Από τους καταπέλτες στους πίνακες
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Νόθος γιος ενός συμβολαιογράφου από το Αντσιάνο της Ιταλίας και μιας καμαριέρας, ο Λεονάρντο μεγάλωσε με τον πατέρα του που διείδε το ταλέντο του και γι’ αυτό τον έστειλε ως μαθητευόμενο στο εργαστήριο του Αντρέα ντελ Βερόκιο.
Σε ηλικία 24 ετών κατηγορήθηκε για σοδομισμό – παράπτωμα που επέσυρε τη θανατική ποινή στη Φλωρεντία των Μεδίκων. Μπήκε στη φυλακή, αλλά ένας από τους ισχυρούς φίλους του τον απάλλαξε.
Μην μπορώντας πιθανόν να ζει υπό το βάρος της σπιλωμένης του υπόληψης, μετακομίζει στο Μιλάνο για να υπηρετήσει τον δούκα Λουδοβίκο Σφόρτσα ως στρατιωτικός μηχανικός που σχεδιάζει πολεμικές τέχνες, μουσικός – έπαιζε ωραία το λαούτο – και ζωγράφος.
Ο δούκας όμως προτίμησε να μην υλοποιήσει τους καταπέλτες και τα τεθωρακισμένα που σχεδίαζε ο καλλιτέχνης της αυλής του και του ζήτησε να ζωγραφίζει πίνακες.
Εκεί έζησε επί 17 χρόνια, για να επιστρέψει στη Φλωρεντία όταν ο πάτρωνάς του ηττήθηκε από τον γαλλικό στρατό. Αργότερα ξαναπήγε στο Μιλάνο, επισκέφθηκε τη Ρώμη, την εποχή όπου εργάζονταν στην Αιώνια Πόλη ο Ραφαήλ και ο Μιχαήλ Αγγελος, και πέθανε σε ηλικία 67 ετών το 1519 στη Γαλλία, ως προστατευόμενος του Φραγκίσκου Α’,
ο οποίος του είχε παραχωρήσει σπίτι κοντά στα ανάκτορα.
Google news
