«Η Ελλάδα έχει ξεπεράσει χειρότερα»
Το «Νήμα» θεωρείται από τους βρετανούς κριτικούς καλύτερο από το «Νησί» και πιο αντικειμενικό από το «Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι». Η ίδια η Χίσλοπ μαθαίνοντας, μέσα από την έρευνά της, για την πολυκύμαντη ελληνική ιστορία του 20ού αιώνα είναι αισιόδοξη ότι η χώρα θα νικήσει και τη σημερινή κρίση
Η Θεσσαλονίκη ρημαγμένη από τη μεγάλη πυρκαγιά του 1917. Ανάμεσα στις στάχτες της γεννιέται ο βασικός ήρωας του νέου βιβλίου τής Χίσλοπ
Το μυθιστόρημα της Βικτόρια Χίσλοπ έχει ένα κομμάτι αφήγησης που βρίσκεται στο σήμερα – μέχρι το 2007 – και ένα άλλο, το βασικότερο, που περνάει μέσα από ιστορίες που διηγούνται οι παππούδες και ξεκινάει από την πυρκαγιά στη Θεσσαλονίκη του 1917 που κατέκαψε μεγάλο κομμάτι της πόλης.
Είναι η εποχή που γεννιέται ο ένας της ήρωας στο βιβλίο, ο Δημήτρης Κομνηνός. Είναι μια εποχή που ακόμη στην πόλη ζουν χριστιανοί, Εβραίοι, μουσουλμάνοι μαζί. Το άλλο πρωταγωνιστικό πρόσωπο του βιβλίου, η Κατερίνα την οποία αργότερα ο Κομνηνός θα ερωτευτεί, έρχεται στην Ελλάδα πέντε χρόνια μετά, από τη Μικρά Ασία, παιδί ακόμα και χωρίς τη μητέρα της που χάθηκε μέσα στον ορυμαγδό της τουρκικής επέλασης και της άτακτης φυγής.
«Το μυθιστόρημα έχει στη Βρετανία καλύτερη υποδοχή, από την κριτική, σε σχέση με το “Νησί”. Και βρίσκεται ήδη στη λίστα των μπεστ σέλερ των “Sunday Times”» λέει στα «ΝΕΑ» η Βικτόρια Χίσλοπ.
Μια άλλη εφημερίδα, ο «Inde-pendent», έγραψε ότι «σπάνια ένα ευπώλητο μυθιστόρημα κολυμπάει σε τόσο θυελλώδεις θάλασσες». Και επισημαίνει πως όσοι έχουν διαβάσει το «Μαντολίνο του λοχαγού Κορέλι», του Λουί ντε Μπερνιέρ, που είχε μια πολύ δυνατή ρητορική εναντίον του ΕΛΑΣ, εδώ θα διαβάσουν την ιστορία από λίγο διαφορετική οπτική γωνία.
«Στον Εμφύλιο και οι δύο πλευρές συμπεριφέρθηκαν άθλια» είπε η Χίσλοπ σε ερώτηση του βρετανού δημοσιογράφου. «Η Αντίσταση πολέμησε τους Γερμανούς με κάθε τρόπο στη διάρκεια του πολέμου. Αλλά μετά μπήκε στη γωνία ενώ οι συνεργάτες πήραν ξανά στα χέρια τους τη χώρα. Μπορώ πολύ καλά να καταλάβω τι έκανε τους αντιστασιακούς να θυμώσουν τόσο. Κι εγώ, τότε, νομίζω ότι θα έπαιρνα το μέρος τους».
Οταν πάλι ρωτάται αν τη φοβίζουν οι αντιδράσεις στην Ελλάδα για ένα βιβλίο με τόσο ευαίσθητο θέμα, δεν διστάζει να απαντήσει: «Δεν πρέπει να φοβάσαι τέτοια πράγματα. Αλλιώς δεν μπορείς να γράψεις για τίποτα που να αξίζει τον κόπο».
Για την πορεία της χώρας, έπειτα από όσα διάβασε, είναι εντέλει αισιόδοξη: «Εχει περάσει από πολύ χειρότερες καταστάσεις τα τελευταία εκατό χρόνια και έχει επιζήσει. Αυτό θα συμβεί και τώρα, γιατί μπορεί αυτές τις μέρες να έκανε κρύο, εννιά μήνες τον χρόνο όμως έχει ήλιο. Και αυτό δεν αλλάζει. Ακόμα και σε αυτήν την κρίση τα καφέ είναι γεμάτα. Οι άνθρωποι εδώ είναι πιο κοινωνικοί, τους αρέσουν οι παρέες, τους αρέσει να μιλάνε. Αυτά δεν χρειάζονται χρήματα. Είμαι ίσως απλοϊκή αλλά η Ελλάδα έχει ένα εκπληκτικό φως, ωραία ατμόσφαιρα, όμορφη ύπαιθρο. Ας προσθέσουν σε αυτά και κάποιους κανόνες. Και μία κουλτούρα συμβιβασμού που σε μια χώρα που πέρασε Εμφύλιο δεν είναι εύκολη. Και όλα θα πάνε καλά…».
Βοηθούντων, βέβαια, και των τουριστών που φέρνουν τα βιβλία της. Τα αντίτυπα που πωλούνται μετριούνται πλέον σε εκατομμύρια…