[Ημουν κι εγώ εκεί] Πανηγύρι στα Σεπόλια με άρωμα επαρχίας
![[Ημουν κι εγώ εκεί] Πανηγύρι στα Σεπόλια με άρωμα επαρχίας](https://www.tanea.gr/app/uploads/2026/11/Default-3-600x400.jpg?v=1794330133)
2 λεπτά
Τα πλαστικά τραπέζια με τα χάρτινα τραπεζομάντιλα ενώθηκαν. Οι πλαστικές καρέκλες απλώθηκαν σε όλη την πλατεία και τους παρακείμενους δρόμους. Η μουσική – λαϊκοδημοτικά όπως της Σοφίας Κολλητήρη και της Φιλιώς Πυργάκη – ξεχύθηκε απ’ τα CD των καφενείων με τον γνώριμο ήχο των συνθεσάιζερ. Οι πλανόδιοι με λουκουμάδες, μαλλί της γριάς και μπαλόνια πήραν θέση. Οι πάγκοι πούλαγαν από σώβρακα μέχρι σουτζούκι Κομοτηνής και από παιχνίδια μέχρι λαθραίες ταινίες. Και η γουρουνοπούλα σερβιρίστηκε στη λαδόκολλα με κρύα μπίρα και πατάτα κομμένη στο χέρι. Οχι, οι παραπάνω εικόνες δεν είναι από πανηγύρι κάποιου μακρινού χωριού της Αιτωλοακαρνανίας, του Ξηρόμερου ή της Πελοποννήσου. Τα παραπάνω εκτυλίχθηκαν σε ένα αστικό (!) πανηγύρι, ούτε 2,5 χλμ. απ’ την Πλατεία Ομονοίας και ειδικότερα με αφορμή τη γιορτή του Αγίου Μελετίου στα Σεπόλια. Η συνοικία του Κέντρου έχει τη δική της Ιστορία και τα δικά της θέματα: συνοικία που πήρε ζωή απ’ τους εσωτερικούς μετανάστες της δεκαετίας του ’60 και του ’70 και απ’ τη συμπαγή κοινότητα των Μυκονιατών (εδώ λειτουργούσε το θρυλικό καφενείο του Στρίμα, τόπος συνάντησης για τους συμπατριώτες μου ενώ και σήμερα δραστηριοποιείται η Αδελφότητα Ανωμεριτών του νησιού). Γειτονιά που δέχθηκε μεγάλα κύματα βαλκάνιων μεταναστών στις αρχές της δεκαετίας του ’90 αλλά και πιο πρόσφατα Ασιατών. Και που σήμερα ψάχνει το GPS της εν μέσω κρίσης, κακώς εννοούμενης πολυπολιτισμικότητας και ανεργίας. Ενα τέτοιο πανηγύρι βγάζει τον κόσμο απ’ τις πολυκατοικίες, οι γείτονες ανταμώνουν και έστω και για δύο μέρες δίνουν έναν τόνο αισιοδοξίας στον αδυνατισμένο κοινωνικό ιστό, στην αποξένωση και στα προβλήματα. Τα καφενεία του Θανάση, του Μπάμπη, το Στενό Δρομάκι, ο Αμβρακικός, σούβλισαν, έψησαν, οι κυρίες άναψαν το κεράκι τους και το καλοκαίρι έδειχνε να παίρνει μια μικρή παράταση αφού το πανηγύρι του Αγίου Μελετίου στα Σεπόλια μοιάζει κρίκος στην αλυσίδα των πανηγυριών της επαρχίας. Εστω και χωρίς το καθαρό αεράκι, τον πλάτανο και τα χαμηλά πέτρινα σπιτάκια της αθάνατης ελληνικής επαρχίας.
![[20 Ερωτήσεις] Στοίχημά μας, να μάθουν τα παιδιά ελληνικής καταγωγής τη γλώσσα μας](https://www.tanea.gr/app/uploads/2011/09/alexakis.jpg)











