[Γράμματα στις ματιές] Ελλείμματα

Ο λόγος στους αναγνώστες

Η Εύα Χρηστίδου, Αριστοναυτών 60, Ξυλόκαστρο, γράφει:

«Δυστυχώς είμαστε ένας αξιολύπητος λαός. Οχι γιατί ζούμε την τελευταία κρίση με τα οικονομικά μας προβλήματα. Είμαστε αξιολύπητοι γιατί ζούμε σε ένα αξιολύπητο, αντιαισθητικό περιβάλλον στις πόλεις μας. Σημειωτέον ότι εμείς το φτιάξαμε έτσι, κλειστήκαμε στα τείχη χωρίς κανείς να αντιδράσει, είμαστε απαράδεκτοι στη συμπεριφορά μας προς τα ζώα που ζούνε γύρω μας ή κοντά μας (φόλες, εγκαταλείψεις) και δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα θέματα αυτών των άτακτων ανθρώπων που βρίσκονται στη χώρα μας.

Αν εμείς έχουμε οικονομικό πρόβλημα, πόσω μάλλον έχουν αυτοί που είναι άστεγοι και ξένοι.

Λυπηρό θέαμα στην Πάτρα και την Αθήνα (Κέντρο). Η έλλειψη ποιότητας στη ζωή μας και αισθητικής (άσχημες πόλεις με έλλειψη πρασίνου και μόνο άσφαλτο και τσιμέντο) είναι η πιο αξιολύπητη πλευρά μας. Ας αφήσουν τις διαμαρτυρίες αυτοί που νοιάζονται μόνο για το οικονομικό, γιατί και αυτό να λυθεί, το πραγματικό έλλειμμα είναι για όλα τα παραπάνω. Ου μόνο με άρτο ζει ο άνθρωπος αλλά, δυστυχώς, μόνο άρτο έχουμε μάθει να ζητάμε. Ας πρασινίσουν τα ήδη υπάρχοντα πάρκα βάζοντας χώμα στη θέση των πλακών και μεγάλα δένδρα και όπου υπάρχει ελεύθερος χώρος ψηλά δένδρα έτοιμα γιατί τα δενδρύλλια εύκολα καταστρέφονται. Θα είναι μια αρχή, μια ανάσα στην ξερή ζωή μας, την εξωτερική και εσωτερική.

Ο δήμαρχος πρέπει να κανονίσει για την αύξηση του πρασίνου με κάθε τρόπο.

Πολιτική για τα αδέσποτα και για τους ξένους χωρίς χαρτιά.

Αυτά και μόνο θα δώσουν μια πνοή ανθρωπιάς στην πόλη, μια αρχή για αλλαγή νοοτροπίας. Ολα τα άλλα έπονται».

Μια απάντηση: Ευχαριστώ θερμά Γιώργο Λιβέρη για τις σκέψεις σου. Πραγματικά, μου είναι πολύτιμες.