Φοίβη Αθηναίου

Σήκω γιαούρτι μ’

ζηλευτόοοο

Αγαπητή μου Φοίβη.

Λυπάμαι που σας απασχολώ και σας κουράζω έπειτα από τις τόσες επιστολές που φιλοξενείτε και που τόσο σοφά αναλύετε και σας ξαναθυμίζω με τις μικρές δυνάμεις μου μερικά που εκτοξεύουν κάθε τόσο μερικοί ανεκδιήγητοι ιεράρχες. Αναφέρομαι στο μίσος που έχουν για κάποιους και για μερικές καταστάσεις, ενώ τόσο χρόνια άλλων δεν τα αναφέρουν καν. Προ ημερών ένας ακόμη δεσπότης εξετόξευε συνεχώς μίση λέγοντας «Ζήτω τα γιαούρτια, τα αυγά και οι ντομάτες» και μετά λέγοντας «να ξέρουν πως θα έχουν την έγκριση των αγωνιστών του Γράμμου» και ακόμη «να αγιάσουν τα χέρια όλων εκείνων που έχουν επιλέξει να τιμωρούν με αυτόν τον τρόπο…». Δεν μιλάνε οι άγιοι… ιεράρχες για τη Μακρόνησο, τα ξερονήσια, τις φυλακίσεις, τα βασανιστήρια και τους θανάτους μεγάλων ελλήνων πατριωτών και σοφών που ετίμησαν την Ελλάδα στο εσωτερικό και εξωτερικό. Τέτοιοι δεσποτάδες υπάρχουν πολλοί που κι αυτοί θα ήθελαν να εμφανιστούν αναλόγως προβάλλοντας το… χριστιανικό τους μίσος. Τέτοιοι φτάνουν και πολύ μακριά, όπως στον πραγματικό και μοναδικό Εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο και τόσους άλλους, κορυφαίους, βγάζοντας δηλητήριο χριστιανικής συμπεριφοράς!

Αλλά γιατί να πηγαίνουμε τόσο μακριά, αφού έχουμε πρόσφατα τα μίση και τις συμπεριφορές ως των μακαριστό Χριστόδουλο που ντρόπιασε την Ελλάδα φέρνοντας στο Σύνταγμα τα λάβαρα του 1821 για το θέμα που ήδη είχε κριθεί και απορριφθεί από τη Βουλή, τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Στεφανόπουλο, τον Αρειο Πάγο, το Συμβούλιο της Επικρατείας κ.λπ. και που μετά 6 χρόνια εσίγησε απέναντι στον «καταληλότερο» Κώστα Καραμανλή.

Να θυμόμαστε τα μίση του Θεσσαλονίκης Ανθιμου; Που κάθε Κυριακή από τον άμβωνα του Εσταυρωμένου Χριστού εκτοξεύει αφάνταστα λόγους όπως τότε για τον δήμαρχο κ. Μπουτάρη που είπε «όσο ζω εγώ δημαρχία δεν θα δεις» και τον ονόμασε και «Βουλγαροπροδότη» (εγώ θα του έκανα μήνυση).

Να αναφέρουμε τον ανεκδιήγητο Μητροπολίτη Αιγιαλείας για ό,τι λέει και κάνει καθώς και τον Πειραιώς; Υπάρχουν κι άλλοι ποιμένες που εκπροσωπούν την Ορθοδοξία; Βεβαίως πολλοί… που κρύβονται και περιμένουν και γλείφονται γύρω από χούντες…

Ερωτούμε μήπως κι αυτοί από άλλες παρατάξεις χρειάζονται «γιαούρτια»; Τότε τι θα γίνει, ας ρωτήσουμε τους αγίους ιεράρχες. Εμφύλιος πόλεμος; Πού βρίσκονται οι πρόεδροι των κομμάτων, οι πρυτάνεις και οι καθηγητές; Τσιμουδιά τώρα!

Μεθ’ υπολήψεως,

Γιώργος Ηρακλειώτης, Θεολόγος

Οχι, μηηηηηηηηη, αγαπητέ Γιώργο. Μακριά από τα γιαούρτια, ειδικά τα «ζωντανά», τα προβιοτικά. Γιατί μπορεί να σηκωθούν, να πάρουν των ομματιών τους και να πέσουν με την ανάλογη φόρα σε αλαλάζοντες «πνευματικούς ηγέτες» της γιαούρτης, της πυτιάς, της πίσσας και του πούπουλου. Ή μπορεί να γίνουν επιλεκτικά ως προς αρχηγούς – που εσχάτως, πού τους χάνεις πού τους βρίσκεις, στο αρχιεπισκοπικό μέγαρο βρίσκονται, για να ιδούν «το φως το αληθινόν» – και να καταλήξουν σε κανέναν Αλέξη (που κρύβεται πίσω πίσω από τις λέξεις και σε πιάνει μια μελαγχολία, κλείσε κοριτσάκι τα βιβλία). Ειδικά την ώρα της τσιριχτής κορόνας του Αλέξη κατά της έλευσης επενδυτών στη χώρα – και άρα της οποιασδήποτε ανάπτυξης – που τους απειλεί με «ειδικά δικαστήρια», καλό είναι να αποφεύγουμε να βρισκόμαστε κοντά σε «ζωντανά» γιαούρτια. Διότι μπορεί να σηκωθούν – και να μας πάρουν τα σκάγια!

«Ασ’ το νταχτιρντί

να γίνει…»

Αγαπητή Φοίβη.

Καλό Φθινόπωρο!

«Θεία Δίκη». Αυτό σκέφτηκα, όταν πληροφορήθηκα για τον σεισμό και τον τυφώνα που έπληξε τις Ανατολικές ΗΠΑ.Εβαλαν, μαζί με τα πολεμοχαρή γεράκια του ΝΑΤΟ, έναν λαό στη Λιβύη να σφάζεται με μίσος. Φρίκη και αποτροπιασμό μάς προκάλεσαν οι εικόνες στα δελτία ειδήσεων. Ομοεθνείς να αλληλοεξοντώνονται με βαρβαρότητα («homo hominis, lupus» έλεγαν οι Λατίνοι «ο άνθρωπος για τον άνθρωπο, λύκος»). 50.000 νεκροί. Και όλα αυτά για τα ξένα συμφέροντα. Για να βάλουν οι Μεγάλοι χέρι στα πολύτιμα πετρέλαια και ο Καντάφι ήταν εμπόδιο.Μη μου πείτε ότι έπιασε ο πόνος του Δυτικούς για τον λαό της Λιβύης! Ελληνες που εργάζονται εκεί με πληροφόρησαν ότι ο Καντάφι έχει στεγάσει πλήθος ανθρώπων και είχε σχέδιο να το ολοκληρώσει, ενώ είχε μετατρέψει την έρημο σ’ ένα απέραντο εργοτάξιο και έτρεφε ιδιαίτερα φιλικά αισθήματα για τους Ελληνες. Ολοι θυμόμαστε τις καλές σχέσεις του με τον Αντρέα.Και μη μου αναφέρετε τη χλιδή μέσα στην οποία (κακώς) ζούσε η οικογένειά του, γιατί θα σας αντιπαραθέσω τα εκατομμύρια, που ξοδεύτηκαν στην Αγγλία για τους «πριγκιπικούς γάμους» (τον 21ο αιώνα!), την ώρα που η ανεργία μαστίζει τη χώρα και οι άστεγοι έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο! Ολα τα κράτη μάλιστα στη Λιβύη συντάχθηκαν με τους «επαναστάτες», βεβαίως, καθότι και η αρχαία ρήση λέει: «Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται». Και μεταξύ άλλων και η Ελλάδα, που (κακώς) παραχώρησε τη Σούδα για διευκόλυνση των αεροπορικών επιδρομών, την ώρα που ασχολούνταν μάλιστα με πιο… σοβαρά θέματα, όπως με την αύξηση του ΦΠΑ, να φτάσει το… σουβλάκι από 1,90 στα 2 ευρώ!

Φιλικά,

Μάρα Σ., Κηφισιά

Εδώ κολλάνε, αγαπητή Μάρα, οι στίχοι του Μανώλη Ρασούλη στο «Χαβαλεδιάρικο»: «Τι κι αν είσ’ απ’ τη Λιβύη / εργατάκι και φτωχό / κι άσ’ το νταχτιρντί ταξίμι / να κομπλάρει ο Ανταμό / κι άσ’ το νταχτιρντί να γίνει / πατιρντί κανονικό».