«Σίγουρος πρόεδρος ο Φρανσουά Ολάντ»

Πέτυχα αργότερα μόνο του τον Ντάνι σ’ ένα μικρό κοκτέιλ. Μου φάνηκε κουρασμένος. «Δεν είναι αστείο», τον ρώτησα, «που λένε ότι σας βραβεύουν για όσα προσφέρατε στην Ελλάδα τα δύο τελευταία χρόνια, ενώ παλιότερα σας έβριζαν επειδή υποστηρίξατε τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία και για διάφορους άλλους λόγους;». Χαμογέλασε: «Αχ, αυτή η Γιουγκοσλαβία…». «Πείτε μου τώρα, θα τα καταφέρουμε; Θα είμαστε ακόμη όρθιοι σε έξι μήνες;». «Ειλικρινά δεν ξέρω. Αυτή η λιτότητα από μόνη της δεν μπορεί να λειτουργήσει». Αποπειρώμαι να κάνω τον συνήγορο του διαβόλου: «Δεν νομίζετε ότι οι Ευρωπαίοι δικαίως είναι εξοργισμένοι μαζί μας, με την ανικανότητα, την ασυνέπειά μας;». «Δεν τους είδα και τόσο εξοργισμένους όταν αγοράζατε τους πυραύλους και τα υποβρύχιά τους». Δεν έχει κι άδικο. Αλλά δεν θέλω να τον ταλαιπωρήσω άλλο. Μια τελευταία ερώτηση μόνο: «Θα εκλεγεί πρόεδρος ο Φρανσουά Ολάντ, να είμαστε ήσυχοι; «Αυτό είναι το μόνο σίγουρο, να μην έχετε καμιά αμφιβολία»