[Γράμματα στις Ματιές] Ανεπαρκείς

Ο λόγος στους αναγνώστες.

Ο Δημ. Γιώτης, Τζαρτζάνου 15, Λάρισα, γράφει:

«Γιατί φτάσαμε σ’ αυτό το αδιέξοδο; Ποιος οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία; Η απάντηση είναι απλή, κατηγορηματική. Φτάσαμε εδώ γιατί οι εκπρόσωποι της Κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας δεν σεβάστηκαν τους δημοκρατικούς θεσμούς, τα οράματα, τις αξίες της.

Δεν είναι τωρινό το νοσηρό αυτό φαινόμενο που ζούμε, δηλαδή της απαξίωσης του δημοκρατικού μας πολιτεύματος. Δεν θα ανατρέξω βαθιά στο παρελθόν, αλλά θα σταθώ στη μετεμφυλιακή εποχή κοντά στο 1950 και μετά.

Η μοίρα τα έφερε έτσι που η Ελλάδα βρέθηκε στο δυτικό μπλοκ με προστάτιδα δύναμη τις ΗΠΑ. Πράγματι, ο πρόεδρος Τρούμαν μαζί με τον υπουργό Μάρσαλ διακηρύσσουν την υποστήριξη της Ελλάδας μεσούντος του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Το δόγμα Τρούμαν και το σχέδιο Μάρσαλ αποσκοπούσαν στη βοήθεια της Ελλάδας προς αντιμετώπιση του επαπειλούμενου κομμουνιστικού κινδύνου. Η χρηματική ενίσχυση ανήλθε στα 366 εκατομμύρια δολάρια ύστερα από απόφαση του Κογκρέσου στις 22 Μαΐου 1947. Εδώ μπαίνει το ερώτημα. Πού πήγαν τα λεφτά; Ποιος τα διαχειρίστηκε και σε ποια έργα επενδύθηκαν; Σε κανένα. Κατά γενική ομολογία, πήγαν στις τσέπες μερικών, έτσι δημιουργήθηκαν τα μεγάλα τζάκια και το χειρότερο τα κλεμμένα φυγαδεύτηκαν στο εξωτερικό. Γι’ αυτό το πλιάτσικο τιμωρήθηκε κανείς;

Η Ελλάδα μένει χωρίς ανάπτυξη, χωρίς έργα υποδομής, χωρίς εκπαίδευση, χωρίς νοσοκομεία, χωρίς συγκοινωνίες. Η μοναδική έγνοια των κρατούντων ήταν πώς θα στείλουν εξορία στα ξερονήσια (Μακρόνησο, Αϊ-Στράτη) αγνούς δημοκρατικούς πατριώτες, αδιαφορώντας για την επιβίωση των οικογενειών τους.

Ομως το φαγοπότι συνεχίστηκε με δανεικά κι αγύριστα, δίδοντας την εντύπωση ότι η χώρα ευημερεί, οδηγώντας μας σ’ έναν ψεύτικο, πρόσκαιρο ευδαιμονισμό. Χορηγούσαν δάνεια χωρίς προϋποθέσεις, ανεξέλεγκτα, τα οποία χρησιμοποιούσαμε για εξοχικές κατοικίες, για πολυτελή αυτοκίνητα, καίγοντας χιλιάρικα για εντυπωσιασμό στα κέντρα διασκέδασης παριστάνοντας τους εμίρηδες. Ηρθε η ώρα του λογαριασμού, η ώρα της αλήθειας. Κύριοι, φτωχεύσαμε και δεν βάζετε μυαλό. Το ερώτημα που μπαίνει είναι πώς θα βγούμε από την κρίση κι εσείς συνεχίζετε να συμπεριφέρεστε σαν να μη συμβαίνει τίποτε, κοιτάζοντας μόνο το προσωπικό, το κομματικό σας συμφέρον. Η Δεξιά το 2004 με σύνθημα την επανίδρυση του κράτους, «να φύγουν οι κλέφτες του ΠΑΣΟΚ», κέρδισε τις εκλογές. Οχι μόνο δεν τιμώρησε τους επίορκους πασόκους, αλλά διπλασίασε και το έλλειμμα και το χρέος μέσα σε πέντε χρόνια από την ίδρυση του ελληνικού κράτους. Το ΠΑΣΟΚ ξαναπήρε την εξουσία με το σύνθημα ότι θα γίνουμε σκανδιναβική χώρα. Πέρασαν δύο χρόνια και εκείνο που κατάφερε είναι να πλανάται το φάσμα της άμεσης χρεοκοπίας. Πώς να μη συμβεί το μοιραίο, αφού δεν τιμωρείται κανείς; Κάπως έτσι γεννήθηκε το κίνημα των αγανακτισμένων πολιτών, έχοντας σαν σύνθημα «φέρτε πίσω τα κλεμμένα». Τελευταία ευκαιρία. Σεβαστείτε τον λαό και πράξτε το αυτονόητο, τιμωρήστε τους κλέφτες εδώ και τώρα, διαφορετικά θα τιμωρηθείτε εσείς που ασκείτε εξουσία και μάλιστα σκληρά».