Εμείς δεν ακούσαμε το καμπανάκι

Για τις ανάγκες της «Ερευνας», της ενημερωτικής εκπομπής του στο Mega, ταξίδεψε σε όλες τις τοποθεσίες του πλανήτη που μπήκαν στο δίνη του οικονομικού κυκλώνα. Από τη Γουόλ Στριτ και την κατάρρευση της Lehman Brothers στη Νέα Υόρκη, έως τις τράπεζες του Ρέικιαβικ και από τους ουρανοξύστες στην άμμο του Ντουμπάι έως τους δρόμους του Δουβλίνου και της Λισαβώνας, όλα έδειχναν ότι η φωτιά της κρίσης πλησιάζει την Ελλάδα, που εξακολουθούσε να φέρεται ως μια αμέριμνη χώρα.

Λίγες ημέρες πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο του με τον τίτλο «Το ημερολόγιο της κρίσης», ο αρθρογράφος των «ΝΕΩΝ» Παύλος Τσίμας αφηγείται τις πιο ζωντανές σκηνές από την τρίχρονη έρευνά του.

Στις αρχές του 2009 ο μεγαλοεπενδυτής Τζορτζ Σόρος είχε ζητήσει ραντεβού με τους γερμανούς τραπεζίτες και τον υπουργό Οικονομικών Στάινμπρουκ και τους είχε προειδοποιήσει ότι η κρίση από το τραπεζικό σύστημα ήδη περνά και μετατρέπεται σε κρίση δημόσιου χρέους. Οτι η ευρωζώνη θα είναι ο χώρος όπου θα επιτεθούν οι αγορές. Η αντίδρασή τους όμως ήταν… τίποτα. Περίμεναν και αυτοί, περιμέναμε και εμείς. Μετά τη συνάντηση του Σόρος με τον Στάινμπρουκ, το θέμα τίθεται σε ένα Eurogroup τον Φεβρουάριο, όπου ήταν και ο Γιάννης Παπαθανασίου. Εκεί του είπαν ότι «η Ελλάδα σε λίγο δεν θα μπορεί να δανείζεται», «θα αντιμετωπίσετε κρίση δανεισμού», «πρέπει να φτιάξετε ένα σχέδιο». Και ο Παπαθανασίου έντρομος λέει, «αυτή η συζήτηση να μη γραφτεί στα πρακτικά», «παρακαλούμε να μη γίνει τέτοια συζήτηση γιατί θα προκαλέσει πανικό».

Δύο χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η Ουγγαρία και η Ρουμανία, βυθίζονταν στην κρίση και η ΕΕ τις παρέπεμψε στο ΔΝΤ. Ηταν η στιγμή που θα έπρεπε και η Ελλάδα να σκεφτεί ότι αυτό δεν είναι αστείο, ότι αν τύχει και σε εμάς μπορεί να μας πουν “πηγαίνετε στην Ουάσιγκτον”. Και αυτό ήταν ένα πάρα πολύ ηχηρό καμπανάκι, το οποίο αγνοήσαμε.

Αυτό που παρατηρώ, που το ζούσα τότε και εκ των υστέρων το βλέπω πολύ καθαρά, είναι πως το ρολόι μας είχε αποσυντονιστεί από το ρολόι του κόσμου. Το ρολόι του κόσμου χτυπούσε στην ώρα της κρίσης, το ρολόι της Ελλάδας χτυπούσε στο μικροπολιτικό παιχνίδι.