Φοίβη Αθηναίου

Μπουρμπουλογιάπικα και άλλα εδώδιμα

Αγαπητή Φοίβη,

Αν κοιτάξουμε κάπως ουδέτερα τη φρασεολογία των λεγόμενων αριστερών και δεξιών κομμάτων, όπως και την τακτική τους, στη χώρα μας, αναρωτιόμαστε τι είναι «Αριστερά» και τι «Δεξιά». Αριστερά όπως εκφράζεται από τους «φρουρούς» της, εκτός του ΠΑΣΟΚ.

Η αλληλοστήριξη ήταν και είναι αυτονόητη. Οπως συμβαίνει και σε διεθνές επίπεδο. Το παράδειγμα της Νικαράγουας, όπου συμμάχησαν τα κομμουνιστικά κόμματα με την ακροδεξιά Τσαμόρο εναντίον των Σαντινίστας, και του Περού, είναι εύγλωττα. Ομως το να δίνεται ένα συγχωροχάρτι, εκ μέρους αριστερών κομμάτων και εντύπων στην τωρινή Νέα Δημοκρατία, να την παρουσιάζουν σαν κόμμα αντίστασης – ενώ έχει την κύρια ευθύνη για την τραγική οικονομική κατάσταση της χώρας, αφού στα χρόνια της διακυβέρνησής της διογκώθηκαν αρνητικά όλα τα μεγέθη – νομίζω ότι ξεπερνάει κάθε λογική πολιτική σκέψη.

Σαν παράδειγμα, διαβάσαμε στην εφημερίδα «Ο δρόμος της Αριστεράς», που εκφράζει εν μέρει απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ, ότι «το διευθυντήριο των Βρυξελλών, αλλά και σύσσωμο το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, η ευρωπαϊκή πολιτική οικογένεια της Δεξιάς, εντείνουν τις – άνευ προηγουμένου – επιθέσεις εναντίον του αρχηγού της ΝΔ. Οι πιέσεις γίνονται όλο και πιο ασφυκτικές, σε ευθεία αναλογία πάντα με την απειλή και τους κλυδωνισμούς που αισθάνεται το σύστημα τρόικα – εκτελεστική κυβέρνηση Παπανδρέου. Με την εμμονή του να εναντιώνεται στο Μνημόνιο, ο Σαμαράς καρπώνεται το πλεονέκτημα της αξιοπρέπειας και της αξιοπιστίας, απέναντι στην ντροπιαστική, για τη χώρα, εθελουσία του Παπανδρέου και το κουρέλιασμα της εθνικής κυριαρχίας… Η εμμονή στο “Οχι στο Μνημόνιο” είναι που δίνει τον τόνο σε αντιπαραβολή με την κυβέρνηση που παραδίδει τη χώρα στην εξοντωτική αφαίμαξη που επιβάλλει η τρόικα. Αυτό προσλαμβάνει η κοινωνία και έτσι αντικειμενικά ευνοείται και προωθείται η έκφραση της λαϊκής διαμαρτυρίας και αντίστασης…

Η εναντίωση στο Μνημόνιο εξασφαλίζει στη ΝΔ την επικοινωνία με τη διογκούμενη λαϊκή οργή, και στον αρχηγό της ένα προφίλ αντίστασης, σε αντιδιαστολή με τον εξευτελισμό Παπανδρέου.

Αυτή η γραμμή επιτρέπει διεργασίες, κυρίως στα λαϊκά στρώματα της βάσης της Δεξιάς, που πλήττουν βασικές αρχές του ευρωνεοφιλευθερισμού. Αυτό εκδηλώνεται σε συνδικαλιστικό επίπεδο, εκφράζεται στο ριζοσπαστικό στις πλατείες».

Και αναφερόμενη, η εφημερίδα, σε αφίσα της συνδικαλιστικής παράταξης της Δεξιάς, ΔΑΚΕ, αντιγράφει τα γραφόμενά της. Οτι δηλαδή «Δεν πουλάμε, όχι στους κατακτητές, τους κερδοσκόπους, τους τοκογλύφους, η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες!».

Αυτό το τελευταίο «η Ελλάδα ανήκει στους Ελληνες» δεν σας θυμίζει κάποιον, τον οποίο έβριζαν και έφτυναν και τώρα κάνουν τα «προδοτικά» του συνθήματα λάβαρά τους;

Λέτε να περισσεύει κάπου λίγη ντροπή για να την πάρουν αυτοί και αυτοί;

Σας χαιρετώ φιλικά, Χρίστος

Τσαχπίνης-Καβαλιώτης, Γερμανία

Αφήστε τα, αγαπητέ Χρίστο. Τώρα που «έφυγε» και ο Λεωνίδας Κύρκος, από τους τελευταίους σημαίνοντες (έστω κάτι…) της παλιάς φρουράς στην ελληνική Αριστερά, όπως και ο Χαρίλαος Φλωράκης, θα μάθουμε να ζούμε με πολλά γιαλαντζί. Και δεν εννοούνται εδώ τα ντολμαδάκια (τουλάχιστον τα εδώδιμα). Εννοούνται τα άλλα, της Μυκόνου και της ντεμέκ «Αγανάκτησης». Που με υφάκι μπουρμπουλογιάπη βγαίνουν και κατακεραυνώνουν – με ντεμέκ αριστερή… μπιφτεκίλα – την «Εξουσία», την κυβέρνηση, την αντιπολίτευση, παρέχοντας παράλληλα αλεξιβρόχιο (προστασίας και «ιδεολογίας») σε κάθε ταραχοποιό στοιχείο, που έχει ντεμέκ «δίκαια αιτήματα» και τα σπάει και τα καίει όλα γύρω – τζέρτζελο να γίνεται για τη «γραμμή» του κόμματος. Αν προσθέσετε και τους γιαλαντζί «ηγέτες», που εύχονται να πέσουν οι «επάνω» για να τους πάρουν τη θέση – ελπίζοντας παράλληλα πως θα ξεχάσουμε όλοι ότι είχαν ανοίξει την πόρτα στην αθρόα παράνομη οικονομική μετανάστευση, αρχικά εξ Αλβανίας – αφήστε τα. Θα γίνουμε… σαρακοστιανό μενού.

Ακαζού, αγάπη μου

Αγαπητή Φοίβη μου, γεια σου.

Τώρα που το Συμβούλιο της Επικρατείας αποφάσισε με βάση τη συνταγματικά κατοχυρωμένη «ελευθερία της εργασίας» να ανοίξουν όλα τα κλειστά επαγγέλματα και θα πάψουν να ισχύουν οι διακανονισμοί των φαρμακοποιών, φορτηγατζήδων και ιδιοκτητών ταξί με το κράτος, να περιμένουμε θύελλες; Θα τα βάλουν δηλαδή και με το Σύνταγμα όλοι αυτοί;

Αναστασία Τεπενδρή

Ας το δούμε από τη θετική πλευρά, αγαπητή Αναστασία. Ετσι θα ξαναχαρούμε, ως έθνος, εκείνο το λαμπερό χρωματάκι στην κεφαλή του αρχιταξάρα ιδιοκτήτη-συνδικαλιστή, στα κανάλια. Τούτο το υπέροχο πορτοκαλί σε ακαζού, σας θυμίζω, δένει πολύ με τις πολεμικές ιαχές (ενίοτε και με το σαλονάκι μας)!