[Το πνεύμα του τόνου] Ολβιότης της Ιστορίας

Τώρα που τα κρατικά κανάλια απεργούν συνεχώς διεκδικώντας οι εργαζόμενοι στοιχειώδεις όρους επιβίωσης και αξιοπρεπούς εργασιακής συνθήκης, βλέπουμε διαρκώς επαναλήψεις παλαιών εκπομπών, μερικές από τις οποίες έρχονται από την εποχή πριν από την εισβολή της ιδιωτικής χολέρας. Διότι η ιδιωτική τηλεόραση π.χ. και το ραδιόφωνο αναγγέλθηκε πως θα αναβαθμίσουν την ανταγωνιστικότητα και την ΠΟΙΟΤΗΤΑ των παραγωγών. Και ήρθε το γενικό τέλμα και συχνά ο απόπατος. Τέλος πάντων. Τα ντοκιμαντέρ που προβάλλονται από τα κρατικά κανάλια, κυρίως τα ιστορικά, καλό θα ήταν να προβάλλονται υποχρεωτικά στο καφενείο της Βουλής επίσης και να τα παρακολουθούν οι εκεί συγκεντρωμένοι εκπρόσωποι του Εθνους (οι αίθουσες συνεδριάσεων και στη συνεδρίαση για τον προϋπολογισμό ήταν κενές, σαν αίθουσες νεκροτομείου). Βέβαια είναι πλέον σίγουρο πως η Ιστορία το μόνο που διδάσκει είναι πως δεν διδάσκει κανέναν και τίποτα. Αλλά τουλάχιστον δεν θα υπήρχε το τεκμήριο της αγραμματοσύνης για την πλειοψηφία των βουλευτών που όχι μόνο αγνοούν την πολιτική ιστορία της Ελλάδας αλλά την παραποιούν, τη νοθεύουν και τη διαστρεβλώνουν.

Και κάτι άλλο. Ακούμε συνεχώς και αγωνιστές της Αριστεράς να στήνονται στον τοίχο στην Κατοχή για την ΠΑΤΡΙΔΑ, μια έννοια που σήμερα όποιος τολμά να ξεστομίσει θεωρείται, εκτός από αραχνιασμένος, φασίστας και ρατσιστής.