Χωρισμός: Τέλος ή αρχή;

Πρόσφατα χώρισα από μια πολυετή σχέση και νιώθω δυστυχισμένος. Δεν μπορώ να λειτουργήσω στην καθημερινότητά μου. Είναι φυσιολογικό;

Κάθε χωρισμός είναι απώλεια. Απώλεια πραγματική ως προς την έλλειψη φυσικής επαφής μαζί με τον σημαντικό «άλλον» στην ζωή σας – και ταυτοχρόνωςαπώλεια συμβολική για το βίωμα ενός τέλους που συνδέεται με προσωπικέςεμπειρίες και υποκειμενικές ερμηνείες στο φάσμα ενός χρόνου.

Παρελθόν, παρόν και μέλλον, όλα παλεύουν με κάποιο τρόπο να επιβιώσουν ή να ξαναγεννηθούν. Νοσταλγία για έναν χρόνο ανεπιστρεπτί, για ένα παρόντα χρόνο κοινό, αλλά και για όσα δεν προλάβατε να ζήσετε μαζί με τον άλλον.

Η ανάμνηση όμως δεν σας καταδικάζει σε μια φυλάκιση μέσα σε αυτήν. Η δυνατότητα να κουβαλάτεμέσα σας μνήμες, να μπορείτε να επιλέγετε τι θυμόσαστε και να ανακατασκευάζετε αυτό που ζήσατε στη σχέση, είναι μία μορφή δύναμης. Το κλειδί είναι το πώς επεξεργαζόσαστε τις μνήμες της σχέσης.

Κατά ένα τρόπο, ένας χωρισμός, με την ευρύτερη έννοια, μας προετοιμάζει και για ένα τέλος και ίσως κάποιες φορές το να ερχόμαστε αντιμέτωποι και με την πιο σκληρή και σκοτεινή πλευρά της ζωής είναι μια διεργασία η οποία δεν μπορεί παρά να είναι ψυχικά εμπλουτιστική για εμάς. Άλλωστε «ότι δεν σε σκοτώνει σε δυναμώνει».

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsi@hol.gr