ΗΜΟΥΝ ΚΙ ΕΓΩ ΕΚΕΙ Η γιορτή στον λόφο

Ανηφόριζαν την πλαγιά του λόφου έχοντας τον ήλιο στην πλάτη τους. Ηταν οι τυχεροί που βρήκαν μια θέση για το αμάξι τους στους γύρω δρόμους του Λυκαβηττού στις αρχές την προηγούμενης εβδομάδας – ο χώρος στάθμευσης είχε γεμίσει ασφυκτικά από νωρίς. Το κομβόι των αυτοκινήτων που είχε σχηματιστεί στον περιφερειακό δρόμο θα ζούσε τη μικρή οδύσσεια του παρκαρίσματος. Η πρώτη συναυλία του Σωκράτη Μάλαμα σε αυτό το θέατρο ήταν γεγονός και όσοι βρέθηκαν εκεί έζησαν τη γιορτή των τραγουδιών.

Παρέες όλων των ηλικιακών… συνδυασμών στις κερκίδες, στην αρένα και στα βραχάκια με τις μπίρες και τα ποτά στα πλαστικά ποτήρια ανά χείρας, δημιούργησαν με τα πιο έντονα χρώματα την ατμόσφαιρα αυτής της μουσικής συνάντησης .

Η εμφάνιση του Δημήτρη Κατέβα, φροντιστή της σκηνής – και «σημαιοφόρου» κατά τον Μάλαμα – έδωσε το σύνθημα για να αρχίσουν τα δυνατά χειροκροτήματα που μπλέχτηκαν με το «Καλησπέρα σας αγαπητά μου πουλάκια» – χαιρετισμό που έχει κατοχυρώσει πια στο αλισβερίσι του με το κοινό. Νέο κύμα ζητωκραυγών ξεσπά και μετατρέπεται στην πιο κατάλληλη υποδοχή του πρώτου τραγουδιού «Εχω δυο – τρεις κουβέντες να σου πω», «Καράβι στον τοίχο», «Του χρόνου τα σκυλιά» και άλλων. Η έντονη ροκ διάθεση στην έναρξη διαδέχθηκε τη λαϊκή ατμόσφαιρα στην οποία συνέβαλαν με ιδιαίτερο τρόπο η Μαρίνα Δακανάλη και η Σαβέρια Μαργιολά. Κορίτσια στους ώμους των φίλων τους με τα χέρια ψηλά, φωνές από κάθε γωνιά του κατάμεστου Λυκαβηττού εναρμονίζονταν με τις μελωδίες και γίνονταν η χορωδία των 7.000 ατόμων… Το ίδιο πάθος περίσσεψε και όταν ο τραγουδοποιός έμεινε μόνος του στη σκηνή με την κιθάρα του.

Κι ενώ βρισκόταν περισσότερο από 3 ώρες στην σκηνή, άρχισε να προαναγγέλλει την απουσία encore για εκείνο το βράδυ. Οι εκκλήσεις από τα γειτονικά νοσοκομεία δεν άφηναν περιθώρια για άλλη μια μαραθώνια συναυλία και με το αίσθημα της μικρής απογοήτευσης το «καλομαθημένο» στις πολύωρες εμφανίσεις κοινό άρχισε να αποχωρεί ψιθυρίζοντας τις μελωδίες των τελευταίων τραγουδιών.

Κάποιοι άλλοι σχολίαζαν την τοποθέτησή του στα τεκταινόμενα, χωρίς καμία αναφορά στην οικονομική συγκυρία θυμίζοντας μόνο κάποιους στίχους του Ελύτη.

«Αν αποσυνθέσουμε την Ελλάδα θα μείνει ένα καράβι, ένα αμπέλι και μια ελιά. Για να την ξαναφτιάξουμε αυτά χρειαζόμαστε». Και μερικά τραγούδια…