ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ «Γιατί μου φέρεσαι τόσο βρώμικα;»

«… Η θερμοκρασία αυτή την ώρα στην Αθήνα είναι 34 βαθμοί Κελσίου. Αγαπητοί ακροατές, επόμενη ενημέρωση σε μία ώρα». Μεσημέρι Σαββάτου στην παραλία του Αγίου Σπυρίδωνα στο Πόρτο Ράφτη. Ο ναυαγοσώστης παρατηρεί. Παιδιά τρέχουν με τα κουβαδάκια και τα μπρατσάκια τους. Οι ρακέτες έχουν… ανάψει. Αντηλιακά στο φουλ! Δυο – τρεις ταβλαδόροι φέρνουν ντόρτια με τον φραπέ στο χέρι! Το σκηνικό συμπληρώνουν μπικίνι, ρέιμπαν, τσιγαράκια και οι αθλητικές εφημερίδες. Κλασική εικόνα σε ελληνική παραλία εν τω μέσω του θέρους.

Και ξαφνικά το μάτι μου πέφτει σε μια πινακίδα. «Θέλω να είμαι καθαρή μαζί σου», και πιο πέρα «Δεν είμαι τασάκι». Παραδίπλα: «Γιατί μου φέρεσαι τόσο βρώμικα;».

Μικρά παιδιά αλλά και μεγάλοι με χάρτινα χωνάκια έχουν ξαμοληθεί στην παραλία για να της αποδείξουν ότι δεν της φέρονται και τόσο βρώμικα.

Με διάθεση για κάτι καλό, όμορφο, αισιόδοξο και διαφορετικό, αρκετός κόσμος από το μεσημέρι μέχρι αργά το απόγευμα καθάριζε τις αμμουδιές από τα αποτσίγαρά μας, τα πλαστικά, τα καπάκια μπουκαλιών, τα κουτάκια, τις σακούλες και πολλά άλλα.

Εκτός από τον καθαρισμό, το πρόγραμμα είχε ενημέρωση, αλλά και παιχνίδια γνώσεων για τις καθαρές παραλίες. Ερωτήσεις όπως «Οι θαλάσσιες χελώνες τρώνε σακούλες;», « Οι γλάροι μπερδεύουν τα φίλτρα του τσιγάρου με τροφή;» και «Ενα κουτάκι αλουμινίου χρειάζεται 200-300 χρόνια για να αποσυντεθεί;». Ε… και τα τρία είναι σωστά. Και δώσ’ του οι πιτσιρικάδες ν’ απαντούν στις ερωτήσεις με έπαθλο κάποιο αξεσουάρ θαλάσσης. Και δώσ’ του τα χωνάκια με τ’ αποτσίγαρα να έρχονται το ένα πίσω από το άλλο, με στόχο να γεμίσει ο τεράστιος πλαστικός σωλήνας. Ε… ναι, αυτός γέμισε σχετικά γρήγορα!

Συμπέρασμα: Ας προσέξουμε όλοι μας (κι εγώ μαζί) τις παραλίες μας. Με λίγη προσπάθεια από τον καθένα μας πολλά μπορεί να γίνουν. Ας μαζέψουμε ένα αποτσίγαρο, ένα μπουκάλι, μια σακούλα. Αν μη τι άλλο, θα νιώσουμε καλύτερα…