Μύρο, σουβλάκια και «μαϊμούδες»

Στα πεζοδρόμια της Μεσογείων οι πανηγυριστές κάνουν σλάλομ ανάμεσα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Ενα νέφος τσίκνας απλώνεται γύρω από την κεντρική πλατεία της Αγίας Παρασκευής, όπου συρρέουν οι πιστοί για να τιμήσουν τη χάρη της πολιούχου. Από τα μεγάφωνα ακούγεται βραχνή η λειτουργία.

Στα σχοινιά που έχουν τοποθετηθεί στο προαύλιο του ναού κρέμονται με υπομονή γηραιές κυρίες και οικογένειες με παιδάκια. Οι αστυνομικοί έχουν αναλάβει να ελέγχουν τη ροή των προσκυνητών προς τον ναό. Μόνο λίγα εκατοστά πριν από τη μαγική στιγμή της εισόδου κάποιοι υψώνουν τη φωνή. Σε τέσσερα στρατηγικά σημεία της πλατείας υπάρχουν ουρές. Εκεί περιμένουν, επίσης καρτερικά, να ανάψουν ένα κερί αφήνοντας τον οβολό τους στα δύο παγκάρια. Ενα «υπέρ πτωχών» και ένα «υπέρ του ναού». Οι αρμόδιοι καθαρίζουν αμέσως την άμμο για να χωρέσουν τα κεριά των επόμενων. Οι ψαλμωδίες διακόπτονται από τη φωνή του ιερέα: «Η αγρυπνία θα ξεκινήσει στις 11, να έχετε υπόψη σας, και 3 θα τελειώσει». Πεζούλια και παγκάκια είναι όλα «ρεζερβέ». Το μενού έχει σουβλάκι, λουκουμά, άρτο ή χαλβά Φαρσάλων. Τα ελληνικά σημαιάκια μπλέκονται με τα μπαλόνια των μικροπωλητών.

«Πάρε καλέ κυρία μια βεντάλια!» φωνάζει η Τσιγγάνα, ενώ η κυρία έχει στραμμένη την προσοχή της στην πραμάτεια των μαύρων. Θέλει να διαλέξει την καλύτερη Louis Vuitton τσάντα. Ισως και ένα ζευγάρι Nike για τον κανακάρη της ή ένα ρολογάκι D&G, όπως λέει. Ευτυχώς, οι επιλογές της είναι πολλές. Αναρίθμητα σεντόνια με είδη μαϊμούδες έχουν απλωθεί στο πλακόστρωτο. Αλλοι, πιο υπομονετικοί καταναλωτές θα περπατήσουν όλους τους τριγύρω δρόμους.

Οι ευκαιρίες άλλωστε είναι πολλές, σε αντίθεση με τις ταμειακές μηχανές που σπανίζουν, και η ποικιλία μεγάλη. Μανόν προς 5 ευρώ, φορέματα από 5 μέχρι 20 ευρώ, κουζινικά ακόμη και με 1 ευρώ, ναργιλέδες «προσφορά 10 ευρώ», σεντόνια σετ 8 ευρώ.

Σχεδόν όλοι έχουν μια μπλε πλαστική σακούλα ανά χείρας. «Και να σου πω, είναι αληθινό;», ρωτά ένας πενηντάρης τη μαυροφορεμένη κυρία πίσω από τον πάγκο, κοιτώντας το εξώφυλλο του CD «Πανηγύρι στη Γουμενίτσα. Νίκος Τρομάρας.

Κλαρίνο Κυριάκος Ντομάτας». «Εγγυημένο! Αμα σε λέω! Θα ‘ρθεις κι αύριο να ξαναπάρεις» του απαντά, ενώ αλλάζει soundtrack για να βάλει το σουξέ «Τα λεφτά μας είναι λίγα μα τα ντέρτια μας πολλά». Παραπάνω, στο σταντ των καλογραιών της Ιεράς Μονής Αγίου Νεκταρίου πολλοί κάνουν μια στάση. Είτε για τα μπουκαλάκια αρώματος που περιέχουν «μύρο με λαδάκι από 40 άγια ευχέλαια στον Τάφο του Χριστού», όπως πληροφορεί τους πελάτες το ταμπελάκι, είτε για την κηραλοιφή, η οποία πλασάρεται ως «αναλγητική για πόνους αυχένα και γονάτου και επουλωτική πληγών».

«Αμα είναι εκεί εγώ δεν περνάω», αναφωνεί έντρομη μια κοπέλα. Υστερα από τρία λεπτά η φίλη της επιστρέφει και την ενημερώνει πως «είναι μαύρο και μέσα σε γυάλα». «Οπως και να ‘χει, είναι φίδι. Κρίμα, ήθελα να δω τα κουνελάκια στα κλουβιά», λέει. Εχουν εξερευνήσει κάθε σπιθαμή της εμποροπανήγυρης, αλλά τα κλουβιά του pet shop τις έχουν τρομάξει. Και ψάχνουν, σχεδόν έρποντας, οδό διαφυγής…