Η υστερία εναντίον του «απαραίτητου» κ. Μέρντοκ

Με τις τακτικές που αποκαλύφθηκε ότι χρησιμοποιούσε το μεγαλύτερο ταμπλόιντ του Ρούπερτ Μέρντοκ (και όχι μόνο) δεν συμφωνεί κανείς. Ηδη όμως ακούγονται φωνές κατά της υστερίας που έχει καταλάβει τη Βρετανία και της υποκρισίας που αυτή κρύβει.

«Η χώρα έχει τρελαθεί», γράφει ο Σάιμον Τζένκινς στην «Guardian». «Οπως συνέβη μετά τον θάνατο της πριγκίπισσας Νταϊάνας, κάθε πολιτικός, κάθε σχολιαστής φωνάζει: “Ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ ξανά ο ίδιος”. Συνήθως είναι».

Το γεγονός πως όλοι γνώριζαν τις «εμπορικές συναλλαγές» μεταξύ δημοσιογράφων και Αστυνομίας δεν τις καθιστά αποδεκτές, αναγνωρίζει ο βρετανός δημοσιογράφος. Ούτε είναι ωραίο να μαθαίνουμε πόσο συχνά μπαινόβγαιναν πολιτικοί και εκδότες οι μεν στις κατοικίες των δε. «Ωστόσο, δεν είναι η πτώση του τείχους του Βερολίνου ούτε οι δίκες της Νυρεμβέργης. Δεν διαδηλώνουν οι καταπιεσμένοι εναντίον του μεγάλου σατανά, του Ρούπερτ Μέρντοκ. Πιθανότερο είναι να έχουν θυμώσει επειδή έχασαν την αγαπημένη τους εφημερίδα». Ο Σάιμον Τζένκινς δεν κρύβει τον φόβο του μήπως «η παρούσα θύελλα υστερίας» αποτελεί ένα πρελούδιο «όχι μιας σοβαρής προσπάθειας επαναπροσδιορισμού της δημοσιογραφικής δεοντολογίας, αλλά μιας άτσαλης προσπάθειας αναδιάρθρωσης της βιομηχανίας των μέσων μαζικής ενημέρωσης», με δυνάμει ολέθρια αποτελέσματα.

«Μη φύγετε, κύριε Μέρντοκ!», εκλιπαρεί από την πλευρά του μέσω του «Spiegel» ο Γιαν Σλάισαουερ. Μια ματιά στην τηλεοπτική κάλυψη και τα άρθρα στον Τύπο, επισημαίνει, θα ήταν αρκετή για να πεισθεί οποιοσδήποτε πως ο μεγιστάνας των μίντια από την Αδελαΐδα κυβερνά την Ντάουνινγκ Στριτ και ότι η Βρετανία έχει βουλιάξει σε ένα σκάνδαλο εφάμιλλο του Γουοτεργκέιτ. Το πραγματικό έγκλημά του, όμως, είναι οι απόψεις του – παρότι κανείς δεν το λέει. Είναι γνωστός ως ένας αθεράπευτα συντηρητικός οι εφημερίδες του οποίου χτυπούν αξιόπιστα το τύμπανο της Δεξιάς – και αυτό ήταν υπεραρκετό για να γίνει αντικείμενο μίσους.

Εννοείται, σχολιάζει ο Σλάισαουερ, πως οι προοδευτικοί θα ήταν πιο επιεικείς στις ετυμηγορίες τους για τα ταμπλόιντ αν είχαν ποτέ καμιά επιτυχία στο είδος. Είναι όμως δύσκολο να δημιουργηθεί μια αριστερή εκδοχή της «Sun»…