«Στην Ιταλία είχαν τον Φελίνι και εμείς είχαμε τα κοτόπουλα του Μανέλλη»
«Αγαπούλα, πούλα». Σκηνή από τη διαφήμιση που... αφήνει εποχή
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Σε ποιους κωμικούς υποκλίνεσαι;
Αγαπώ πολύ τον Πίτερ Σέλερς και από τον ελληνικό κινηματογράφο τον Λογοθετίδη. Αλλά τι να πεις για την Ελλάδα. Στην Ιταλία είχαν τον Φελίνι και εμείς είχαμε τα κοτόπουλα του Μανέλλη. Τη θυμάσαι την ταινία;
Ξέρεις όμως τι θα σου πουν; Οτι στην Ελλάδα δεν είχαμε λεφτά.
Μα και ο ιταλικός νεορεαλισμός έγινε χωρίς λεφτά. Αλλά εμείς στον Τζαβέλλα, «Στο κορίτσι με τα μαύρα» του Κακογιάννη, στην «Αναπαράσταση» του Αγγελόπουλου, στον Δαμιανό, δεν δίναμε και πολλή σημασία. Αντιστοίχως βέβαια στο όνομα της τέχνης έγιναν ανοσιουργήματα με ταινίες που τις παρακολουθούσαν μόνο οι συγγενείς του σκηνοθέτη.
Υπήρξαν φίλοι που στην πέσανε γιατί κάνεις διαφήμιση.
Ναι, υπήρξαν κάποιοι που μου είπανε «Σπυριδάκη και συ διαφήμιση ρε γαμώτο, δεν κρατήθηκες;». Και με εκνεύρισε λίγο αυτό.
Αυτοί πώς ζούνε;
Το φοβερό είναι ότι κάποιοι από αυτούς έχουν κάνει διαφημίσεις ή έχουν παίξει σε φτηνά σίριαλ. Και χαριτολογώντας τους απάντησα ότι «και τον τσελεμεντέ να με βάλεις να διαβάσω, καλά θα το κάνω».
Εσύ τι θα ήθελες να αλλάξεις γύρω σου;
Πολλά.
Πες μου το πιο εύκολο.
Επειδή κυκλοφορώ με το Μετρό και τα λεωφορεία, βλέπω έναν κόσμο σκυφτό. Να κοιτάει συνεχώς το πάτωμα. Αυτό με ενοχλεί. Πρέπει να κοιτάξουμε λίγο ψηλά. Να βρούμε έναν τρόπο να γελάσουμε. Ακόμη και με μια διαφήμιση, με έναν ήρωα, με μια ατάκα. Το θυμάμαι και από τη «Λούφα». Ο κόσμος γέλασε. Αυτό θέλουμε μέρες που ‘ναι. Λίγο γέλιο παραπάνω.
Google news
