Εφυγε μαθήτρια, γύρισε πρεσβευτής

Θεσσαλονίκη, Καβάλα, Μελβούρνη, Αθήνα. Για την Πολυξένη (Τζένη για τους Αυστραλούς) Μπλούμφιλντ ο κόσμος είναι πολύ μικρός. Γέννημα Ελληνίδα και θρέμμα Αυστραλή, η νέα πρεσβευτής της Αυστραλίας στην Ελλάδα μιλά για τις αλλαγές που οδήγησαν τη χώρα της στη σημερινή ευημερία και υπογραμμίζει ότι καμιά αλλαγή δεν μπορεί να προχωρήσει αν δεν το αποφασίσει η ίδια η κοινωνία.

«Πάντα οι αλλαγές στην οικονομία είναι δύσκολες και χρειάζονται θυσίες. Εμείς τις κάναμε, για να μπορούμε σήμερα να έχουμε ευημερία. Στην Αυστραλία διαδοχικές κυβερνήσεις έφτιαξαν μια εθνική αφήγηση και μπορέσαμε να χτίσουμε πάνω σε γερά θεμέλια. Ομως αν δεν αλλάξει η νοοτροπία, δεν μπορούν να περάσουν οι αλλαγές. Η Ελλάδα δεν είναι ούτε υπανάπτυκτη ούτε φτωχή χώρα. Ολα θα γίνουν αλλιώς αν περάσουν οι αλλαγές. Ομως πρέπει οι Ελληνες να το αποφασίσουν, διαφορετικά δεν θα προχωρήσει», λέει η Τζένι Μπλούμφιλντ για τις αλλαγές που έγιναν στην Αυστραλία τη δεκαετία του ’80 και του ’90, μεταρρυθμίσεις που, όπως σημειώνει, μετέβαλαν πλήρως τη δομή της οικονομίας, έφεραν θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης κι έριξαν την ανεργία κάτω από 5%.

Η Πολυξένη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Εζησε εκεί με μια μικρή ενδιάμεση στάση στην Καβάλα μέχρι τα 12 της χρόνια κι ύστερα έφυγε με τους γονείς της για την Αυστραλία και συνέχισε τη ζωή της στη Μελβούρνη. Αν και αναγνωρίζει τη συμβολή του Ελληνισμού και όχι μόνο στην Αυστραλία, δεν θα την ακούσει κανείς να διηγείται δακρύβρεχτες ιστορίες για τη μετανάστευση. Αλλωστε, πιστεύει ότι για πολλά χρόνια οι σχέσεις της Ελλάδας και της Αυστραλίας έχουν βασιστεί στο παρελθόν και όχι στο παρόν και στο μέλλον. «Πρέπει να αξιοποιήσουμε μεν το παρελθόν και τον Ελληνισμό της Αυστραλίας, αλλά πρέπει να πάμε πιο πέρα απ’ αυτό», πιστεύει. Για την ώρα, πάντως, η μοίρα της έγραψε να είναι αυτή η πρεσβευτής που μέσα στο 2012 θα γιορτάσει τα 60 χρόνια από την υπογραφή της συμφωνίας που επέτρεψε το μεγάλο κύμα των ελλήνων μεταναστών στην Αυστραλία τη δεκαετία του ’50 και του ’60. Με το κύμα αυτό των 140.000 Ελλήνων έφυγε και ο αδελφός της μητέρας της, και λίγο αργότερα ακολούθησαν και οι γονείς της.

διαφορετικοτητα. Η ίδια αποτελεί το παράδειγμα του μοντέλου μιας χώρας που ίδρυσαν μετανάστες. «Ολοι είμαστε από κάπου αλλού. Αλλά είμαστε όλοι Αυστραλοί. Η κοινωνία μας είναι μια κοινωνία που δίνει αξία, σέβεται και εκτιμά τη διαφορετικότητα. Αυτή είναι η ιστορία μας», λέει η αυστραλή πρεσβευτής στην Ελλάδα, στην Αλβανία και στη Βουλγαρία. Πιστεύει, άλλωστε, πως το «νησί», όπως αποκαλεί την πατρίδα της, δεν είχε άλλη επιλογή: «Εχουμε δυτικό νομικό σύστημα, αλλά είμαστε στην Ασία. Οι γύρω χώρες μας έχουν άλλη κουλτούρα και αντιμετωπίζουμε προκλήσεις, όπως η αλλαγή του κλίματος. Η εμπειρία και η γεωγραφία μας έχει διαμορφώσει τη χώρα για να είναι αυτό που είναι σήμερα. Αναγκαστήκαμε να ανοίξουμε τη χώρα για να επιβιώσουμε».

Τη θητεία της στην Ελλάδα, που ξεκίνησε επισήμως πριν από λίγες μέρες, όταν επέδωσε τα διαπιστευτήριά της στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τη βλέπει ως μια «μεγάλη ευκαιρία» λόγω της ελληνικής της καταγωγής. Φιλοδοξεί να καταφέρει να υλοποιήσει τη σκέψη της για την ίδρυση ενός ελληνοαυστραλιανού επιμελητηρίου – «δεν μπορώ να καταλάβω πώς με τέτοια παράδοση στις σχέσεις δεν έχει δημιουργηθεί τόσα χρόνια», λέει – και να προωθήσει το εμπόριο και τις επενδύσεις. Παραδέχεται ότι η εικόνα της Ελλάδας δεν είναι και η καλύτερη αυτές τις ημέρες στην Αυστραλία, αλλά δηλώνει βέβαιη ότι «όταν το περιβάλλον σταθεροποιηθεί, θα υπάρξει οπωσδήποτε ενδιαφέρον από αυστραλιανές επιχειρήσεις. Και να είστε σίγουροι ότι οι Ελληνες της Αυστραλίας θα έρθουν να επενδύσουν όταν γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές. Οι ευκαιρίες που παρουσιάζονται για επενδύσεις στην Ελλάδα είναι πολλές. Αυτό που χρειάζεται είναι να πειστούν όσοι ενδιαφέρονται ότι γίνονται αλλαγές, προκειμένου να εκμεταλλευθούν τις ευκαιρίες», σημειώνει.

ΤΙ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ. Οσο για το περίφημο άνοιγμα της Αυστραλίας προς επίδοξους έλληνες μετανάστες, πρόκειται για παρεξήγηση. Δεν υπάρχει κάποιο ειδικό καθεστώς για τους Ελληνες ούτε ξαφνικά άνοιξαν οι πόρτες της χώρας. «Η Αυστραλία ήταν πάντα ανοικτή στους μετανάστες, αλλά οργανωμένα. Κάθε χρόνο δεχόμαστε συγκεκριμένο αριθμό μεταναστών. Για φέτος, είναι 185.000. Οι σχετικές λίστες με τις ειδικότητες που χρειάζεται η χώρα είναι αναρτημένες και στην ιστοσελίδα της πρεσβείας και οι μετανάστες επιλέγονται μέσα από αυτή τη διαδικασία».

Για την άμεση γειτονιά μας, διαβεβαιώνει ότι παρ’ ότι η Αυστραλία είναι πολύ μακριά, ένας από τους στόχους της θητείας της είναι να κατανοήσει καλύτερα την Ανατολική Μεσόγειο. Σημειώνεται ότι η Αυστραλία είναι η χώρα που έχει στείλει την τρίτη σε μέγεθος μεγαλύτερη ανθρωπιστική βοήθεια στη Λιβύη (ύψους 45 εκατ. δολαρίων), ενώ βρίσκεται ήδη σε διάλογο με την Ελλάδα για θέματα της περιοχής. «Η Ελλάδα είναι μια σημαντική χώρα στην περιοχή και μας ενδιαφέρει να εμβαθύνουμε στον διάλογο για τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο», σημειώνει.