Ιστορία γραμμένη σε σελιλόιντ

Το Αστυ του υπογείου στην Κοραή, από τους πιο ιστορικούς και θρυλικούς κινηματογράφους. Ιδιοκτησίας Εθνικής Ασφαλιστικής. Πρώτος ιδιοκτήτης ο γέρος Κοσμίδης. Από το 1938 όταν πρωτοάνοιξε μέχρι το 2003 που κατέληξε στα προστατευτικά και κινηματογραφοφιλικά χέρια της οικογένειας Στεργιάκη (Αντώνης ο πατέρας) πέρασαν πάνω από εξήντα χρόνια. Πραγματικό σχολειό και φροντιστήριο 7ης Τέχνης αυτή η μικρή, μόλις με 340 καθίσματα, αίθουσα. Σκεφτείτε ότι τη δεκαετία του εξήντα αλλά και αργότερα, στο Αστυ κάθε Κυριακή, η Ταινιοθήκη της Ελλάδος της Αγλαΐας Μητροπούλου διοργάνωνε ειδικές προβολές κλασικών και πρωτοποριακών ταινιών του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Το Αττικόν κουβαλάει βαριά και πολύτιμη κληρονομιά ενός αιώνα. Από το 1914. Αυτή η αίθουσα, το κινηματογραφικό στολίδι των Αθηνών, είναι το συνώνυμο των εξελίξεων, της προόδου και όλων των μεγάλων γεγονότων του διεθνούς και ελληνικού κινηματογράφου. Η καρδιά της 7ης Τέχνης χτυπάει εδώ. Πρέπει να είναι η πρώτη, σε εισιτήρια, αίθουσα των Αθηνών.

Ο Απόλλων, το δίδυμο αδελφάκι του, δημιουργήθηκε το 1960, όταν παγκοσμίως και εν Ελλάδι το σινεμά ήταν σινεμαδάκι, η πιο προσιτή και εύκολη ψυχαγωγία των μαζών. Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν εμπόδισαν τις παρακρατικές συμμορίες να ορμήσουν και να προσπαθήσουν να μετατρέψουν αυτές τις αίθουσες σε στάχτη και μπούρμπερη.