Αληθινά ψέματα…

Αληθινά ψέματα…

Μπορεί να έχει σημασία να ασχοληθείς με όρους όταν τους ακούς, αλλά οι Junior Boys έχουν έναν τρόπο να ροκάρουν ακόμη και στις πιο ηλεκτρονικές στιγμές τους. Θέμα φαντασίας που δεν σταματάει να δουλεύει. Και αυτό το τέταρτο «It’s all true» (Domino) άλμπουμ έρχεται με την πληροφορία ότι ο Junior Boy Jeremy Greenspan πέρασε δυο μήνες στην Κίνα – προφανώς επειδή σημαίνει κάτι για κάποιον Καναδό αυτό. Θα ήταν ψέμα να πεις πάντως πως ο ήχος τους στερήθηκε το ταξίδι – δε συνέβη ποτέ. Σίνθια και ντανς-ποπ, λίγο από 80s ιδέες έξυπνα σκορπισμένες μέσα στο μείγμα, διαφορετικές ταχύτητες (από το «Itchy Fingers» ώς το «Playtime» το πιο άνευρο και σκοτεινό κομμάτι τους στον δίσκο), ελέκτρο νοσταλγία που μετράει για όλους, ακόμη και εκείνους που χαμογελάνε μόνο στα δύσκολα και στα πειραματικά. Οι Junior Boys λατρεύουν την ποπ και γρήγορα οδηγούν τα πράγματα εκεί που θέλουν στο «It’ s All True». Ωραία, γιατί έτσι αρέσει και σε μας!

… και ντραμς

Αυτό που μ’ αρέσει στους The Drums είναι η αφοπλιστική ευθύτητά τους, ο ξεκάθαρος τρόπος που ξεδιπλώνουν τις επιρροές τους και η διάθεση που έχουν να παίξουν με όλα αυτά. Αυτό που δεν μ’ αρέσει στους The Drums και στο «Portamento» (Moshi Μoshi) άλμπουμ τους είναι τα βασικά υλικά, ο ήχος που δίνουν τα τραγούδια τους. Και το χειρότερο; Οτι ο ήχος αυτός επαναλαμβάνεται ώς το τέλος. Σα να χρωστάνε στην ονειρική παραμόρφωση περιουσίες ολόκληρες και να επιστρέφουν πάντα εκεί, σε νερά που λιμνάζουν και λιβανίζουν τη 80s μελαγχολία. Τη στιγμή μάλιστα που η Νέα Υόρκη, όπου ζουν και εμπνέονται, βράζει από μουσικές και οι περισσότεροι έχουν ήδη ανακαλύψει ώς και μέσα τους νέες δυνάμεις (ναι, εννοώ τους Rupture, όσο και αν πρόκειται για άλλη ιστορία).