Η απόφαση του Στιβ Τζομπς να αποχωρήσει από το «τιμόνι» της Apple σηματοδοτούσε ότι η ασθένεια που τον ταλαιπωρούσε για επτά χρόνια είχε πλέον ξεφύγει από τον έλεγχο των θεραπευτών του.
Ο Τζομπς έπασχε από καρκίνο στο πάγκρεας. Ο τύπος του καρκίνου, που ονομάζεται παγκρεατικός νευροενδοκρινικός όγκος, προσβάλλει μόλις το 5% όσων εμφανίζουν τη νόσο.
«Πρόκειται για έναν λιγότερο επιθετικό καρκίνο που θεραπεύεται πιο εύκολα», εξηγεί η Μάργκαρετ Τεμπέρο, ειδική στον καρκίνο του παγκρέατος και πρώην πρόεδρος της Αμερικανικής Ακαδημίας Κλινικής Ογκολογίας (ASCO). Η ίδια εξηγεί πως άτομα που πάσχουν από τη νόσο ζουν λιγότερο από έναν χρόνο.
Οι νευροενδοκρινικοί όγκοι, οι οποίοι προέρχονται από ορμονοπαραγωγά κύτταρα του παγκρέατος, τυπικά αναπτύσσονται αρκετά αργά, επιτρέποντας στους ασθενείς να ζουν για τουλάχιστον τρία χρόνια. «Εκτός εάν η νόσος με τη θεραπεία εξαλειφθεί πλήρως», λέει η δρ Τεμπέρο.
Ο Τζομπς από το 2004 υποβαλλόταν σε επιθετική θεραπεία, η οποία όμως δεν ήταν αρκετή. Χρειάστηκε να χειρουργηθεί και να αφαιρέσει νησίδες παγκρέατος, εξειδικευμένα κύτταρα που εκκρίνουν απευθείας στο αίμα τις ορμόνες ινσουλίνη και γλυκαγόνη. Που σημαίνει ότι είχε αναπτύξει και διαβήτη.
Στον ίδιο δεν άρεσε να αναφέρεται στο πρόβλημα της υγείας του, αν και γνώριζε καλά ότι έδινε μάχη με τον καρκίνο. Η ψύχραιμη στάση που είχε απέναντι στο θάνατο γίνεται διακριτή από το έργο του, αλλά και από τον λόγο που είχε εκφωνήσει στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ. «Κανείς δεν θέλει να πεθάνει. Αλλά ο θάνατος είναι ένας προορισμός που τελικά μοιραζόμαστε όλοι. Κανείς ποτέ δεν κατάφερε να τον αποφύγει», είχε πει χαρακτηριστικά.
Από παγκρεατικό καρκίνο έχει χάσει τη ζωή του το 2009 ο ηθοποιός Πάτρικ Σουέιζι, και το 2007 ο τενόρος Λουτσιάνο Παβαρότι.
Γ. ΔΕΒΕΤΖΟΓΛΟΥ