Ψυχίατροι: Φοβόμαστε για τη ζωή μας
3 λεπτά
Κρατάνε ως επτασφράγιστο μυστικό τη διεύθυνση της κατοικίας τους αλλά και το προσωπικό τους τηλέφωνο για να προφυλάξουν τους ίδιους και τις οικογένειές τους: αυτά είναι τα δύο όπλα αυτοπροστασίας των ψυχιάτρων που διατηρούν ιδιωτικά ιατρεία, καθώς παραδέχονται ότι το επάγγελμά τους κρύβει ιδιαίτερους κινδύνους. Στον κύκλο των ασθενών του, άλλωστε, και ειδικότερα τοξικομανών που τον πίεσαν για να τους συνταγογραφήσει ηρεμιστικά και ψυχοφάρμακα αναζητά η Αστυνομία τους δολοφόνους του 46χρονου ψυχιάτρου Αστέριου Φωτιάδη στη Θεσσαλονίκη.
Αγριες όμως χαρακτηρίζουν τις εμπειρίες τους οι ψυχίατροι του ΕΣΥ, καθώς στις κλινικές των δημόσιων νοσοκομείων νοσηλεύονται οξέα περιστατικά ενώ καθημερινά πραγματοποιούνται δεκάδες ακούσιες εισαγωγές, με τους ψυχιάτρους να πέφτουν ακόμη και θύματα σωματικής βίας. Ψυχίατρος μεγάλου δημοσίου νοσοκομείου δεν κρύβει ότι έχει δεχτεί ακόμη και απειλητικά τηλεφωνήματα μέσα στην νύχτα, ενώ πρόσφατα ασθενής της την προειδοποίησε ότι θα την σκοτώσει. «Μερικές φορές περνάει από το μυαλό μου ότι κινδυνεύω – παραδείγματος χάριν, έχω τον νου μου μήπως κάποιος με παρακολουθεί. Ομως ο φόβος είναι ο χειρότερος εχθρός μας. Οι ασθενείς μας συναισθάνονται τον φόβο και αυτό βλάπτει την θεραπεία τους. Οταν τους έχουμε μπροστά μας με επιθετική διάθεση πρέπει να αποκτήσουμε την εμπιστοσύνη τους – και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί εάν μας βλέπουν τρομαγμένους» υπογραμμίζει.
Διευκρινίζει, ωστόσο, ότι ακόμη και στα νοσοκομεία όπου το προσωπικό είναι άγρυπνο μέρα και νύχτα, άρα το περιβάλλον είναι προστατευμένο, οι ψυχίατροι λαμβάνουν μέτρα προφύλαξης.
Ετσι, για παράδειγμα, στα Επείγοντα οι ψυχίατροι αποφεύγουν να απομονώνονται σε ένα δωμάτιο με τον ασθενή εάν δεν υπάρχει και δεύτερη πόρτα διαφυγής.
Το «Α» ωστόσο στο αλφαβητάρι της προφύλαξής τους είναι η πρόληψη: διευθυντής ψυχιατρικής κλινικής στο ΕΣΥ τονίζει ότι οι ασθενείς που λαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή και είναι συνεπείς στη θεραπεία τους κάθε άλλο παρά αποτελούν κίνδυνο.
Από την άλλη, οι ψυχίατροι που διατηρούν ιδιωτικό ιατρείο παραδέχονται ότι ασφαλιστική δικλίδα για τους ίδιους αποτελεί και το γεγονός ότι έχουν το δικαίωμα επιλογής των ασθενών τους. Είναι ενδεικτική η μαρτυρία ψυχιάτρου ο οποίος απέρριψε ασθενή, επειδή είχαν προηγηθεί υβριστικά και απειλητικά τηλεφωνήματα εναντίον του από τον ίδιο άνθρωπο που αργότερα ζήτησε την επαγγελματική βοήθειά του.
Πάντως, μεγάλη μερίδα των ψυχιάτρων συμφωνούν ότι η αντιμετώπιση χρηστών ναρκωτικών ουσιών είναι ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση. «Στο ιατρείο μου δεν δέχομαι τοξικομανείς γιατί ο βαθμός επιτυχίας είναι ελάχιστος, η αντιμετώπισή τους είναι στα όρια του νόμου – η ενδεδειγμένη θεραπεία είναι η ένταξή τους σε ειδικά προγράμματα – ενώ εάν δεν θέσεις αυστηρά όρια, ο κανόνας λέει ότι πάντοτε απαιτούν περισσότερα από αυτά που μπορείς να τους προσφέρεις», λέει στα «ΝΕΑ» ο ψυχίατρος Αντώνης Παπαδουράκης.














