ΔΙΚΤΥΟ

42 νέοι για έναν νέο

Σαράντα δύο νέοι ζωγράφοι για έναν νέο ζωγράφο που δεν είναι πια μαζί μας απλώνουν την έμπνευση, το χρώμα και τη φιλική τους συντροφιά στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων «Μελίνα». Μιλάμε για τον Φαίδωνα Αναστασιάδη που πέρασε σαν αστραπή απ’ τη ζωή όλων μας και από την τέχνη, αλλά η ανάμνηση της δουλειάς του και της παρουσίας του παραμένει χαραγμένο ίχνος. Και μιλάμε για 42 ζωγράφους που ιχνηλατούν στους πίνακές τους, που εκθέτουν απόψε εκεί, τον Φαίδωνα, το έργο του και την αίσθηση της επίδρασης που άφησε ανάμεσά μας. Η ζωγραφική των ημερών έχει τον τρόπο της να κοιτάζει ολόγυρα. Μας αρέσει ή όχι, εύληπτη ή δυσπρόσιτη σε ερμηνείες, μας συντροφεύει σ’ αυτούς τους άχαρους καιρούς σιωπηλά. Αλλά η ζωγραφική που κοιτάζει μέσα μας και ψάχνει κάτι βαθύτερα είναι μια μελωδία που αξίζει να ακούμε. Ισως αυτό θέλουν να πουν αυτή η ομάδα που εκθέτει και αυτό το παιδί που έφυγε.

Κ.Μ.

Με τα μάτια της Νίνας και της Εκάβης

Ανήκω στους λάτρεις του «Τρίτου στεφανιού». Ο αρχαίος παλμός, η δυναμική των δεύτερων αφηγήσεων ως θραύσματα της μεγάλης αφήγησης της ιστορίας, η ρέουσα γλώσσα, κατορθώθηκαν απ’ τον Ταχτσή λογοτεχνικά. Και το υψηλό κάλλος του μυθιστορήματος – της ιστορίας της μάνας ή της θείας μας ή της γειτόνισσας – παραμένει αξεπέραστο. Σήμερα που πολλοί συγγραφείς που κατάγονται από επαρχίες και μένουν στα Πατήσια ή τον Κολωνό δεν καταδέχονται να σκύψουν στα κουζινάκια των λαϊκών οικογενειών, να αφουγκραστούν τους καημούς, τις υπερβολές, τον πόνο, τους μικροθριάμβους των πολυκατοικιών, όπως εν τέλει γράφεται η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδος. Και είναι οι ίδιοι που επιλέγουν ως τερέν των λογοτεχνικών εγχειρημάτων τους μεγάλους αυτοκινητοδρόμους των ΗΠΑ ή τις αγιογραφημένες Αλεξάνδρειες. Ξεκίνησα να μιλώ για την συναρπαστική και συγκινητική παράσταση των Σταμάτη Φασουλή – Θανάση Θ. Νιάρχου στο «Παλλάς»… μιλώντας για το μυθιστόρημα του ηδυπαθούς Ταχτσή. Γιατί εκεί ακριβώς βρήκα τους λόγους που και εγώ συγκινήθηκα απολαμβάνοντας το τετράωρο έργο που ξεδίπλωσε την νεοελληνική περιπέτειά μας μέσα απ’ τα μάτια της Νίνας και της Εκάβης. Γιατί οι αξίες, οι παθογένειες που πραγματεύτηκε και φώτισε ο Ταχτσής παραμένουν οι ίδιες. Σήμερα που οι κόρες συνεχίζουν να χειραφετούνται απ’ τις μανάδες τους και οι γιοι ευνουχίζονται έχοντας όλα τα καλά της οικιακής βεβαιότητας. Α, και όσον αφορά τη σημερινή κρίση, μια ατάκα: «Μας κόψαν το ρεύμα οι Γερμανοί», λένε οι ήρωες όταν ξεκινάει η Κατοχή στην Ελλάδα. Σήμερα που απειλούν να μας κόψουν το ρεύμα Ελληνες.

Δ.Ν.Μ.

Η τέχνη των αισθημάτων

Καλλιτεχνικός διευθυντής του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών εδώ και πολλά χρόνια, ο αρχιμουσικός αλλά και καθηγητής στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, Νίκος Τσούχλος, στα πενήντα του χρόνια μόλις, έχει αφήσει ευκρινώς τη σφραγίδα του στα της λόγιας μουσικής στην Ελλάδα. Φέτος εξέδωσε και το πρώτο του βιβλίο: πρόκειται για το «Τέχνη των αισθημάτων και των συγκινήσεων», που παρουσιάζεται απόψε στο νεοκλασικό της Αγίας Ειρήνης 17, στο Μοναστηράκι, το οποίο οι Εκδόσεις Γαβριηλίδη μετέτρεψαν σε πολύ συμπαθές βιβλιοπωλείο και καφέ-μπαρ. Το βιβλίο του Νίκου Τσούχλου είναι μια εισαγωγή στην τέχνη της μουσικής εκτέλεσης κατά την εποχή του ύστερου Διαφωτισμού στη γερμανόφωνη Ευρώπη. Πραγματεύεται μια συναρπαστική εποχή της ευρωπαϊκής μουσικής ιστορίας και παραθέτει αυθεντικά κείμενα μερικών από τους σημαντικότερους θεωρητικούς του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα. Ολα αυτά προκειμένου να διερευνήσει τις ποικίλες πρακτικές τραγουδιστών και οργανοπαικτών. Το βιβλίο θα παρουσιάσουν (στις 20.00) ο αρχιμουσικός Γιώργος Πέτρου και ο επίκουρος καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου Πάνος Βλαγκόπουλος.

Μ.Π.