«“Κολυμπήστε!”, ούρλιαζα “Κολυμπήστε!”»

«Κοίταξα τον δολοφόνο κατάματα την ώρα που με σημάδευε με το όπλο του», αφηγείται η Αντρίν Γιόχανσεν. Στο χάος που δημιουργήθηκε όταν ο Αντερς Μπρέιβικ άρχισε να πυροβολεί, η 16χρονη Αντρίν άρχισε να τρέχει από την κατασκήνωση προς τη θάλασσα. Κρύφθηκε πίσω από έναν βράχο και πήδηξε στη θάλασσα – πιστεύει ότι σώθηκε για ένα κλάσμα του δευτερολέπτου. Ο Μπρέιβικ τη βρήκε. Την κοίταξε στα μάτια πριν την πυροβολήσει. Τρεις φορές. Ομως καθώς το νερό άπλωσε την κουκούλα και το μπουφάν της, πιστεύει ότι ο ένοπλος δεν μπόρεσε να τη σημαδέψει καλά και έτσι μόνο την τραυμάτισε. Επίσης θεωρεί ότι οι χαμηλές θερμοκρασίες βοήθησαν να περιορισθεί η αιμορραγία και έτσι να επιβιώσει καθώς προσποιόταν τη νεκρή επί 30 λεπτά. Η πρώτη σφαίρα ντουμ ντουμ που χρησιμοποίησε ο Μπρέιβικ την τραυμάτισε στην αριστερή πλευρά του θώρακα και λάβωσε τον πνεύμονά της. Η δεύτερη διαπέρασε το μπουφάν της και δεν την πέτυχε αλλά η τρίτη τη βρήκε στο πόδι. Τι θυμάται πιο έντονα; Στο νοσοκομείο όπου την πήγαν είχε γύρω της νεκρά παιδιά – τα περισσότερα ήταν φίλοι της…

Η 18χρονη Εμα Μαρτίνοβιτς συγκλονίζει με όσα αφηγείται στο μπλογκ της: «Προσπαθήσαμε να κρυφτούμε σε μια πλαγιά με βράχια. Ο μπάσταρδος με το όπλο θα μπορούσε να έρθει από οποιαδήποτε πλευρά. Τα λεπτά περνούσαν σαν ώρες. Αρχισαν να φθάνουν μηνύματα. Ετσι έμαθα ότι φορά στολή αστυνομικού, έχει όπλο και έρχεται προς το μέρος μας. «Κολύμπα», μου έγραψαν. Εφτασα στο νερό και είδα έναν φίλο μου νεκρό. Τον τράβηξα και τον φίλησα. Αρχισα να κολυμπάω και τον είδα να φτάνει στην ακτή και να πυροβολεί όποιον έβρισκε. «Κολυμπήστε!», ούρλιαζα, «Κολυμπήστε!». Δίπλα μου η φίλη μου, η Εμα, μου φώναζε ότι δεν αντέχει άλλο. Πήγα δίπλα της και της έδινα τον ρυθμό για να κολυμπάμε, την εμψύχωνα. «Ενα για τη μαμά», της έλεγα, «ένα για τον μπαμπά, ένα για τον αδελφό, ένα για τους φίλους. Μας περιμένουν». Εφτασε δίπλα μας ένα παιδάκι κολυμπώντας. «Ο μπαμπάς μου είναι νεκρός», μου είπε. «Κολύμπα», τον προέτρεψα. «Κολύμπα για τον μπαμπά σου».