ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ

Η μείωση του αριθμού

των βουλευτών

Σπύρος Τρούλης

Στον προηγούμενο ανασχηματισμό είχα εκφράσει τη διαφωνία μου για το πολυπληθές κυβερνητικό σχήμα – περίπου 48 άτομα – που περισσότερο αποσυντονισμό θα έφερνε παρά θα βοηθούσε στο κυβερνητικό έργο, και αυτό το ζήσαμε όλη τη διάρκεια της θητείας τους.

Στον τελευταίο ανασχηματισμό όλοι πίστεψαν και περίμεναν αυτό που έλεγε και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ότι θα έβαζε ένα μικρό και ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα που θα ήταν πιο αποδοτικό και πιο οικονομικό. Δυστυχώς όμως όλοι γελαστήκαμε αφού έβγαλε ένα σχήμα με 41 άτομα.

Και αναρωτιέται κανείς σε μια τόσο μεγάλη κρίση, που ακόμη μία φορά την πληρώνουν οι μισθωτοί και συνταξιούχοι, για τους φοροφυγάδες και μεγαλοοφειλέτες ούτε κουβέντα. Ούτε λόγος βέβαια και για το σπάταλο κράτος, μόνο στα λόγια υπάρχει μείωση δαπανών αφού, όπου υπάρχει μείωση, είναι εις βάρος, πάλι, των φτωχών μισθωτών και συνταξιούχων που επιβαρύνονται με τις όποιες περικοπές, π.χ. στην υγεία και αλλού.

Ακουσα να λέγεται ότι στην Πορτογαλία με την οποία έχουμε τον ίδιο πληθυσμό, το κυβερνητικό σχήμα αποτελείται από 11 πρόσωπα. Εμείς γιατί πρέπει να έχουμε 41; Για ποιον λόγο; Μήπως οι Πορτογάλοι σέβονται τα χρήματα των συμπολιτών τους ενώ εμείς όχι;

Δεν μπορώ να δεχτώ το γεγονός ότι έχουμε στα περισσότερα υπουργεία δύο υπουργούς και σε άλλα τρεις και έναν υφυπουργό. Αυτό είναι σκάνδαλο από μόνο του. Το πρόβλημα είναι η σπατάλη και δεν αναφέρομαι μόνο στα έξοδα για μισθούς υπουργών και υφυπουργών αλλά στο ότι ο καθένας από αυτούς έχει κατά μέσον όρο 30 συμβούλους (41 x 30 = 1.230 σύμβουλοι).

Να μειωθεί ο αριθμός των βουλευτών από 300 σε 200 και το κυβερνητικό σχήμα να μην υπερβαίνει τα 20 άτομα – υπουργούς και υφυπουργούς – με περικοπή αρκετών εκ των προνομίων. Εγώ ως νομοταγής φορολογούμενος έλληνας πολίτης ζητάω να δοθούν στη δημοσιότητα από το 2000 μέχρι σήμερα – για να μην πάω πιο μακριά – όλοι οι λογαριασμοί (δηλαδή τα έξοδα) της Βουλής των Ελλήνων, του Μεγάρου Μαξίμου, του Προεδρικού Μεγάρου και όλων των υπουργείων για να γνωρίζει ο έλληνας φορολογούμενος ποιοι και πότε έκαναν τις μεγαλύτερες σπατάλες.

Η επανάληψη

της Ιστορίας

Μανώλης Βρέντζος

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Προβληματισμένος και εγώ, στάθηκα σε μία σύμπτωση. Η πατρίδα μας έχει πάθει μεγάλες καταστροφές από τους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οταν ο Πιερ Ντε Κουμπερτέν και ο Δ. Βικέλας συνέλαβαν την ιδέα της αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων, αντίθετα με τη φρενίτιδα ενθουσιασμού που κατέλαβε τους Ελληνες, ο Χ. Τρικούπης φοβήθηκε μήπως «πάρουν τα μυαλά μας αέρα».

Ηταν όμως τέτοια η έξαρση ώστε ακόμη και οι πορτοφολάδες αποφάσισαν να αναστείλουν τις δραστηριότητές τους για να μη διαταράξουν τη διεξαγωγή τους. Οταν ελήφθη η τελική απόφαση, ο Τρικούπης βρισκόταν στο Παρίσι και δεν ειδοποιήθηκε. Ο Γ. Αβέρωφ δαπάνησε τεράστια ποσά για την ανέγερση του Καλλιμάρμαρου και ο ενθουσιασμός έφτασε στο κατακόρυφο με τις νίκες μας, ιδιαίτερα με τη νίκη του Σπύρου Λούη.

Αυτά το 1896. Την επόμενη χρονιά μέσα στο κλίμα αυτό αρχίσαμε έναν πόλεμο ενώ ήμασταν τελείως απαρασκεύαστοι. Ο πατέρας μου που δούλευε στην Αφρική άφησε τη δουλειά του και ήρθε εδώ για να πολεμήσει. Φυσικά, δεν πρόλαβε. Οι Τούρκοι έφτασαν στη Λαμία και τους σταμάτησαν οι τότε Μεγάλες Δυνάμεις.

Ο πατέρας μου, 18 χρονών παιδί, παρουσιάστηκε στο Πεδίον του Αρεως και κατατάχθηκε. Του έδωσαν ένα αμπέχονο και ένα καπέλο που δεν του χώραγε. Το παντελόνι που φορούσε και τα παπούτσια ήταν τα δικά του. Οπλο δεν του έδωσαν… Το όπλο όταν φωτογραφήθηκε και τα φισεκλίκια ήταν ξύλινα του φωτογράφου. Ηταν τόση η έλλειψη ετοιμότητας ώστε ο στρατός μας μπόρεσε να δώσει μόνο μία μάχη.

Και έρχομαι στα σύγχρονα. Η Ολυμπιάδα του 2004 προκάλεσε ανάλογο ενθουσιασμό με το 1896. Κι εγώ ήμουν μεταξύ των ενθουσιασμένων. Τα εκατομμύρια που ξοδεύτηκαν απλόχερα προστέθηκαν στα άλλα ελλείμματα και μερικά από τα έργα έμειναν ανεκμετάλλευτα να σαπίζουν. Η Ιστορία επαναλαμβάνεται. Ομως διδάσκει;

Η οικονομία

της αγοράς

Κώστας Χατζάκης

ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

Το έτος 2009 οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι δήλωσαν ετήσιο εισόδημα 78.541.624,914 ευρώ (68,23%) και πλήρωσαν 6.931.771,391 ευρώ φόρους (52,59% του συνόλου).

Στον ενάμιση χρόνο που πέρασε, οι μισθωτοί και συνταξιούχοι έχασαν πάνω από το 20% του εισοδήματός τους. Δηλαδή 78,5 x 20% = 15,7 δισ. ευρώ. Αυτό σημαίνει πως αυτόματα και σίγουρα το κράτος έχασε φόρο εισοδήματος 4,71 δισ. ευρώ (15,7 δισ. x 30%). Το εισόδημα που αφαιρέθηκε φορολογούνταν με τους υψηλούς συντελεστές.

Εχασε όμως και 3,14 δισ. ευρώ. Γιατί σχεδόν όλο το εισόδημα των μισθωτών και συνταξιούχων κατευθύνεται στην κατανάλωση και όχι στην αποταμίευση. Εχασε λοιπόν το κράτος 7,85 δισ. ευρώ από φόρους εισοδήματος και ΦΠΑ.

Επιπλέον η ψυχολογία των αγορών και ο πολλαπλασιαστής της οικονομίας δημιουργούν εκρηκτικές και ανεξέλεγκτες καταστάσεις στην αγορά και τα έσοδα του Δημοσίου.

Ενώ αν μειώνονταν οι δαπάνες του κράτους και όχι οι αμοιβές, και αν μειωνόταν το ίδιο το κράτος, θα συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο και στην ψυχολογία των αγορών και στα έσοδα του κράτους και στον πολλαπλασιαστή της οικονομίας (όρα ανάπτυξη).

Η Ελλάδα μπορεί

Ιωάννης Ν. Χατζόπουλος, Καθηγητής Πανεπιστημίου Αιγαίου

Η κρίση που περνά η Ελλάδα, όπως όλες οι αναλύσεις δείχνουν, οφείλεται στα σκόπιμα λάθη της πολιτικής ηγεσίας, κυρίως από τη Μεταπολίτευση και μετά. Καθώς η κρίση βαθαίνει, χωρίς κανένα αμυδρό φως στο τούνελ, γεννάται το ερώτημα «Υπάρχει διέξοδος; Η Ελλάδα μπορεί;». Για να δοθεί η πρέπουσα απάντηση, θα πρέπει πρώτα να γίνει αξιολόγηση των ελληνικών πόρων, στη συνέχεια θα πρέπει να αναλυθούν τα εμπόδια που υπάρχουν στην πρόοδο και τέλος θα πρέπει να γίνει σύνθεση όλων αυτών για την εξαγωγή συμπερασμάτων.

Η Ελλάδα διαθέτει τεράστιους πόρους που μένουν σχεδόν ανεκμετάλλευτοι ή σε καθεστώς κακοδιαχείρισης. Το μοναδικό εμπόδιο που έχει η Ελλάδα είναι ότι μια μειοψηφία ακατάλληλων ανθρώπων βρίσκεται σε θέσεις – κλειδιά του κρατικού μηχανισμού και στις ηγεσίες των συντεχνιών και κάνει κουμάντο στους υπολοίπους. Η ουσία του προβλήματος είναι ότι οι ακατάλληλοι αυτοί άνθρωποι κάνουν διαρκώς σκόπιμα λάθη. Από τα σκόπιμα όμως αυτά λάθη είναι πασίγνωστο ότι καρπώνονται οι τοκογλύφοι.

Το πιο ενδιαφέρον τέχνασμα των τοκογλύφων είναι η ικανότητά τους να ελέγχουν την αντίδραση του λαού με έναν πολύ απλό τρόπο: πριν προχωρήσουν σε οποιαδήποτε καταστρεπτική για τον τόπο ενέργεια σχεδιάζουν και οργανώνουν πρώτα την αντίδραση με μηχανισμούς που ελέγχουν και κατεβάζουν τον κόσμο στο πεζοδρόμιο και μετά εφαρμόζουν τα σχέδιά τους.

Υστερα από αυτήν την ανάλυση, αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν χρειάζονται ούτε επαναστάσεις ούτε τρομερά πράγματα για να ξεπεράσει η Ελλάδα την κρίση αυτή. Μία απλή κίνηση που θα αλλάξει όλους τους ακατάλληλους ανθρώπους (που είναι ελάχιστοι σε αριθμό) σε θέσεις – κλειδιά του κρατικού μηχανισμού και των συντεχνιών.

Από την ανάλυση των πόρων μία έστω και ελάχιστη αλλά σωστή διαχείριση θα λύσει το οικονομικό πρόβλημα της χώρας. Η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, π.χ. εισαγωγή της ανάπτυξης λογισμικού – που είναι το πιο πολύτιμο προϊόν της υψηλής τεχνολογίας – στο σχολείο θα βοηθούσε την Ελλάδα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα να γίνει παγκόσμια βιομηχανική δύναμη.

Η ελληνική παράδοση στη γεωργία και τα γεωργικά προϊόντα υψηλής ποιότητας λόγω εδαφολογικών και κλιματικών συνθηκών, σε συνδυασμό και με τον τουρισμό. καθώς και η ανάπτυξη της κτηνοτροφίας και της ιχθυοτροφίας θα έδινε εργασία και βιοπορισμό σε όλους τους Ελληνες ανεξάρτητα από το αν υπάρχει ευρώ ή δραχμή. Περιττό να αναφέρει κανείς την αξιοποίηση των υπόλοιπων πόρων, όπως είναι ο ορυκτός πλούτος και οι υδρογονάνθρακες. Το τελικό, λοιπόν, συμπέρασμα είναι ότι η Ελλάδα μπορεί.