Ο άνθρωπος του προέδρου

Με την τοποθέτηση του Κώστα Μπούρα στην πλέον νευραλγική θέση δίπλα στον αρχηγό, ολοκληρώνεται στην πραγματικότητα το παζλ της συγκρότησης μιας νέας ομάδας στον ηγετικό πυρήνα της ΝΔ με πρόσωπα που όχι μόνο αποτελούν εξ απορρήτων συνομιλητές και συνεργάτες του κ. Σαμαρά αλλά και, το κυριότερο, η μεταξύ τους σχέση εμπιστοσύνης έχει σφυρηλατηθεί στα δικά του «πέτρινα» πολιτικά χρόνια. Υπό αυτό το πρίσμα, για πολλά στελέχη που γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στο στρατηγείο της Λεωφόρου Συγγρού, η επιλογή του κ. Μπούρα για τη διεύθυνση του Γραφείου Προέδρου δεν αποτέλεσε έκπληξη. Αρκετοί μάλιστα προεξοφλούσαν από καιρό ότι ο κ. Μπούρας θα καλείτο, αργά ή γρήγορα, να αναλάβει κάτι περισσότερο από μια άτυπη θέση του προεδρικού «τοποτηρητή» για τα οικονομικά ζητήματα του κόμματος – όσο και αν τα ζητήματα αυτά αποκτούν ζωτική σημασία σε ένα υπερχρεωμένο κόμμα που έχει περάσει στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μέσα στον προεκλογικό πυρετό που επικρατεί στα κεντρικά γραφεία της Συγγρού, ο κ. Μπούρας έχει αρχίσει να ενημερώνεται για τα νέα καθήκοντά του και έχει καθημερινή συνεργασία με τον κ. Αρβανιτόπουλο, παρότι ο χρονικός ορίζοντας για την αλλαγή σκυτάλης συνδέεται επισήμως με την προκήρυξη των εκλογών.

ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ. Στο γαλάζιο στρατόπεδο ουδείς αμφισβητεί ότι έχει περίοπτη θέση στο κάδρο των πλέον στενών συνεργατών του κ. Σαμαρά, αλλά δεν πρόκειται για στέλεχος που κινείται στο παρασκήνιο και εξελίχθηκε στη σκιά του αρχηγού. Τα τελευταία τριάντα χρόνια έχει διαγράψει τη δική του κομματική και πολιτική διαδρομή, που δεν ταυτιζόταν πάντοτε με την πορεία του κ. Σαμαρά. Υπό άλλες συνθήκες, όπως αναγνωρίζουν επιτελικά στελέχη της ΝΔ, θα μπορούσε να ήταν από χρόνια ένα προβεβλημένο πολιτικό στέλεχος με κοινοβουλευτική θητεία στο βιογραφικό του.

Με πατρογονικές ρίζες στα Αρφαρά Μεσσηνίας, ορισμένοι στη ΝΔ θεωρούν ότι είναι ακόμη ένας Καλαματιανός στην «ομάδα κρούσης» του κ. Σαμαρά. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι Πειραιώτης. Ο πατέρας του ήταν έμπορος στο λιμάνι και ο ίδιος μεγάλωσε στις πειραϊκές γειτονιές. Η σύνδεσή του με τον κ. Σαμαρά δεν οφείλεται σε λόγους εντοπιότητας, αλλά στην κοινή πολιτική αντίληψή τους και σε μια σχέση εμπιστοσύνης που εξελίχθηκε με την πάροδο του χρόνου και σε στενή προσωπική φιλία, όπως επισημαίνουν στελέχη που βρίσκονται διαχρονικά δίπλα στον πρόεδρο της ΝΔ. Στη διαμόρφωση αυτής της σχέσης, είναι κοινό μυστικό ότι συνέβαλε το γεγονός ότι οι δυο τους σχεδόν γειτονεύουν στην Κηφισιά και έχουν περάσει μαζί αμέτρητα απογεύματα και βράδια αναλύοντας τις πολιτικές εξελίξεις, ιδίως την περίοδο κατά την οποία ο κ. Σαμαράς είχε βρεθεί εκτός κεντρικής πολιτικής σκηνής.

«Την εποχή που ο πρόεδρος βάδισε στην πολιτική έρημο, όπως την έχει χαρακτηρίσει ο ίδιος, ο Κώστας Μπούρας παρέμεινε πολύτιμος συνοδοιπόρος του», τονίζουν τα ίδια στελέχη. Ηταν μια περίοδος δοκιμασίας, κατά την οποία διαμορφώθηκε από τον κ. Σαμαρά ένας «κύκλος εμπιστοσύνης» με στελέχη μετρημένα στα δάχτυλα, τα οποία διαδραματίζουν σήμερα καθοριστικό ρόλο στη ΝΔ. Σε αυτό τον κύκλο ανήκουν ο σύμβουλός του Χρύσανθος Λαζαρίδης και ο διευθυντής του γραφείου Τύπου της ΝΔ Γιώργος Μουρούτης. Με τον κ. Μπούρα σε συντονιστικό ρόλο, οι τρεις τους αποτέλεσαν την επιτελική ομάδα του κ. Σαμαρά στις Βρυξέλλες την περίοδο 2004 – 2007, όταν ο πρόεδρος της ΝΔ διετέλεσε ευρωβουλευτής.

Η αφετηρία τους πάντως δεν ήταν κοινή. Γαλλοτραφής και με μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι ο Κώστας Μπούρας εντάχθηκε στον κομματικό μηχανισμό το 1982, επί προεδρίας Ευάγγελου Αβέρωφ, και ανέλαβε τη μηχανοργάνωση των υπηρεσιών της Ρηγίλλης μέσω του νεοσύστατου τότε τομέα Πληροφορικής του κόμματος. Υπεύθυνος Πληροφορικής ήταν και στο υπουργείο Γεωργίας και λόγω εξειδίκευσης ήταν περιζήτητος από τα περισσότερα πρωτοκλασάτα στελέχη του κόμματος που αναζητούσαν αξιόπιστους συμβούλους για τις νέες τεχνολογίες. Με τον Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος ήταν βουλευτής Μεσσηνίας από το 1977, η μόνη επαφή του ήταν κάποιες τυχαίες συναντήσεις στους διαδρόμους της Ρηγίλλης. Από τα στελέχη που βρίσκονταν στα κομματικά γραφεία εκείνη την περίοδο, περισσότερο συναναστρεφόταν τον Ευάγγελο Μεϊμαράκη, που είχε τον έλεγχο της ΟΝΝΕΔ. Η πορεία με τον κ. Σαμαρά άρχισε τον Ιούνιο του 1989, όταν ο μεσσήνιος πολιτικός ανέλαβε (στην κυβέρνηση Τζαννετάκη) το υπουργείο Οικονομικών και αποφάσισε να αναθέσει σε ένα κομματικό στέλεχος τη θέση του ειδικού γραμματέα του υπουργείου με αρμοδιότητα το ΚΕΠΥΟ. Με το βλέμμα στην ενεργό πολιτική πλέον, παρέμεινε ειδικός γραμματέας και επί υπουργίας των κ.κ. Σουφλιά, Παλαιοκρασσά και Μάνου, για να παραιτηθεί λίγο πριν από τις εκλογές του 1993 και να ενταχθεί στην Πολιτική Ανοιξη. Στη διάρκεια της θητείας του ολοκληρώθηκε η μηχανοργάνωση των εφοριών, ενώ με τη δική του υπογραφή εγκρίθηκαν οι προδιαγραφές για το σύστημα Τaxis.

Στην Πολιτική Ανοιξη είχε επιτελικό ρόλο, κυρίως στην οργάνωση του κόμματος, ενώ ήταν υποψήφιος βουλευτής και στη Β’ Αθηνών, έχοντας αποφασίσει πλέον ότι το δικό του πολιτικό σχέδιο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το σχέδιο του Αντώνη Σαμαρά. Μαζί του επέστρεψε από τις Βρυξέλλες τον Σεπτέμβριο του 2007, ενώ τον Ιανουάριο του 2008 ακολούθησε τον κ. Σαμαρά στο υπουργείο Πολιτισμού αναλαμβάνοντας τη θέση του γενικού γραμματέα Ολυμπιακής Αξιοποίησης. Το βασικό έργο του, όμως, τους λίγους μήνες που έμεινε στο υπουργείο ήταν η προετοιμασία για τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου Ακρόπολης – με την εντολή να περικόψει τον αρχικό προϋπολογισμό.

ΣΤΗ ΜΟΥΡΟΥΖΗ. Στις εσωκομματικές εκλογές του 2009 ο κ. Μπούρας εμφανιζόταν βέβαιος για την επικράτηση του κ. Σαμαρά, όπως βέβαιος ήταν και για τη μεγάλη πολιτική επιστροφή του μεσσήνιου πολιτικού. «Πάντα πίστευα ότι ο πρόεδρος αποτελούσε ένα πολιτικό κεφάλαιο για την Ελλάδα που δεν θα μπορούσε να χαθεί», λέει στους συνομιλητές του. Με ορμητήριο την πατρική κατοικία του πρόεδρου της ΝΔ επί της οδού Μουρούζη, ήταν ο άνθρωπος των «ειδικών αποστολών» πίσω από την καμπάνια και, έχοντας πρόσβαση στον κομματικό μηχανισμό, χειρίστηκε πολλές από τις κρίσιμες συναντήσεις του κ. Σαμαρά. Περνώντας πλέον στη «βιτρίνα» του κόμματος, προετοιμάζεται να αναλάβει μια θέση με πολιτικά και οργανωτικά χαρακτηριστικά και η οποία «απαιτεί διακριτικότητα και σοβαρότητα», όπως αναγνωρίζει ο ίδιος. Είναι άλλωστε προφανές ότι γι’ αυτά τα χαρακτηριστικά τον επέλεξε ο κ. Σαμαράς.