Ο Ιάγος γείτονας και συνάδελφος
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Ο Κιμούλης (Οθέλλος) έδωσε με λιτά μέσα και εκρήξεις που αναφέρονταν στην εξέγερση της καταβολικής ηρεμίας των ανθρώπων της ερήμου έναν άνθρωπο που κολυμπάει σε ξένα νερά. Το ερωτικό του πάθος δεν ήταν μια βουλιμική όρεξη, αλλά μία κτητικότητα που τη συναντά κανείς στον ενστικτώδη βίο έλξεων και απώσεων στο ζωικό βασίλειο, όπου δεν συγχωρείται με ποινή θανάτου η μοιχεία.
Ο Μαρκουλάκης (Ιάγος) δεν έπεσε στη συνήθη παγίδα να δημιουργήσει τον τυπικό ραδιούργο του ρομαντισμού και της όπερας. Εδειξε πρακτικά πως ο Ιάγος μπορεί να είναι ο γείτονας και ο συνάδελφος στο γραφείο.
Η Σμαράγδα Καρύδη (Δυσδεμόνα), έξοχη φιγούρα αλλά άπειρη ακόμη σε ρόλους που χρειάζονται βάθος πεδίου.
Η Μπρέμπου έμεινε στην επιφάνεια της Αιμιλίας.
Ο Μπουρδούμης (Κάσσιος), δυστυχώς πέρασε απαρατήρητος. Κρίμα. Ο Ψυχογιός (Ροδρίγος) με την πείρα του και την άνεσή του σχεδίασε χωρίς γελοιογράφηση τον μικρονοϊκό ερωτύλο.
Ο Πετροπουλέας, ο Κοτσαρίνης και ο υπόλοιπος θίασος δεν νόθευσαν τη βασική σκέψη των σκηνοθετών. Ο Μαραμής έγραψε θεατρική μουσική, δηλαδή συναισθηματικών εκρήξεων και ο Μπιρμπίλης φώτισε, όσο ο χώρος (Παπάγου) επέτρεπε, το λιτό σκηνικό.
Google news
