Κίνδυνος ευρείας διάδοσης

Η αποποινικοποίηση της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών πιστεύω ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί με σκεπτικισμό. Η αλλαγή της νομοθεσίας χωρίς την εφαρμογή παράλληλων μέτρων υπάρχει κίνδυνος να οδηγήσει σε μεγάλη διάδοση των ναρκωτικών και να αποδειχθεί αναποτελεσματική.

Ετσι όπως χειρίστηκε το θέμα η κυβέρνηση και έτσι όπως παρουσιάστηκε από τα ΜΜΕ, η κοινωνία και οι νέοι τείνουν να θεωρήσουν ότι «είναι πλέον νόμιμη η χρήση ναρκωτικών», μήνυμα ολέθριο για τη σημερινή εποχή που η οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση, η ανεργία των νέων, η φτώχεια, ο κοινωνικός αποκλεισμός, η κρίση του εκπαιδευτικού συστήματος και της παραδοσιακής οικογένειας καθιστούν προβληματική τη ζωή, τροφοδοτούν την αβεβαιότητα και παράγουν ανασφάλεια.

Οσοι ασχολούμαστε με το θέμα γνωρίζουμε ότι κανείς δεν γίνεται χρήστης επειδή τα ναρκωτικά είναι απαγορευμένα. Γίνεται χρήστης επειδή υπάρχουν λόγοι μέσα του και γύρω του που τον κάνουν ευάλωτο και τον προδιαθέτουν στη χρήση. Οταν λοιπόν αυτός ο άνθρωπος συναντηθεί με την ουσία, παράνομη ή νόμιμη, τη στιγμή που βιώνει μια προσωπική οδύνη ή μια προσωπική κρίση, θα εξελιχθεί σε χρήστη.

Οι υπέρμαχοι της απελευθέρωσης της ινδικής κάνναβης και άλλων ελαφρών ναρκωτικών πιστεύουν ότι η νομιμοποίηση αποτελεί όπλο στον πόλεμο εναντίον του οργανωμένου εγκλήματος. Αναφέρονται στα μοντέλα της Ζυρίχης και της Ολλανδίας. Δεν αναφέρουν τίποτα όμως για τη δραματική αποτυχία του πάρκου της Ζυρίχης – όπου ήταν ελεύθερη η χρήση ναρκωτικών και το οποίο έκλεισε με απόφαση των αρχών αφού πρώτα είχε μετατραπεί σε κόλαση. Ούτε στην Ολλανδία είναι νόμιμα τα ναρκωτικά. Απλώς υπάρχει μια στάση ανοχής στη χρήση χασίς σε ειδικούς χώρους, τα περίφημα coffee shops.

Προτού λοιπόν προχωρήσουμε στην αποποινικοποίηση, ως πολιτεία, έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας. Πρέπει πρώτα να εφαρμόσουμε σωστή πολιτική πρόληψης. Κανένας νέος δεν γίνεται χρήστης τυχαία. Ερευνες αποδεικνύουν ότι η περιέργεια, η μίμηση, ο πειραματισμός και η μεγάλη διαθεσιμότητα των ουσιών παίζουν σημαντικό ρόλο στο να αρχίσει κάποιος να προσφεύγει σε αυτές.

Η σημερινή κρίση προκαλεί στους νέους άγχος, αβεβαιότητα, φόβο, πανικό, ανασφάλεια. Για να αντέξουν λοιπόν τον εαυτό τους και τους άλλους μέσα σε αυτόν τον αβίωτο βίο, βρίσκουν φυγή στις ουσίες.

Το προβάδισμα πρέπει να δοθεί στην πολιτική της πρόληψης. Ιδίως οι νέοι χρειάζεται να ξέρουν ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να διασκεδάσει κανείς, να αισθανθεί συγκινήσεις, να μειώσει το στρες και την ένταση χωρίς ναρκωτικά. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να είναι κανείς μέλος μιας ομάδας, μιας παρέας, χωρίς να κάνει χρήση ναρκωτικών.

Η υψηλή αυτοεκτίμηση είναι η βάση ανάπτυξης της προσωπικότητας των ανθρώπων. Παιδιά με υψηλή αυτοεκτίμηση δεν έχουν ανάγκη να κάνουν χρήση ναρκωτικών, επειδή αισθάνονται ικανά και σίγουρα και έχουν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους. Και οι νέοι με καθαρή σκέψη έχουν καλή κρίση στην επιλογή φίλων, λύνουν τα προβλήματά τους, παίρνουν αποφάσεις, βρίσκουν θετικούς τρόπους αντιμετώπισης του θυμού, της στενοχώριας και της κοινωνικής καταπίεσης. Χωρίς ναρκωτικά.

Η Χριστίνα Παπουτσοπούλου – Διαμαντοπούλου είναι επιστημονικό στέλεχος του ΟΚΑΝΑ και αναπληρώτρια γραμματέας Κοινωνικής Συνοχής και Αλληλεγγύης της ΝΔ.