Εφτιαξαν έναν τροπικό κήπο στο… σαλόνι

«Από μικρός ονειρευόμουν ένα σπίτι με τεράστιο κήπο. Από τη στιγμή που κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο εδώ στο Κέντρο της Αθήνας, συμβιβάστηκα με τη μεγάλη βεράντα μου, που δεν άργησα να γεμίσω με γλάστρες. Εκεί έξω ανάμεσα στις εκατοντάδες ορχιδέες και τα υπόλοιπα φυτά μου προτιμώ να πίνω τον καφέ μου».

Το μπαλκόνι του διαμερίσματός του στην Κυψέλη διαφέρει από τα συνηθισμένα. Για την ακρίβεια, εκεί ο 38χρονος ελεύθερος επαγγελματίας Μάριος Καλαφατσής έχει στήσει τον δικό του μικρό επίγειο παράδεισο, που απολαμβάνει οικογενειακώς. Εναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο – θερμοκήπιο με εκατοντάδες τροπικά φυτά, ακριβώς έξω από το παράθυρο του καθιστικού του. Δίπλα τους εγκατέστησε κι ένα ενυδρείο 250 λίτρων, που δένει αρμονικά, εξασφαλίζει και την απαραίτητη υγρασία. «Εξ αρχής έβαλα και λίγες ορχιδέες, από αυτές που κυκλοφορούν ευρέως στην ελληνική αγορά. Ο μεγάλος έρωτάς μου, όμως, μ’ αυτές προέκυψε έπειτα από ένα ταξίδι μου στην Ταϊλάνδη, πέντε χρόνια πριν. Εκεί τις είδα πρώτη φορά στο φυσικό περιβάλλον τους κι έκτοτε κόλλησα αθεράπευτα το «μικρόβιο!»», λέει στα «ΝΕΑ».

Ούτε λίγο, ούτε πολύ, στη βεράντα του μετρά πλέον γύρω στα 140 είδη από 45 διαφορετικά γένη ορχιδέας, συν άλλες 40 διασταυρώσεις! «Ολες είναι ξεχωριστές! Οι Omberonia, πχ, που καλλιεργώ έχουν από τα μικρότερα άνθη στον κόσμο. Τελευταία είχα ανθισμένο ένα δενδρόβιο που έχει εξαφανιστεί από τη φύση, το άνθος του είναι εκπληκτικό, αλλά κρατά μόλις οκτώ ώρες! Μεγαλώνω και τέσσερα «μωρά» ενδημικά περιοχής στους πρόποδες του ηφαιστείου Πινατούμπο στις Φιλιππίνες, όπου πλέον το είδος υπάρχει μόνο σε καλλιεργητές», περιγράφει.

Τις περισσότερες ορχιδέες του τις έχει προμηθευτεί μέσω Διαδικτύου, κυρίως από χώρες της Ευρώπης, αλλά και από την Ταϊλάνδη. Η ακριβότερη τού στοίχισε 20 ευρώ. «Συνήθως αγοράζω μικρές, γιατί και φθηνότερες είναι, και μ’ ευχαριστούν να τις φτάνω σε ηλικία άνθισης. Συγκριτικά με άλλα φυτά, το κόστος συντήρησής τους είναι πολύ χαμηλότερο, αφού δεν χρειάζονται μεγάλες γλάστρες και συχνές μεταφυτεύσεις. Πολλές μεγαλώνουν μόνο πάνω σ’ ένα κομμάτι ξύλο ή φελλό, ενώ για υπόστρωμα δεν χρειάζονται χώμα παρά μόνο φλοιό πεύκου ή άλλα αδρανή υλικά. Γενικά είναι λανθασμένη η άποψη ότι είναι δύσκολα φυτά. Αν μάθεις δυο-τρία πράγματα, είναι σχετικά εύκολο να τις καλλιεργήσεις», σημειώνει.

ΦΥΤΑ αντί… ψυχιάτρου! «Ποιος δεν θα ήθελε ένα δάσος στο σπίτι του;», αναρωτιέται η τραπεζικός Ντίνα Καρπάτου, που, δυο χρόνια τώρα, πρασίνισε κάθε γωνιά του σπιτιού της, στο Κερατσίνι. Καμιά διακοσαριά ορχιδέες συμβιώνουν με άλλα 250 είδη τροπικών φυτών, που επέλεξε ένα προς ένα, τόσο μέσω Διαδικτύου όσο και από περιηγήσεις της σε διεθνείς βοτανικούς κήπους, σε ασιατικά ή ευρωπαϊκά φυτώρια. “Αρχικά θεωρούσα άπιαστες ή τρομερά εύθραυστες τις ορχιδέες. Η επαφή μου, ωστόσο, με συλλέκτες τους, η αξεπέραστη ομορφιά τους όταν είναι ανθισμένες, μ’ έκαναν να το τολμήσω! Εργαζόμενη, μητέρα τριών παιδιών, έπρεπε να βρω κάτι που να μου προσφέρει αυτό που μου έλειπε, τη δημιουργική ηρεμία. Ειδικά οι ορχιδέες έγιναν πάθος, εξάρτηση, ανάγκη, πρόκληση! Μ’ έβαλαν στο τριπάκι να τις δω σαν ντίβες και να θέλω να τις κατακτήσω, να τους βγάλω την ετικέτα πως είναι απλά το άσπρο λουλούδι που στολίζει τις νύφες! Πιο απλά, η σχέση μου μ’ αυτές κάνει πλέον θεαματικά απόμακρο τον πλησιέστερο ψυχαναλυτή ή ψυχίατρο!”, παρατηρεί χαρακτηριστικά.

Τους χειμερινούς μήνες όσα φυτά της θέλουν μίνιμουμ θερμοκρασίες γύρω στους 15 βαθμούς, τα μεταφέρει εντός σπιτιού. «Το καθιστικό είναι το ιδανικό μέρος και γι’ αυτά, αφού τα μετρώ ως μέλη της οικογένειάς μου. Καθώς απαιτούν μικρά γλαστράκια, με φως, καλό αερισμό και σχετική υγρασία, μπορούν άνετα να ζήσουν και σε εσωτερικούς χώρους, σε θέσεις κοντά σε παράθυρα και μπαλκονόπορτες», εξηγεί.