Ποιος φοβάται τον δήμαρχο

Ο Σίμος Δανιηλίδης έγινε αποδέκτης της οργής του σκληρού συνδικαλιστικού πυρήνα της ΠΟΕ-ΟΤΑ, που στο πρόσωπό του βλέπει έναν γνήσιο εκφραστή της κυβερνητικής πολιτικής στον καιρό της μεγάλης κρίσης. Η κομματική του τοποθέτηση είναι δεδηλωμένη. Για τους πολλούς, πάντως, δεν είναι παρά ένας από τους γνησιότερους υποστηρικτές και αγωνιστές της αποκεντρωμένης διοίκησης.

ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ. Ο μακροβιότερος δήμαρχος σε όλη την περιφέρεια της Θεσσαλονίκης γεννήθηκε στις Συκιές από πρόσφυγες γονείς. Από τα μαθητικά του χρόνια συμμετείχε στους συνδικαλιστικούς αγώνες της γενιάς του, ενώ από το 1975, σε ηλικία μόλις 16 ετών, εντάχθηκε στη μαθητική νεολαία του ΠΑΣΟΚ και εκλέχθηκε στην προεδρία των μαθητικών κοινοτήτων Θεσσαλονίκης. Τον Μάιο εκείνης της χρονιάς, μάλιστα, όπως θυμάται, έφαγε για πρώτη φορά ξύλο, όταν με άλλους μαθητές θέλησαν να αφήσουν ένα λουλούδι στο μνημείο του Γρηγόρη Λαμπράκη, ενώ τον Νοέμβριο αποβλήθηκε από το σχολείο επειδή οργάνωσε εκδήλωση για το Πολυτεχνείο.

Αφού τελείωσε το σχολείο, φοίτησε την Ανωτέρα Σχολή Στελεχών Επιχειρήσεων και στη Σχολή Διοίκησης Οικονομίας, και συνέχισε τις σπουδές του στην Ανωτέρα Σχολή Μάρκετινγκ και Διαφήμισης. Ως φοιτητής έδωσε το «παρών» στους φοιτητικούς συλλόγους και διετέλεσε πρόεδρος του φοιτητικού συλλόγου της Σχολής του. Ταυτόχρονα ήταν ιδρυτικό μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Σπουδαστικής Ενωσης Ανωτέρων Σχολών Θεσσαλονίκης.

Παρότι πολλοί θεωρούν ότι οι ιδεολογικές του επιρροές προέρχονται από τον πρώην υπουργό Ακη Τσοχατζόπουλο, ο ίδιος δηλώνει ότι την πολιτική του διαδρομή την καθόρισε ο Ανδρέας Παπανδρέου, που «τον ενέπνευσε από την παιδική του ηλικία με τις διακηρύξεις, τα οράματα και την πεποίθηση για την αλλαγή».

Μετά την αποφοίτησή του εργάστηκε ως διοικητικός και οικονομικός διευθυντής του Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής Θεσσαλονίκης. Για ένα διάστημα, μάλιστα, ασχολήθηκε και με τη δημοσιογραφία, είτε ως διευθυντής του γραφείου Μακεδονίας-Θράκης της εφημερίδας «Εξόρμηση» είτε ως συνεργάτης τοπικών και αθηναϊκών εφημερίδων.

Ο πρώτος σταθμός του στην Αυτοδιοίκηση ήταν το 1978. Τότε εξελέγη στο διοικητικό συμβούλιο του Πνευματικού Κέντρου Συκεών. Αυτή η θητεία τον οδήγησε στην απόφαση να θέσει υποψηφιότητα στη συνέχεια για δημοτικός σύμβουλος. Οχι μόνο εξελέγη, αλλά ήρθε πρώτος σε σταυρούς και ταυτόχρονα ήταν ο νεότερος, τότε, που είχε εκλεγεί στο αξίωμα. Την πρωτιά σε ψήφους επιτυγχάνει και στις επόμενες δύο εκλογικές αναμετρήσεις. Ετσι, το 1994 είχαν ωριμάσει πλέον οι συνθήκες για να διεκδικήσει το αξίωμα του δημάρχου και να εξελιχθεί τετραετία την τετραετία ένας από τους πιο πιστούς υπηρέτες της Αυτοδιοίκησης. Παράλληλα, από το 1994 έως και τις περσινές εκλογές ο Σ. Δανιηλίδης έχει «καθαρίσει» από τον πρώτο γύρο, χωρίς να χρειασθεί να πάει σε δεύτερη Κυριακή.

Ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών όμως έχει και ένα ακόμη – σπάνιο – χαρακτηριστικό: σε αντίθεση με την πλειονότητα των δήμων, όχι μόνο δεν χρωστά δάνεια, αλλά πέρυσι – προ «Καλλικράτη» – τα ταμεία του έκλεισαν με πλεόνασμα 25 εκατ. ευρώ.

Το μυστικό του Δανιηλίδη είναι απλό: έχει καταφέρει να αξιοποιεί όλα τα ευρωπαϊκά προγράμματα που αφορούν δήμους ώστε να εξασφαλίζει κονδύλια και ταυτόχρονα έχει να επιδείξει σημαντικές και εύρωστες δομές στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας. Ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών διαθέτει ένα ευρύ δίκτυο κοινωνικών υποδομών: φιλοξενεί δωρεάν 2.420 παιδιά στα προγράμματα δημιουργικής απασχόλησης, 1.917 ηλικιωμένους στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» και 1.450 νήπια στους βρεφονηπιακούς και παιδικούς σταθμούς. Σε όλα αυτά θα πρέπει κανείς να προσθέσει το κέντρο πρόληψης κατά των ναρκωτικών «Πυξίδα», τα ιδιόκτητα διαμερίσματα αυτόνομης διαβίωσης για άτομα με ειδικές ανάγκες, τα κέντρα φροντίδας ηλικιωμένων, τον συμβουλευτικό σταθμό για ανέργους, το κέντρο γυναικείας επιχειρηματικότητας «Εργάνη», που θεωρείται από τα κορυφαία στην Ευρώπη, το Σχολείο Νέας Ελληνικής για μετανάστες και ένα στεγνοκαθαριστήριο – πιλοτική μονάδα όπου εργάζονται σε καθημερινή βάση άτομα με αναπηρίες. Πανελλαδική πρωτιά, εξάλλου, έχει ο δήμος στην τράπεζα αίματος και στη δωρεά οργάνων, ενώ ήταν ο πρώτος που δημιούργησε τράπεζα βλαστοκυττάρων σε συνεργασία με το νοσοκομείο «Παπανικολάου». Στα αξιοσημείωτα της δράσης του είναι το θεατρικό φεστιβάλ «Μερκούρεια», που καθιερώθηκε σε θεσμό πανελλαδικής εμβέλειας.

Πάντως, τίποτα για τον ίδιο δεν έχει αξία, αν δεν το… εγκρίνει η 13χρονη κόρη του Μαρία-Ευθυμία που, όπως λέει, είναι ο πιο αυστηρός κριτής του.

Στα τόσα χρόνια της πορείας του στην Αυτοδιοίκηση έχει αποκτήσει ορκισμένους φίλους, αλλά και φανατικούς εχθρούς. Η πλειονότητα των κατοίκων των Συκεών, όπως εξάλλου δείχνουν τα αποτελέσματα, πίνει νερό στο όνομά του, αφού του «πιστώνει» τη «μεταμόρφωση» της προσφυγικής κοινότητας σε σύγχρονη πόλη μέσα σε μόλις μια δεκαετία, αλλά και τις δεκάδες δωρεάν κοινωνικές παροχές.

Ο Σίμος Δανιηλίδης μετέχει ενεργά στα συλλογικά όργανα της Αυτοδιοίκησης, τόσο στην τοπική όσο και στην Κεντρική Ενωση Δήμων και Κοινοτήτων, όπου συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές, με τα τελευταία χρόνια να είναι πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής, Αλληλεγγύης και Απασχόλησης. Εδώ και λίγο καιρό είναι ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος της Περιφερειακής Ενωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας. Ηταν από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της διοικητικής μεταρρύθμισης, από τον «Καποδίστρια» μέχρι τον «Καλλικράτη», ενώ ήταν ο εισηγητής προτάσεων για μεταβίβαση της αρμοδιότητας των προνοιακών δομών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και από τους πρωτεργάτες του θεσμού «Βοήθεια στο σπίτι».

ΜΟΝΟ ΣΤΙΣ ΣΥΚΙΕΣ. Οι «εχθροί» του τού καταλογίζουν ότι είναι δογματικός και κομματικός στρατιώτης του ΠΑΣΟΚ. Και για όσους νομίζουν ότι κάποια στιγμή θα επιδιώξει να περάσει στην κεντρική πολιτική σκηνή, ο ίδιος είναι κατηγορηματικός. «Συνεχίζω και θα συνεχίσω στην Αυτοδιοίκηση», λέει χαρακτηριστικά, ενώ φιλοδοξεί να τον θυμάται ο κόσμος για την ανθρωπιά, την ευαισθησία και το σύνολο του έργου του.