεμήσει τη γαλάζια βάση. Ακόμη περισσότερο, να πείσει το ακροατήριο της λεγόμενης λαϊκής Δεξιάς ότι η μνημονιακή στροφή του κόμματος ήταν αναγκαία κίνηση. Ο κ. Μεϊμαράκης σε αυτό δεν φαίνεται να έχει πρόβλημα – πάντοτε θεωρούσε άλλωστε ότι εκφράζει τον μέσο, παραδοσιακό ψηφοφόρο του κόμματος. Τις κινήσεις του πρώην υπουργού σε όλη την πολιτική διαδρομή του τις καθόριζαν ο κομματικός πατριωτισμός. Γι’ αυτό δεν είχε πρόβλημα να αποκηρύξει την Ντόρα Μπακογιάννη (την οποία είχε στηρίξει στην εσωκομματική μάχη του 2009), να κινηθεί αντιμνημονιακά όταν το κόμμα καταψήφιζε το πρώτο Μνημόνιο, αλλά και να κατανοήσει την απόφαση της ηγεσίας για τις 22 διαγραφές μετά τη στροφή.

Μετά την ανάληψη της ηγεσίας από τον κ. Σαμαρά ο κ. Μεϊμαράκης βρέθηκε χωρίς ρόλο στο κόμμα. Οχι μόνο λόγω της καχυποψίας που επικρατούσε στο νέο επιτελείο για τις κινήσεις ενός στελέχους που προοριζόταν για «υπαρχηγός» της κ. Μπακογιάννη, αλλά και επειδή ο ίδιος θεωρούσε ότι είχε διαμορφωθεί ένα νέο τοπίο μέσα στο οποίο επανεξέταζε ακόμη και την παρουσία του στην ενεργό πολιτική. Η προσέγγιση με τη νέα ηγεσία έγινε βήμα βήμα, με αφετηρία τη διεύθυνση του κομματικού Ινστιτούτου «Κωνσταντίνος Καραμανλής», στο οποίο ο κ. Μεϊμαράκης αντικατέστησε τον παλαίμαχο Γιάννη Βαρβιτσιώτη. Μετά τη μετακόμιση της κομματικής διοίκησης στα νέα γραφεία της Λεωφόρου Συγγρού το Ινστιτούτο εγκαταστάθηκε στο νεοκλασικό της Ρηγίλλης, δίνοντας την ευκαιρία στον πρώην υπουργό να επανέλθει έπειτα από χρόνια στο γραφείο που κατείχε ως ο πρώτος εκλεγμένος γραμματέας του κόμματος (2000-2006).

ΤΡΙΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ. Με λαϊκό προφίλ, ο κ. Μεϊμαράκης βρέθηκε στην πρώτη γραμμή όταν το κόμμα πέρασε στα χέρια του Κώστα Καραμανλή. Σημαντικό ρόλο ωστόσο είχε αποκτήσει από το 1985, αναλαμβάνοντας το τιμόνι της ΟΝΝΕΔ μετά την εκλογή Μητσοτάκη. Η κομματική νεολαία εκινείτο ακόμη στις ταχύτητες των «Κενταύρων» και των «Ρέιντζερς». Το 1992 ο κ. Μητσοτάκης τον έκανε υφυπουργό Πολιτισμού, ενώ στο συνέδριο του 1997 τάχθηκε στο πλευρό του Γιώργου Σουφλιά. Με τον κ. Καραμανλή χρειάστηκαν δύο-τρία χρόνια για να σφυρηλατηθεί η σχέση τους και να εξελιχθεί στο Νο 2 του κόμματος. Το 2006 με τη μετακίνησή του στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας κορυφώθηκε και η διαμάχη του με τον τότε υπουργό Επικρατείας Θόδωρο Ρουσόπουλο. Στα 59 χρόνια του επιστρέφει στο κόμμα με μια νέα «ειδική αποστολή» και για πολλούς αποτελεί από χθες ένα νέο στοίχημα για τον Αντώνη Σαμαρά…