Μυστικά και ψέματα στην ΑΕΚ

Ορκωτός λογιστής δεν είμαι και όρκο δεν παίρνω, όμως έτσι που πήγαν να βγάλουν τον λογαριασμό στην ΑΕΚ, ήταν αδύνατο να βρουν άκρη. Μόνο με το φιλότιμο μπορούσαν να συνεννοηθούν.

Ο πρώτος λόγος είναι ότι, ενώ οι διαχειριστικές περίοδοι αρχίζουν και τελειώνουν μία συγκεκριμένη μέρα, η ζωή συνεχίζεται και στις επόμενες εταιρικές χρήσεις. Και στη ζωή, ένα λάθος που έκανες σήμερα μπορεί να το πληρώσεις πολλά χρόνια αργότερα. Αλλά αν δεν υπάρχεις για να το πληρώσεις, για τη δική σου παπαριά θα τραβιέται κάποιος άλλος.

Βγαίνει ο Ντέμης, για παράδειγμα, και λέει ότι η δική του εποχή έκλεισε, τον Ιούνιο του 2008, με χρέη 27 εκατ. ευρώ. Λάθος. Γιατί μέχρι να αποχωρήσει από τη διοίκηση, τον Νοέμβριο, χρέωσε την ΠΑΕ με μεταγραφές 18 εκατ. ευρώ, τις οποίες φυσικά πλήρωσαν οι επόμενοι. Οπως και τα 5 εκατ. του άρθρου 44 που δεν είχαν καταλογιστεί, κάτι… τιτλοδάνεια 2,5 εκατ. που είχε πάρει από δύο τράπεζες και 4 εκατ. προσαυξήσεις από φόρους που δεν πληρώθηκαν στην ώρα τους. Με την αξιοπρόσεκτη σημείωση ότι οι επόμενοι βρήκαν τους απλήρωτους λογαριασμούς αλλά όχι και τα έσοδα από τις χορηγίες που είχαν προεισπραχθεί. Σπουδαίος στην μπάλα ο Νικολαΐδης αλλά στα μαθηματικά πρέπει να ήταν σκράπας.

Αντίθετα, δεν χρειάζεται να είσαι της Μαθηματικής Εταιρείας για να καταλάβεις ότι έκανε λάθος πράξεις και στην άσκηση της ομοψυχίας. Πάνω που κάθησαν στο ίδιο τραπέζι άνθρωποι οι οποίοι έχουν κόψει την καλημέρα, και συμφώνησαν να αφήσουν τον ορκωτό λογιστή της ΠΑΕ να τους βγάλει το μερίδιό τους στα χρέη, ο Ντέμης υπολόγισε αμέσως ότι χρωστάνε μόνο ο Παππάς και ο Νοτιάς! Η «αντρίκεια» δήλωση Νικολαΐδη, «να βάλουμε ο καθένας μας ό,τι χρωστάει», λίγες ημέρες αργότερα έγινε gay: «Τους είπα να βάλουν…». Εκτός από unfair, είναι και αυταπόδεικτα γελοίο: αν οι δύο τελευταίοι μέτοχοι από την «παρέα» του 2004 ήθελαν να πληρώσουν μόνοι τους τα σπασμένα, δεν χρειάζονταν την υπόδειξη κανενός Ντέμη. Και επειδή δεν ήθελαν, ο Παππάς σάλπισε το reunion των μετόχων. Στο στυλ “δώστε και σώστε”, με την ελπίδα ότι το συναίσθημα θα καταφέρει περισσότερα από τη λογιστική.

Αν κάπου έχει δίκιο ο Νικολαΐδης, είναι ότι στη δική του θητεία οι μέτοχοι έβαλαν συνολικά σε αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου περίπου 15 εκατ. ευρώ και η ΑΕΚ πήγαινε για τίτλο, ενώ στην τετραετία Θανόπουλου – Αδαμίδη έβαλαν πάνω από τα διπλά (34 plus) και η ΑΕΚ πάει για φούντο. Αλλά σιγά το νέο. Οταν αυτοί που διοικούν μία ποδοσφαιρική ομάδα δεν έχουν πάρει μυρωδιά από μπάλα και εκείνοι που πληρώνουν δεν ρωτάνε πού πάνε τα λεφτά τους, η καταστροφή είναι πιο εγγυημένη και από τα ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου. Παρεμπιπτόντως, αν ο Παππάς – ο οποίος πίστευε ότι ο Αδαμίδης είχε βάλει την εταιρεία σε μία τάξη! – ασκεί τον ίδιο έλεγχο και στις επιχειρήσεις του, η Παναγιά μαζί του.

Το κακό είναι ότι ο Αδαμίδης δεν τάραξε στο μούσι μόνο τα αφεντικά του αλλά και την UEFA, η οποία έχει καλέσει την ΑΕΚ την Πέμπτη να της πάρει μέτρα για αγχόνη. Τα πράγματα είναι σκούρα, όχι μόνο λόγω της μαύρης τρύπας αλλά κυρίως επειδή η διοίκηση Αδαμίδη κορόιδεψε την ευρωπαϊκή συνομοσπονδία. Τον περασμένο Μάιο τής παρουσίασε έλλειμμα δύο εκατ. ευρώ, τον Σεπτέμβριο παραδέχτηκε ότι είναι πάνω από επτά διαβεβαιώνοντας ότι θα το μειώσει (αφού το καλοκαίρι είχε κάνει 13 μεταγραφές!) και σήμερα είναι 21 μύρια.

Για να τη γλιτώσει, η ΑΕΚ πρέπει να πάει στην Ελβετία έχοντας βρει τουλάχιστον τα μισά από τα χρήματα που της λείπουν και με έναν πειστικό διακανονισμό για τις υπόλοιπες οφειλές. Αν οι μέτοχοι δεν δουν πέρα από τα νούμερα το ηθικό χρέος τους, ο ρεφενές δεν θα φτάσει. Οπότε, θα απομείνει η φθηνότερη λύση: η εξαγορά του ΑΦΜ μιας ομάδας της Β’ Εθνικής για ένα νέο ξεκίνημα απαλλαγμένο από τα βάρη του παρελθόντος. Με έμβλημα τον σταυραετό αντί για τον δικέφαλο, να μας θυμίζει τον Σταύρο Αδαμίδη.