Εδώ υπάρχει ένας έρωτας μεγάλος – και βολικός
Ορκο αιώνιας αφοσίωσης αντάλλαξε το πιο ζηλευτό ζευγάρι του βυθού! Θα ήταν κρίμα να ζουν χωριστά. Είναι άλλωστε και οι δυο σαν τα κρύα τα νερά
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Εκείνο το βλέμμα τη συγκλόνισε. Της κόπηκαν τα γόνατα μόλις το ρίγος διέτρεξε τη ραχοκοκαλιά της. Δέκα χρώματα άλλαξε και ανοιγόκλεισε νευρικά τα βλέφαρα. Κανένας μέχρι τότε δεν είχε κοιτάξει τόσο λάγνα την ανεμώνη.
Τέτοιο ήταν το σοκ από το «πέσιμο» που λίγο έλειψε να μαραθούν τα πλοκάμια της. Και δεν είναι ένα και δύο. Εκατό και δηλητηριώδη. Γι’ αυτό δεν την πλησίαζε ποτέ αρσενικό.
Εκείνος ήταν διαφορετικός. Το διαπίστωσε και η ίδια μετά το εικοστό πετάρισμα των ματιών της. Κοίταξε μία αυτόν, μία κάτω. Μία αυτόν, μία κάτω. Αλλη μία αυτόν, άλλη μία κάτω. Στο τέλος, σιγουρεύτηκε. «Αλήθεια λέει».
Δεν ήταν η ομορφιά ούτε η κορμοστασιά του. Δεν ήταν το λικνιστό βάδισμά του, η σπιρτάδα των ματιών ή το αφοπλιστικό χαμόγελο με τα καλοσχηματισμένα (τι να σου πω!) δόντια. Αλλωστε, κάβουρας που να τον βλέπεις και να λες ότι είναι να τον πιεις στο ποτήρι δεν υπάρχει!
Ηταν η υπόσχεση που απέπνεε εκείνη η ματιά. Μόνο αυτός, από τα περίπου 6.700 είδη καβουριών, μπόρεσε να την κάνει να πιστέψει ότι δίπλα του θα ζούσε ζωή παραμυθένια. Και αυτή τό ‘χαψε.
Με μια αποφασιστική κίνηση κάλυψε τη μικρή απόσταση που τη χώριζε από τον πάγουρα, αυτόν τον μαέστρο της σαγήνης, και έκτοτε έγιναν ένα. Η σχέση τους, ο κάβουρας από κάτω και η ανεμώνη καβάλα, ονομάστηκε κομψά και επιστημονικά συμβιωτική. Τα 100 χρόνια μοναξιάς, βγαλμένα από τα σοκάκια της Τρούμπας…
Αυτό το καβούρι ζει σε όλες τις θάλασσες και έχει ευαίσθητη κοιλιά. Είναι εκτεθειμένο χωρίς θωράκιση και δεν μπορεί να ζήσει μακριά από την ασφάλεια ενός οστράκου. Στην πορεία προέκυψαν και άλλες ανασφάλειες, αλλά αυτή είναι η πιο σημαντική.
Το πρώτο του μέλημα είναι να βρει ένα όστρακο για να μην τον φάνε μεγαλύτεροι κάβουρες ή χταπόδια. Οταν μεγαλώσει και δεν χωράει πια σε αυτό, θα αναζητήσει ένα πιο ευρύχωρο, προσπαθώντας να διώξει τον ένοικο εφόσον δεν είναι άδειο.
Μετακινείται πάντα μαζί με το κοχύλι του για να φάει μαλάκια, βακτήρια, φύκια, μύκητες ή αυγά μικρών ζώων. Ωστόσο, το ένστικτο της επιβίωσης τον έκανε να σκεφθεί πως αν εκτός από το κοχύλι κουβαλούσε στους στιβαρούς του ώμους και μία ανεμώνη, θα εξασφάλιζε ένα πρώτης τάξεως καμουφλάζ και επιπλέον θα ήταν εκτεθειμένος σε λιγότερους κινδύνους.
Από την άλλη, η ανεμώνη δεν είχε βγει ποτέ από το σπίτι της. Η ζωή περνούσε από μπροστά της αναξιοποίητη. Το μόνο που έσπαγε τη ρουτίνα ήταν κάποιο μικρό ψαράκι που θα αιχμαλώτιζε με τις νευροτοξίνες των πλοκαμιών της για να φάει.
Με τον κάβουρα θα γύριζε τον κόσμο. Θα πήγαινε σε νέα μέρη, θα δοκίμαζε καινούργιες γεύσεις, θα γευόταν τα ψυχρά ρεύματα άλλων θαλασσών. Του υποσχέθηκε να τον προσέχει και εκείνος την πήρε αγκαλιά. Ετσι άρχισε η καινούργια τους ζωή. Τέλειο δεν είναι;
Google news
