ΔΡΟΜΟΙ Προς τιμήν…

Προς τιμήν…

… του Νεύτωνα, ο οραματιστής γάλλος αρχιτέκτονας Ετιέν-Λουί Μπουλέ σχεδίασε το 1784 μια σφαίρα που πίστευε πως εξέφραζε την απόλυτη τελειότητα. Και έγραφε: «Από όπου και αν κοιτάξουμε αυτό το σχήμα, κανένα τέχνασμα προοπτικής δεν μπορεί να αλλοιώσει το μεγαλείο της τέλειας μορφής του». Μέσα σε μια τέτοια σφαίρα μοιάζουν σήμερα να ζουν αυτοί που κρατούν στα χέρια τους τις τύχες του λαού. Εξω από αυτή τη σφαίρα, ο λαός ζει σε έναν άλλον κόσμο.

Μια τέτοια…

… σφαίρα αποδείχτηκε πως είναι και η αμερικανική πρωτεύουσα, ύστερα από δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Γκάλοπ, που έδειξε τη δημοτικότητα του προέδρου Ομπάμα να πέφτει για πρώτη φορά κάτω από το 40%. Και που, όπως γράφει ο Τζέισον Λίνκινς στο «Χάφιγκτον Ποστ», μέτρησε εκείνους που έχουν εμπιστοσύνη στην πορεία της οικονομίας πολύ λιγότερους από εκείνους που πιστεύουν ότι έχει μαύρα χάλια. Το μοναδικό μέρος σε όλη τη χώρα όπου οι περισσότεροι έχουν εμπιστοσύνη στην οικονομία είναι η καρδιά της, η περιοχή της Κολούμπια, ο τόπος που στεγάζει τις πολιτικές ηγεσίες, τα μέσα ενημέρωσης που γράφουν γι’ αυτές, τους επιχειρηματίες που αποσπούν προσοδοφόρα συμβόλαια από τους πολιτικούς και τους μεσάζοντες που τους πείθουν να περνούν νόμους οι οποίοι επηρεάζουν τις υπόλοιπες Ηνωμένες (όσον αφορά την απαισιοδοξία τους) Πολιτείες της Αμερικής. «Σε όλες τις πολιτείες πλην της περιοχής της Κολούμπια, οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες πιστεύουν ότι η οικονομία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο», γράφει η Κάθριν Ράμπελ στους «Τάιμς της Νέας Υόρκης». «Στην πρωτεύουσα όμως το 60% πιστεύουν ότι η οικονομία πηγαίνει καλύτερα».

Οι άνθρωποι…

… της Ουάσιγκτον δεν έχουν κάνει έως τώρα τίποτα για να διορθώσουν τα οικονομικά προβλήματα που μαστίζουν τη χώρα και τον λαό της. Στράφηκαν κατά της ανεργίας μόνο στα λόγια, ενώ την έκαναν ακόμη μεγαλύτερη με τις πολιτικές τους. Πέταξαν τρισεκατομμύρια για να σώσουν τραπεζικούς κολοσσούς, αλλά αρνήθηκαν να βοηθήσουν τα «μαγαζάκια της κεντρικής οδού». Οι πολιτικές τους οδήγησαν στις χειρότερες εισοδηματικές ανισότητες από την εποχή της μεγάλης ύφεσης της δεκαετίας του 1930, χειρότερες ακόμη και από εκείνες που επικρατούν στην Αίγυπτο, την Τυνησία και τις τριτοκοσμικές μπανανίες. Και βοήθησαν τη Γουόλ Στριτ να συγκαλύψει την απάτη της που θανάτωσε την οικονομία. Δεν είναι να απορεί κανείς που το 79% των Αμερικανών είναι δυσαρεστημένοι από το πολιτικό σύστημα (δημοσκόπηση «Ουάσιγκτον Ποστ»). Και που μόνο το 17% πιστεύουν ότι η κυβέρνηση έχει τη συναίνεση των κυβερνωμένων (δημοσκόπηση Ράσμουσεν).

Στην κρίση…

… που ζει ο λαός, αυτοί που τον κυβερνούν είναι σαν να ζουν σε μια άλλη χώρα. Και είναι αυτή μια θλιβερή διαπίστωση που κάνουν καθημερινά οι περισσότεροι λαοί για τους δικούς τους κυβερνήτες. Αν όμως αυτοί οι κυβερνήτες περνούν τόσο καλά μέσα στη δική τους σφαίρα του Μπουλέ, γιατί άραγε θα πρέπει οι λαοί να περιμένουν από αυτούς κάτι διαφορετικό;