«Ξέρω ότι δεν θα μπορώ να αποκτήσω ποτέ παιδιά»

Ο Ατσούσι Ουατανάμπε είναι ένας 20χρονος Ιάπωνας μετρίου ύψους και βάρους, που φορά συνήθως μαύρα ρούχα και κάνει μία από τις πιο ασυνήθιστες δουλειές στον πλανήτη: βοηθά στο κλείσιμο του πυρηνικού εργοστασίου Νταϊτσί στη Φουκουσίμα. Αυτή η δουλειά στους αντιδραστήρες, όπου εν μέρει σημειώθηκε τήξη μετά τον σεισμό και το τσουνάμι της 11ης Μαρτίου, σημαίνει ότι δεν θα παντρευτεί ποτέ ούτε θα μπορέσει να αποκτήσει παιδιά λόγω του φόβου των προβλημάτων στην υγεία που μπορεί να εμφανιστούν στο μέλλον – εάν υπάρξει μέλλον και δεν πεθάνει νέος. Ομως αποδέχεται το τίμημα. «Υπάρχουν πολύ λίγοι που μπορούν να κάνουν αυτή τη δουλειά», λέει. «Είμαι ανύπαντρος και νέος και αισθάνομαι ως καθήκον το να συμβάλω στο να λυθεί το πρόβλημα».

ο τεχνικός. Εργάζεται ως τεχνικός συντήρησης στο Νταϊτσί από τότε που αποφοίτησε από το σχολείο πριν από μία δεκαετία. «Τότε φαινόταν ως εξαιρετική επιλογή», θυμάται ο Ουατανάμπε. «Ολοι οι ντόπιοι βλέπαμε το εργοστάσιο ως το μέλλον μας. Δεν το φοβόμαστε καθόλου». Η δουλειά του άρεσε, τον έκανε να αισθάνεται σημαντικός. «Πιστεύω ότι είχαμε την αποστολή να παρέχουμε ασφαλή ενέργεια στην Ιαπωνία, στο Τόκιο», λέει. «Αισθανόμουν περήφανος». Ο μισθός του έφθανε τα 180.000 γιεν (1.600 ευρώ) τον μήνα. Το ίδιο τον πληρώνουν και τώρα, αφότου δέχθηκε να επιστρέψει στον μολυσμένο με ραδιενέργεια χώρο – συν 1.000 γιεν (περίπου 10 ευρώ) την ημέρα «για φαγητό». Σε έναν άλλο κόσμο θα είχε εξασφαλίσει ένα σημαντικό ποσό ως ανταμοιβή για την αυτοθυσία του. «Μπα», λέει. «Το πολύ να μου δώσουν μια αναμνηστική πένα».