Όταν ο φόβος της μοναξιάς «τελειώνει» τη σχέση

Είμαι 30 ετών και έχω δυσκολίες στις σχέσεις μου με τους άντρες. Κάθε φορά συμβαίνει το ίδιο: «καταβροχθίζω» τα συναισθήματα του άλλου και μόλις νιώσω πλήρης, τον διώχνωμακριά και ψάχνω να βρω τον επόμενο. Καταλήγω πάντα να βυθίζομαι στις ενοχές και τη μοναξιά, αλλά τουλάχιστον είμαι η δυνατή και ελέγχω τα συναισθήματά μου. Μεγάλωσα με μια μητέρα καταθλιπτική που ποτέ δεν αντιδρούσε σε τίποτα, ποτέ δεν ένιωθα ότι υπήρχα για εκείνη.

Οι ερωτικές σας σχέσεις είναι ταραχώδεις και παρορμητικές. Σας συμβαίνει να πανικοβάλλεστε και να φοβάστε την εγκατάλειψη αν νιώσετε, έστω και λίγο, ότι ο σύντροφός σας απομακρύνεται από εσάς; Τον τεστάρετε για τα συναισθήματα και τις αντοχές του, αναζητώντας αγωνιωδώς τη συναισθηματική διαβεβαίωση;

Ενδεχομένως μεγαλώνοντας μέσα στην νοσηρότητα της κατάθλιψης της μητέρα σας, αναγκαστήκατε να πιστεύετε ότι οι άνθρωποι που αγαπάτε και τους ποίους έχετε τόσο ανάγκη, θα σας αφήσουν πραγματικά ή συμβολικά και πασχίζετε αγωνιωδώς να μην αναβιώσετε την μοναξιά που πάντα σας στοίχειωνε.

Μοιάζει σαν να ενσαρκώνετε τον εγκαταλείποντα σύντροφο, προκειμένου να μην εγκαταλειφθείτε ξανά εσείς η ίδια. Οι πρώιμες απώλειες συχνά ελλοχεύουν πίσω από τον βαθύτερο φόβο της μοναξιάς.

Η επαφή με τα βιώματα που έχετε ζήσει ως παιδί, μέσα από έναν κύκλο συνεδριών ψυχοθεραπείας, μπορεί να σας φέρει σε επαφή με τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα στις σχέσεις σας και να σας κινητοποιήσει να σπάσετε τους φαύλουςκύκλους που διατηρούν την μοναξιά σας.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι δρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsi@hol.gr