[Γράμματα στις ματιές] Ταξιτζήδες
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ο λόγος στους αναγνώστες.
Ο Γιάννης Κόρδης, Αθήνα, γράφει:
«Κάθε απλός πολίτης δικαιούται να απορεί για πολλά από αυτά που καθημερινά συμβαίνουν και χαρακτηρίζουν τον τρόπο της σκέψης – συμπεριφοράς της εκάστοτε διακυβέρνησης της χώρας που μαζί μ’ ένα σωρό άλλα μας οδηγούν σταθερά στο να σερνόμαστε στη σημερινή ξεφτίλα.
Εναν μήνα κοντά τώρα με τους ταξιτζήδες και την ΤΑΧΙ-κή πάλη του σημερινού ισχυρού άνδρα κ. Ραγκούση! Μπλόκα και Οδύσσεια για τους τουρίστες, ζημιά για την οικονομία, ανομία, βία, συμφέροντα και κλίκες αλλά και διαμάχες υπουργών με σφοδρή εσωκομματική κριτική και τον Πρωθυπουργό, τα ίδια και τα ίδια: “Δεν θα υποκύψουμε στον φόβο του μικροπολιτικού κόστους – στα συμφέροντα των συντεχνιών”.
Ε, λοιπόν, και τι μ’ αυτό όταν η ελληνική κοινωνία, λαός, ελληνισμός, μια ζωή σε αναβρασμό με το κεφάλι κάτω και ντροπή για τα “χάλια” 2 αιώνες κοντά τώρα ότι είμαστε παρακατιανοί με αυτές τις πτυχές της κακοδαιμονίας μας όπου και αν επιχειρούμε;
Αναμφίβολα όλη αυτή η κατάσταση οφείλεται στη νοοτροπία μας, σε χρόνιες αδυναμίες και παραλείψεις του κερατά, γεμάτες ανομίες, ραγιαδισμό, ρουσφέτι. Από το 1920 μέχρι σήμερα το καθεστώς χορήγησης των αδειών ταξί άφηνε περιθώρια για ρουσφέτια αλλά και κάθε λογής βρώμικες συναλλαγές “από τους αγωγιάτες στις μάντρες”. Ακούς “παλιοφάρα”, παλιοταξιτζήδες έστω και αν είχαν και έχουν οικογένειες-υπόδειγμα!
Πέρα απ’ όλα αυτά κείνο που μένει είναι ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος από πλευράς κυβέρνησης που φαίνεται να ψάχνει – αν ψάχνει – τη λύση χωρίς να έχει ορίσει το πρόβλημα! Οταν στις περισσότερες χώρες του κόσμου μόνο με τις άδειες ταξί και τα διόδια δεν ασχολούνται! Που μεθερμηνευόμενα σημαίνουν απλή λογική, κοινό μυαλό, με:
< λίγη διαπραγμάτευση, ειλικρινή δουλειά, ρύθμιση με νομική κάλυψη για όποια μεταβατική περίοδο, τελευταία, οριστικά.
< Το τι γίνεται σε όλο τον κόσμο, διεθνής μέθοδος του copyright.
Και για οποιαδήποτε αντίρρηση από πλευράς εξουσίας η απάντηση είναι μία και μόνη, ότι αυτή ήταν που κάθε φορά κάλυπτε την κάθε “βρωμιά” (ανίκανα, μικροκομματικά, με το αζημίωτο, δεν έχει σημασία). Διαφορετικά, εισαγγελέας και prestige σημαίνει αίμα και φτώχεια».
Παρατηρήσεις: Πρώτον, είναι απαραίτητο στις επιστολές σας να σημειώνετε και τη διεύθυνσή σας. Δεύτερον, ο διευθυντής των «Νέων», στον οποίο στείλατε, επίσης, το γράμμα σας, ονομάζεται Χρήστος Μεμής και όχι Μέμης. Ευχαριστώ.
Google news
